Πρόσφατα, υπήρξε αυξημένο ενδιαφέρον για τη διάθεση κρατικών εγγράφων και στοιχείων ετσι ώστε να είναι προσβάσιμα ανοιχτά και εύκολα για το κοινό. Η τεχνολογική πρόοδος στον τομέα του σημασιολογικού ιστού έγινε η αφορμή για την ανάπτυξη του λεγόμενου Ιστού των δεδομένων, η οποία έδωσε μια ακόμα ισχυρότερη ώθηση σε αυτές τις προσπάθειες. Ο Ιστός των δεδομένων προβλέπει την επέκταση του Παγκόσμιου Ιστού (WWW), που αποτελείται από πόρους που αντιστοιχούν σε οντότητες του πραγματικού κόσμου και διασυνδέονται με συνδέσμους που δηλώνουν τη μεταξύ τους σχέση. Η έννοια του Ιστού δεδομένων που έχει πρόσφατα ενσαρκωθεί στον τομέα της έρευνας των συνδεδεμένων δεδομένων, μελετά το πώς μπορεί κανείς να κάνει τα δεδομένα που εκφράζονται με τη βοήθεια του Resource Description Framework (RDF) που διατίθενται στο διαδίκτυο και να διασυνδεθούν με άλλα δεδομένα με σκοπό την αύξηση της αξίας τους για όλους. Ως εκ τούτου, οι τεχνολογίες σημασιολογικού ιστού παρέχουν μια τέλεια εφαρμογή στην κατασκευή δεδομένων για την ανοιχτή διακυβέρνηση.

Μια σημαντική κατηγορία ανοιχτής διακυβέρνησης είναι τα δεδομένα που σχετίζονται με την νομοθεσία. Η νομοθεσία εφαρμόζεται σε κάθε πτυχή της ζωής των ανθρώπων και εξελίσσεται συνεχώς την οικοδομώντας μια τεράστια υποδομή συνδεδεμένων μεταξύ τους νομικών εγγράφων. Έτσι, είναι σημαντικό για μια κυβέρνηση να προσφέρει υπηρεσίες που καθιστούν τη νομοθεσία εύκολα προσβάσιμη στο κοινό και εξειδικευμένες ειδικότητες, με σκοπό την ενημέρωση τους, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, την αναμετάδοσή της ή για χρήση της ως μέρος της εργασίας τους. Προς αυτή την κατεύθυνση, υπάρχουν ήδη πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε) που έχουν προχωρήσει στη μηχανοργάνωση της νομοθετικής διαδικασίας με την ανάπτυξη μηχανισμών για την αρχειοθέτηση των εγγράφων της νομοθεσίας στα πληροφοριακά συστήματα και προσφέρουν ανοιχτή πρόσβαση σε αυτά.

Τα πρότυπα Web, όπως είναι τα XML, XSLT, και RDF διευκολύνουν τον διαχωρισμό μεταξύ περιεχομένου, την παρουσίαση και τα μεταδεδομένα, συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη αξιοποίηση των πληροφοριών που περιέχονται στα έγγραφα αυτά. Μια δημοφιλής μορφή και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται για την κωδικοποίηση της δομής και του περιεχομένου των νομικών και βοηθητικών εγγράφων είναι το CEN MetaLex (εν συνεχεία MetaLex), το οποίο έχει ήδη εγκριθεί και συντηρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN). Το MetaLex χρησιμεύει ως μία XML μορφή ανταλλαγής δεδομένων, αλλά πρόσφατα μια οντολογία μέρος του έχει κάνει την εμφάνισή της (http://justinian.leibnizcenter.org/MetaLex/metalexcen.owl), η οποία εκφράζεται με την Web Ontology Language (OWL) και χρησιμοποιείται ως ένα λεξιλόγιο για την έκφραση των μεταδεδομένων των νομικών εγγράφων.

