ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΤΥΠΟΣ

Νόμος

ΚΩΔΙΚΟΣ

1994/2217

ΦΕΚ

 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

1994-05-31

ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

1994-05-31

ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ

1994-05-31

 ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ

 ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

 ΕΤΙΚΕΤΕΣ

ΕΛΛΑΔΑ

Αρxική Έκδοση
 Εξαγωγή XML
 Εξαγωγή PDF
 Εξαγωγή RDF
 Εξαγωγή JSON

Κατάργηση του Ταμείου Συντάξεων Εκτελωνιστών (Τ.Σ.Ε.), υπαγωγή των ασφαλισμένων του στην ασφάλιση του Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος (Τ.Ε.Β.Ε.) και άλλες διατάξεις.

loading...

Φόρτωση περιεχομένων ...


Εμφάνιση ολόκληρου του εγγράφου 

Κείμενο
Άρθρο 2 1.Οι ασφαλισμένοι του συγχωνευόμενου κλάδου του Τ.Σ.Ε. εκτελωνιστές υπάγονται, από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, στην ασφάλιση των κλάδων σύνταξης και ασθένειας του Τ.Ε.Β.Ε. και διέπονται από τις διατάξεις της νομοθεσίας του, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τις διατάξεις του παρόντος νόμου. 2.Ο χρόνος ασφάλισης, που πραγματοποιήθηκε στην ασφάλιση του συγχωνευόμενου κλάδου σύνταξης, καθώς και ο χρόνος που αναγνωρίστηκε και εξαγοράστηκε ως συντάξιμος στο Τ.Σ.Ε., θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε στην ασφάλιση του Τ.Ε.Β.Ε. και στην έκτη (6η) ασφαλιστική κατηγορία του. 3.Οι ασφαλισμένοι στο Τ.Σ.Ε. εκτελωνιστές εξακολουθούν επί πέντε (5) έτη μετά την υπαγωγή τους στο Τ.Ε.Β.Ε., να καταβάλλουν με ένσημα τις εισφορές που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 3 του ν. 4272/1929 και του κατά εξουσιοδότηση αυτών εκδοθέντος προεδρικού διατάγματος της 26/30.8.1930, καθώς και της υπ.αριθμ.76651/Σ.2489/22.12.59 απόφασης Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ 458 Β), όπως τροποποιήθηκαν ή συμπληρώθηκαν και ισχύουν σήμερα. Η αξία των ενσήμων, όπως αυτή ορίστηκε με τη Φ. 37/660/18.6.92 απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 436 Β), αναπροσαρμόζεται με απόφαση του ίδιου Υπουργού μετά από γνώμη του Δ.Σ. του Τ.Ε.Β.Ε.. Μετά την πάροδο των κατά το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής πέντε (5) ετών, οι εκτελωνιστές καταβάλλουν τις εισφορές τους προς το Τ.Ε.Β.Ε. με τον ίδιο τρόπο που τις καταβάλλουν και οι λοιποί ασφαλισμένοι. 4.Οι εισφορές που καταβάλλουν οι εκτελωνιστές λαμβάνονται υπόψη μόνο για τη συμπλήρωση του ποσού εισφοράς, τόσο για τον κλάδο σύνταξης, όσο και για τον κλάδο ασθένειας, της ασφαλιστικής εκείνης κατηγορίας στην οποία, αυτοδικαίως, κατατάσσονται κατά τα οριζόμενα στις παρ.5 και 6 του παρόντος άρθρου. Οι ίδιοι επιβαρύνονται με τη διαφορά του ποσού της εισφοράς που θα προκύψει μεταξύ της κατηγορίας της αυτοδίκαιης κατάταξης και της κατηγορίας της τυχόν επιλογής τους. Στην περίπτωση που από την αξία των ενσήμων δεν καλύπτεται το ποσό της υποχρεωτικής για κάθε έτος εισφοράς των κατά το προηγούμενο εδάφιο κλάδων, καταβάλλεται από τον ασφαλισμένο συμπληρωματική εισφορά για την κάλυψη του υπόλοιπου ποσού. Η συμπληρωματική εισφορά βεβαιώνεται από το Τ.