Υπάρχουν μια σειρά από προσπάθειες που έχουν υιοθετήσει το MetaLex για την οργάνωση και τη διάθεση της εθνικής νομοθεσίας στο κοινό. Για παράδειγμα, το MetaLex Document Server (http://doc.metalex.eu/) προσφέρει σχεδόν όλα τα ολλανδικά έγγραφα εθνικών κανονισμών που δημοσιεύθηκαν από την επίσημη ιστοσελίδα της ολλανδικής κυβέρνησης. Οι κανονισμοί αυτοί προσφέρονται τόσο σε MetaLex αλλά και ως συνδεδεμένα δεδομένα σε μορφή RDF. Το Ηνωμένο Βασίλειο δημοσιεύει επίσης τη νομοθεσία μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της (http://www.legislation.gov.uk/). Η νομοθεσία εκφράζεται χρησιμοποιώντας το MetaLex, ενώ τα μεταδεδομένα σχετικά με αυτή προσφέρονται σε RDF, χρησιμοποιώντας την οντολογία OWL MetaLex.

Στην Ελλάδα, εξακολουθεί να υπάρχει πολύ περιορισμένος βαθμός μηχανοργάνωσης γύρω από τη νομοθετική διαδικασία, ακόμη και η εύρεση της νομοθεσίας που σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο θέμα μπορεί να είναι ένα δύσκολο έργο. Ένας πρόσφατος νόμος και το πρόγραμμα του, που ονομάζεται Δι@ύγεια (https://diavgeia.gov.gr/), προσπάθησε να διορθώσει αυτή την εικόνα υποχρεώνοντας όλα τα κυβερνητικά όργανα για να ανεβάζουν τις πράξεις και τις αποφάσεις τους στο διαδίκτυο. Η Δι@ύγεια προσφέρει τις βασικές λειτουργίες αναζήτησης, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά σχετικά με το περιεχόμενο των νομικών εγγράφων και των μεταδεδομένων του, καθώς και μια υπηρεσία που παρέχει στους προγραμματιστές τη δυνατότητα να ψάχνουν αυτή τη συλλογή των εγγράφων που βασίζονται σε κάποιες προεπιλεγμένες πληροφορίες μεταδεδομένων.

Σε αυτό το έργο, ακολουθούμε τα βήματα των άλλων επιτυχημένων προσπαθειών στην Ευρώπη που αποσκοπούν στον εκσυγχρονισμό του τρόπου με τον οποίο το νομοθετικό έργο προσφέρεται στο κοινό. Παράλληλα με τους στόχους της Δι@ύγειας, οραματιζόμαστε μια νέα κατάσταση πραγμάτων στην οποία οι άνθρωποι θα έχουν στη διάθεσή τους προηγμένες δυνατότητες αναζήτησης σχετικά με το περιεχόμενο του νομοθετικού έργου. Οραματιζόμαστε ένα παράδειγμα της διάθεσης του νομοθετικού έργου κατά τρόπο που οι προγραμματιστές θα μπορούν να το χρησιμοποιούν, έτσι ώστε να μπορεί να συνδυάζεται και με άλλα ανοιχτά δεδομένα για να αυξήσει την αξία του προς το δημόσιο συμφέρον. Από όσα γνωρίζουμε, δεν υπάρχει καμία άλλη προσπάθεια στην Ελλάδα που λαμβάνει αυτή την προοπτική σχετικά με τη νομοθεσία και τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνονται τόσο από τα κυβερνητικά, όσο και από τα διοικητικά όργανα .

Αντιλαμβανόμαστε τη νομοθεσία ως μια συλλογή νομικών εγγράφων με μια τυπική δομή. Νομικά έγγραφα μπορούν να συνδεθούν από την άποψη των τροποποιήσεων με αναφορές και σε άλλα έγγραφα, γεγονός που αντανακλά την πλούσια σημασιολογική πληροφορία και τις αλληλεξαρτήσεις μεταξύ των εγγράφων. Μια σύγχρονη χώρα χρειάζεται ευφυείς υπηρεσίες που παρουσιάζουν όχι μόνο την μορφή κειμένου που περιέχουν τα νομικά έγγραφα, αλλά είναι σε θέση να απαντήσουν σε σύνθετα ερωτήματα όπως «Ποια νομικά έγγραφα έχει υπογράψει κάποιος συγκεκριμένος υπουργός, κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός Οικονομικών;", "Ποια νομικά έγγραφα έχουν τροποποιηθεί και από ποιον;" ή "Ανέκτησε τα 10 πιο συχνά τροποποιημένα νομικά έγγραφα μεταξύ 2008-2013". Για να ενεργοποιήσουμε τη διαμόρφωση και την απάντηση τέτοιων πολύπλοκων ερωτημάτων, έχουμε σχεδιάσει και αναπτύξει μια πρωτότυπη διαδικτυακή εφαρμογή, που ονομάζεται Νομοθεσί@, η οποία προσφέρει την ελληνική νομοθεσία σε RDF, όπως αυτή δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η ελληνική νομοθεσία έχει μοντελοποιηθεί στη Νομοθεσί@ σύμφωνα με μία OWL οντολογία που επαναχρησιμοποιεί την οντολογία του CEN MetaLex και την επεκτείνει όπου χρειάζεται, για να συλλάβει τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής νομοθεσίας. Η Νομοθεσί@ προσφέρει προηγμένες υπηρεσίες παρουσίασης και λειτουργιών αναζήτησης στα μεταδεδομένα και το περιεχόμενο του κειμένου της ελληνικής νομοθεσίας. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της Νομοθεσί@ είναι ότι προσφέρει ένα σημείο επερωτήσεων SPARQL και μια RESTful υπηρεσία που μπορεί να αξιοποιηθεί από τους προγραμματιστές για την κατανάλωση του περιεχομένου του έργου και αυτό να συνδυαστεί με άλλα ανοιχτά δεδομένα. Από την άποψη αυτή, η Νομοτηεσί@ ανοίγει μια ολόκληρη νέα αγορά που μπορούν να αναπτυχθούν υπηρεσίες με βάση τις τεχνολογίες του Σημασιολογικού Ιστού με άμεσα κοινωνικά οφέλη και μεγάλες επιχειρηματικές ευκαιρίες.


Η ελληνική νομοθεσία δημοσιεύεται μέσω των διαφορετικών τύπων των εγγράφων ο οποίος προέρχεται από τα μέλη της κυβέρνησης που το δημιούργησαν βάσει μιας ειδικής νομοθετικής διαδικασίας. Έχει μια τυποποιημένη δομή μετά από την κατάλληλη κωδικοποίηση, η οποία μπορεί να αναμορφωθεί σύμφωνα με μεταγενέστερες τροποποιήσεις.

Δομή Της Ελληνικής Νομοθεσίας

Υπάρχουν πέντε κύριες πηγές της ελληνικής νομοθεσίας που εξετάζουμε σε αυτό το έργο: σύνταγμα, προεδρικά διατάγματα, νόμους, πράξεις υπουργικού συμβουλίου, και υπουργικές αποφάσεις. Αυτές οι πηγές της νομοθεσίας μετουσιώνονται σε νομικά έγγραφα, τα οποία κωδικοποιούνται ακολουθώντας ειδικές προδιαγραφές. Η νομοθεσία είναι μια διαδικασία επηρεαζόμενη από την επέλευση γεγονότων. Τα νομικά έγγραφα που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορούν να τροποποιηθούν από μεταγενέστερα νομικά έγγραφα όσον αφορά το περιεχόμενο με τη μορφή τροποποιήσεων, και τελικά να παύσει η ισχύ τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, θα πρέπει να συλλάβουμε τη δομική πληροφορία της νομοθεσίας και την εξέλιξη του περιεχομένου της μέσα στο χρόνο, που δίνεται από τις νομοθετικές τροποποιήσεις που εφαρμόζονται στο πρωτογενές νομικό έγγραφο.

Κωδικοποίηση Της Ελληνικής Νομοθεσίας

Σήμερα, η κωδικοποίηση της ελληνικής νομοθεσίας ακολουθεί τους κανόνες που ορίζονται στο "Εγχειρίδιο οδηγιών για την κωδικοποίηση της νομοθεσίας», το οποίο έχει σχεδιαστεί από την Κεντρική Επιτροπή για την Κωδικοποίηση προτύπων και της νομοθεσίας στο Νόμο 2003/3133. Η κωδικοποίηση του νομικού εγγράφου οργανώνεται σε μια δεντρική ιεραρχία γύρω από την έννοια των "αποσπασμάτων" που είναι άρθρα, παράγραφοι, περιπτώσεις ή εδάφια. Αυτά τα αποσπάσματα περιγράφονται παρακάτω. Τα άρθρα είναι τα βασικά τμήματα του κειμένου του νομικού εγγράφου και αριθμούνται με αραβικούς αριθμούς (1, 2, 3, ...) ή στην περίπτωση της εισαγωγής ενός νέου άρθρου σε ένα υπάρχον νομικό έγγραφο, με το συνδυασμό του αραβικού αριθμού με κεφαλαία ελληνικά γράμματα (Α, Β, Γ, ...). Ένα άρθρο που μπορεί να έχει μια λίστα με τις παραγράφους που αριθμούνται με αραβικούς αριθμούς. Εάν ένα αντικείμενο έχει μια μόνο παράγραφο, η αρίθμηση της παραγράφου παραλείπεται. Οι παράγραφοι μπορούν να έχουν μια λίστα περιπτώσεων. Οι περιπτώσεις αριθμούνται με πεζά ελληνικά γράμματα (α, β, γ, ...) και μπορεί να έχουν υπο-περιπτώσεις οι οποίες είναι αριθμημένες με το διπλά πεζά ελληνικά γράμματα (αα, ββ, ...). Η λεκτική περίοδος μεταξύ δύο τελειών έχει ονομαστεί εδάφιο. Τα εδάφια είναι τα στοιχειώδη τμήματα των νομικών εγγράφων και γράφονται συνεχόμενα, δηλαδή, χωρίς οποιαδήποτε διακοπή μεταξύ τους. Τα εδάφια είναι τα δομικά στοιχεία των περιπτώσεων και των παραγράφων. Τέλος, τα νομικά έγγραφα μπορούν να υποδιαιρεθούν ανάλογα με το μέγεθος τους σε μεγαλύτερες μονάδες, όπως βιβλία, κεφάλαια, ή τμήματα, τα οποία είναι αριθμημένα με κεφαλαία ελληνικά γράμματα. Οι μεγαλύτερες μονάδες και αντικείμενα μπορεί να έχουν τίτλο, ο οποίος πρέπει να είναι γενικός και συνοπτικός, προκειμένου να φέρουν το περιεχόμενό τους, και χρησιμοποιείται στη συστηματική ταξινόμηση της ουσίας των νομικών εγγράφων. Εκτός από τα προαναφερθέντα δομικά στοιχεία, τα νομικά έγγραφα συνοδεύονται από πληροφορίες μεταδεδομένων. Αυτά περιλαμβάνουν τον τίτλο του νομικού εγγράφου, ο οποίος πρέπει να είναι αρκετά γενικός, αλλά περιεκτικό, έτσι ώστε να αντανακλά το περιεχόμενό του, το είδος (π.χ., του νόμου, προεδρικού διατάγματος), το έτος δημοσίευσης, και τον αριθμό (δηλαδή, ο αύξων αριθμός μετρώντας από την αρχή του έτους για κάθε τύπο). Αυτά τα τελευταία τέσσερα κομμάτια των μεταδεδομένων χρησιμεύουν επίσης ως ένα μοναδικό αναγνωριστικό του νομικού εγγράφου. Εξίσου σημαντικά είναι επίσης, το θέμα και ο αριθμός φύλλου της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στο οποίο το νομικό έγγραφο δημοσιεύεται.

Παραπομπές

Όταν είναι απαραίτητη η αναφορά σε άλλο νομοθετικό έγγραφο, αυτό θα πρέπει να γίνεται ομοιόμορφα σε όλο το κείμενο. Συγκεκριμένα, για τους σκοπούς της ακρίβειας και της διευκόλυνσης της ανάγνωσης, τα έγγραφα θα πρέπει να φέρουν τον αριθμό του νομικού εγγράφου και το έτος δημοσίευσης. Κατά την πρώτη εμφάνιση του νομικού εγγράφου, το θέμα και ο αριθμός του φύλλου της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, πρέπει να αναφέρεται σε παρένθεση. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί το απόσπασμα αυτού, όπου υπάρχει τέτοια παραπομπή.

Νομοθετικές Τροποποιήσεις

Είναι κοινή διεθνής πρακτική η τροποποίηση ενός νομικού εγγράφου με μεταγενέστερα νομικά έγγραφα. Δυστυχώς, δεδομένης της κωδικοποίησης των νομικών εγγράφων, δεν υπάρχει τυποποιημένη μεθοδολογία που ακολουθείται για την κωδικοποίηση αυτής της νομοθετικής έννοιας. Αυτό καθιστά την όλη διαδικασία της τροπολογίας μια πρόκληση από την πλευρά μας. Με τη συστηματική παρατήρηση, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι νομοθετικών τροποποιήσεων: 1) η αντικατάσταση ενός συγκεκριμένου κομματιού από ένα άλλο σε ένα μεταγενέστερο νομικό έγγραφο, 2) την εισαγωγή ενός νέου κομματιού και 3) η διαγραφή ενός συγκεκριμένου κομματιού. Όλα αυτά τα είδη των τροποποιήσεων παράγουν νέες εκδόσεις του αρχικού νομικού εγγράφου. Σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, η κατάσταση του νομικού εγγράφου αντιστοιχεί στο αρχικό έγγραφο με την εφαρμογή όλων των μεταγενέστερων τροποποιήσεων που εφαρμόζονται σε αυτό, μέχρι ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο.


Ενιαία Αναγνωριστικά Πόρων (URIs)

Τα Ενιαία Αναγνωριστικά Πόρων (URIs) είναι σύντομες εκφράσεις που προσδιορίζουν τους πόρους στον Ιστό: έγγραφα, εικόνες, αρχεία με δυνατότητα λήψης, υπηρεσίες, ηλεκτρονικά γραμματοκιβώτια, και άλλους πόρους. Η ταυτοποίηση αυτή επιτρέπει την αλληλεπίδραση με παραστάσεις ενός διαδικτυακού πόρου μέσω ενός δικτύου, συνήθως τον Παγκόσμιο Ιστό, χρησιμοποιώντας ειδικά πρωτόκολλα. Εκτός από την αξιοποίηση των αιτήσεων HTTP κατάλληλα, η ονοματοδοσία των πόρων είναι αναμφισβήτητα η πλέον πολυσυζητημένη και πιο σημαντική έννοια για να κατανοήσουμε κατά τη δημιουργία μιας κατανοητής, εύκολα διαχειρίσιμου Web API. Όταν οι πόροι ονομάτοδοτούνται σωστά, ένα API είναι διαισθητικό και εύκολο στη χρήση. Αν η ίδια διαδικασία δε γίνει σωστά, το ίδιο API μπορεί να έχει άχαρη αίσθηση και είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί και να κατανοηθεί. Ουσιαστικά, ένα RESTful API καταλήγει να είναι απλώς μια συλλογή των URIs. Στην πλατφόρμα μας, κάθε πόρος έχει τη δική του διεύθυνση ή υπάρχει ένα URI για κάθε ενδιαφέρον κομμάτι πληροφοριών που η πλατφόρμα μπορεί να προσφέρει και εκτίθεται ως πόρος. Με άλλα λόγια, η κύρια αρχή του RESTful για διευθυνσιοδότηση καλύπτεται από τα URIs. Έχουμε επιλέξει ότι κάθε πόρος σε μια σουίτα υπηρεσιών θα έχει τουλάχιστον ένα URI για τον προσδιορισμό του. Και αυτό είναι προς όφελός μας, όταν ένα URI έχει νόημα και περιγράφει επαρκώς τον πόρο. Τα URIs θα πρέπει να ακολουθούν μια προβλέψιμη, ιεραρχική δομή για την ενίσχυση της κατανόησης και, ως εκ τούτου, τη χρηστικότητά τους. Προβλέψιμη, με την έννοια ότι είναι συνεπής, ιεραρχική με την έννοια ότι τα δεδομένα περιγράφονται από δομικές σχέσεις

URIs και Ελληνική Νομοθεσία

Τα URIs για τμήματα της νομοθεσίας είναι πολύ σημαντικά, όσο είναι και για τα νομικά έγγραφα στο σύνολό τους. Διάφορες πρωτοβουλίες προσπαθούν να αναβαθμίσουν την αξιόπιστη κατηγοριοποίηση της νομοθεσίας για τα υπάρχοντα βιβλιογραφικά σύστημα. Στόχος τους είναι να διευκολύνουν τη διαδικασία της δημιουργίας URIs για νομικές πηγές, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ενός εγγράφου στο διαδίκτυο, την τοποθεσία ενός εγγράφου, καθώς και τον τρόπο πρόσβασης σε αυτό. Με βάση τη διεθνή πρακτική και τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής νομοθεσίας, προτείναμε ένα σχήμα από URIs, το οποίο είναι όμοιο με αυτό του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην πλατφόρμα μας κάθε ενιαίο νομικό έγγραφο, υποτμήματα του, εκδόσεις του ή υπηρεσίες είναι οι πόροι, οι οποίοι πρέπει να διευθυνσιοποιηθούν από ένα ειδικό σύστημα URIs. Τα συστήματα των URIs πρέπει να είναι συνεκτικά και να κατασκευάζονται, έτσι ώστε ένα URI για κάθε είδος πόρου να είναι ιδιαίτερα προβλέψιμο. Υπάρχουν μια σειρά από διαφορετικούς τρόπους που θα μπορούσε κανείς να εκχωρήσει ένα δόκιμο αναγνωριστικό σε ένα νομοθετικό κείμενο. Έχουμε αποφασίσει να χρησιμοποιήσουμε HTTP URIs. Αυτά τα URIs έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της αντίληψής μας για το θέμα αυτό, αλλά ελπίζουμε ότι το έργο μας θα αποτελέσει ένα νέο τρόπο περιγραφής της ελληνικής νομοθεσίας μέσω του διαδικτύου.

Βασική Μορφή

Θα θέλαμε να παρουσιάσουμε το σχήμα των URIs που μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή κατά τη χρήση των REST υπηρεσιών μας.

Βασική Μορφή:

http://legislation.di.uoa.gr/{τύποςνομοθεσίας}/{έτος}/{αναγνωριστικό}

Κάθε πεδίο μεταξύ των αγκύλων πρέπει να λάβει συγκεκριμένη τιμή. Ως τύπο της νομοθεσίας, εννοούμε όλα τα διαφορετικά είδη της ελληνικής νομοθεσίας, που χρησιμοποιούν την κωδικοποίηση που ακολουθείται (π.χ. con, law, pd κ.ά.). Έτος είναι στην πραγματικότητα το έτος έκδοσης (π.χ., 2012) και αναγνωριστικό είναι ο αριθμός (ID) του συγκεκριμένου νομικού εγγράφου. Έτσι, για παράδειγμα, αν θέλουμε να ανακτήσουμε τον νόμο 12 του 2014, το αντίστοιχο URI θα είναι:

http://legislation.di.uoa.gr/legislation/law/2014/12


Ένας επιπλέον στόχος, και όραμα ταυτόχρονα, από το έργο αυτό έχει ως σκοπό να μπορεί να θεωρηθεί ως μια RESTful (Representational State Transfer) διαδικτυακή πλατφόρμα και να παρέχει θεμέλια συστατικά για άλλες και ίσως πιο εξειδικευμένες εφαρμογές. Έχουμε αναπτύξει και ελπίζουμε να συνεχίσουμε την ανάπτυξη υπηρεσιών που επιτρέπουν στους χρήστες του API μας να ανακτήσουν την ελληνική νομοθεσία σε πολλές μορφές (PDF, RDF, XML και JSON) από την πρόσβαση μέσω HTTP GET αιτημάτων με συγκεκριμένα URIs.

Μορφές Δεδομένων

Δηλώνουμε διαρκώς, ότι η Νομοθεσί@ είναι ένα RESTful API. Ένας από τους στόχους της είναι να εξυπηρετήσει μια σειρά από διαδικτυακές υπηρεσίες της ελληνικής νομοθεσίας και να ενθαρρυνθεί περαιτέρω και πιο εξειδικευμένα έργα. Θα περιγράψουμε μερικές από αυτές τις υπηρεσίες, έτσι ώστε να μπορούμε να υπογραμμίσουμε τα οφέλη από τη συνεργασία με ένα ενιαίο μοντέλο δεδομένων RDF μέσω του διακομιστή Sesame, ελπίζοντας να εμπνεύσει άλλα σχέδια για να υιοθετηθεί αυτή η μέθοδος, διαμορφώνοντας ένα απλούστερο Σημασιολογικό Ιστό. Στο API μας μπορεί κανείς να ζητήσει οποιοδήποτε νομικό έγγραφο σε μορφή PDF, XML, RDF, HTML και τη μορφή JSON, καθώς και την αρχική έκδοσή του ή την τρέχουσα ή ακόμη και μια ειδική έκδοση που βασίζεται σε μια ημερομηνία. Από τεχνολογικής πλευράς το μοντέλο δεδομένων RDF συνέβαλε με έναν πολύ καθοριστικό τρόπο. Έχουμε εξαλείψει τις περιττές κλήσεις στη βάση δεδομένων και ταυτόχρονα με τις επισημάνσεις κειμένου που προσφέρονται από το RDF, καταφέραμε να διαχωρίσουμε το κείμενο ενός νομικού εγγράφου βάσει του αιτήματος. Με αυτόν τον τρόπο δεν κρατάμε μόνο την πολυπλοκότητα χαμηλά λόγω των περιορισμών επερωτήσεων (ένα μόνο επερώτημα για να φέρουμε όλα τα στοιχεία και στη συνέχεια αποφασίζουμε τι πρέπει να χρησιμοποιηθεί), αλλά επίσης έχουμε παρουσιάσει ένα επεκτάσιμη μοντέλο που μπορεί να υιοθετήσει πολύ εύκολα περισσότερες γλώσσες στο μέλλον.

SPARQL Endpoint

Η SPARQL μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκφραστούν ερωτήματα σε διάφορες πηγές δεδομένων, εάν τα δεδομένα αποθηκεύονται τοπικά ως RDF ή τα βλέπουν ως RDF μέσω κάποιου middleware. Η SPARQL περιέχει δυνατότητες για την αναζήτηση υποχρεωτικών και τα προαιρετικών προτύπων γράφων μαζί με τις ανισότητες και τις συζεύξεις τους, υποστηρίζει επίσης επεκτατικά δοκιμαστικά και περιοριστικά ερωτήματα πάνω σε ένα γράφημα RDF. Για πρώτη φορά στην ελληνική νομοθεσία και σε όλο τον κόσμο, το έργο μας καινοτομεί με την ιδέα της διάθεσης ενός SPARQL Endpoint με τρόπο RESTful. Οι χρήστες μπορούν τώρα να επωφεληθούν των νομικών εγγράφων, όχι μόνο από την ανάγνωση τους, αλλά και ρωτώντας όλη τη σημασιολογική πληροφορία. Αυτό αποτελεί ένα νέο δρόμο στο μονοπάτι της νομοθεσίας που διανέμεται και συντάσσεται από οποιαδήποτε φορέα ή επίσημο όργανο και ελπίζουμε ότι πολλοί άλλοι θα ακολουθήσουν το δρόμο μας μέχρι να έχουμε ενωμένα κυβερνητικά αρχεία όλων των τύπων. Οι κύριες δραστηριότητες ερωτημάτων που υποστηρίζονται σε αυτό το σύστημα είναι οι εξής:

• Η απόκτηση νομοθετικού εγγράφου που ισχύει σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία ή ένα χρονικό διάστημα

• Η ιστορική εξέλιξη του νομοθετικού εγγράφου..

• Αναζήτηση συγκεκριμένου κειμένου στο κείμενο του νομοθετικού εγγράφου.

• Οι νόμοι που καταργούνται με νόμο.

• Η απόκτηση όλων των ειδών των μεταδεδομένων (το μοντέλο επιτρέπει σε νέα μεταδεδομέν να περιληφθούν εύκολα).

• Περιγραφικά ερωτήματα σχετικά με το γράφημα RDF.

Μερικά συμπεράσματα είναι, ότι η αρχιτεκτονική μας είναι ανεξάρτητη των τύπων δεδομένων το οποίο αποτελεί το κλειδί τις REST Υπηρεσίες. Έχουμε μια ενοποιημένη αρχιτεκτονική με τη μορφή αιτήματος-απόκρισης, η οποία διαφοροποιείται από κάθε τύπο μόνο με την τελική μέθοδο που θα διαμορφώσει τον τύπο του πακέτου απόκρισης. Αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι τα μοντέλα δεδομένων RDF και η αρχιτεκτονική Spring MVC είναι τα πλέον κατάλληλα εργαλεία για ένα REST API όπως η Νομοθεσί@. Αποφύγαμε να δημιουργήσουμε μεγάλες και ακατάστατες μεθόδους για κάθε τύπο δεδομένων και καταλήξαμε σε μια επεκτάσιμη, εύκολη και έξυπνη ακολουθία κατασκευής των μεθόδων για την εξυπηρέτηση των αιτημάτων.