Ε.Β.Ε. και καταβάλλεται από τους υπόχρεους εντός του μηνός Ιανουαρίου του επόμενου έτους. 5.Οι μέχρι 31.12.1992 ασφαλισμένοι στο Τ.Σ.Ε. εκτελωνιστές κατατάσσονται αυτοδίκαια και για τους δύο κλάδους σύνταξης και ασθένειας στην έκτη (6η) ασφαλιστική κατηγορία του Τ.Ε.Β.Ε., που ισχύει για τους μέχρι 31.12.1992 ασφαλισμένους του. Αυτοί μπορούν με δήλωσή τους, η οποία υποβάλλεται μέσα σε έξι (6) μήνες από την ισχύ του παρόντος, να καταταγούν σε οποιαδήποτε ανώτερη της έκτης (6ης) ασφαλιστική κατηγορία, η οποία θα είναι οπωσδήποτε η ίδια και για τους δύο κλάδους σύνταξης και ασθένειας. Κατά τα άλλα, ισχύουν οι διατάξεις της αριθμ. Φ.35/84/1991 απόφασης του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 40 Β). 6.Οι από 1.1.1993 ασφαλισμένοι στο Τ.Σ.Ε. κατατάσσονται και για τους δύο κλάδους του στην πρώτη (1η) ασφαλιστική κατηγορία του Τ.Ε.Β.Ε., που ισχύει για τουςαπό 1.1.1993 και μετά ασφαλισμένους του. Μπορούν, όμως, να καταταγούν σε οποιαδήποτε ανώτερη της πρώτης (1ης) ασφαλιστική κατηγορία, μετά από δήλωση τους, η οποία υποβάλλεται μέσα σε έξι (6) μήνες από την ισχύ του παρόντος. Κατά τα άλλα, ισχύουν οι διατάξεις του π.δ. 127/1993 (ΦΕΚ 54 Α). 7.Οι εισφορές των εκτελωνιστών που καταβάλλονται με ένσημα αποτελούν εφεξής πόρο του Τ.Ε.Β.Ε.. Άρθρο Άρθρο 3 1.Από τη συγχώνευση του κλάδου συντάξεων του Τ.Σ.Ε., το Τ.Ε.Β.Ε. βαρύνεται με την καταβολή των συντάξεων των συνταξιούχων του, οι οποίοι θεωρούνται συνταξιούχοι του Τ.Ε.Β.Ε.. Οι καταβαλλόμενες από τον συγχωνευόμενο κλάδο συντάξεις αυξάνονται εφεξής για μεν τους συνταξιούχους εκτελωνιστές κατά το ποσοστό αύξησης των συντάξεων του Τ.Ε.Β.Ε., για δε τους συνταξιούχους, πρώην υπαλλήλους του Τ.Σ.Ε., κατά το ποσοστό αναπροσαρμογής των συντάξεων των δημόσιων υπαλλήλων και υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ.. 2.Οι εκτελωνιστές, οι παράλληλα ασφαλισμένοι και στο Τ.Ε.Β.Ε. από άσκηση επαγγέλματος ασφαλιστέου σε αυτό, που έχουν συμπληρώσει κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος τις χρονικές προϋποθέσεις για αυτοτελές δικαίωμα σύνταξης και από τους δύο φορείς, σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας τους, δικαιούνται σύνταξη με βάση το χρόνο ασφάλισης στο Τ.Ε.Β.Ε.. Το ποσό της σύνταξης αυτής προσαυξάνεται κατά δύο τοις εκατό (2%) για κάθε έτος ασφάλισής τους στο Τ.Σ.Ε.. 3.Οι συνταξιούχοι του Τ.Σ.Ε. που μεταφέρονται στο Τ.Ε.Β.Ε., οι οποίοι είναι και συνταξιούχοι του Τ.Ε.Β.Ε., λαμβάνουν μία σύνταξη από το Τ.Ε.Β.Ε., η οποία είναι ίση με το άθροισμα των οργανικών ποσών των συντάξεων που δικαιούνται από το Τ.Σ.Ε. και από το Τ.Ε.Β.Ε.. Εάν το άθροισμα των οργανικών ποσών υπολείπεται του αθροίσματος των κατά το χρόνο της συγχώνευσης καταβαλλόμενων από τα δύο Ταμεία ποσών συντάξεων, η διαφορά διατηρείται ως προσωρινό επίδομα, το οποίο συμψηφίζεται με μελλοντικές αυξήσεις. Άρθρο 4 1.Οι υπάλληλοι του Τ.Σ.Ε. που είναι ασφαλισμένοι σε αυτό από την κατάργηση του Ταμείου θεωρούνται υπάλληλοι του Τ.Ε.Β.Ε. και συνεχίζουν την ασφάλισή τους για κύρια σύνταξη στο ειδικό καθεστώς των υπαλλήλων του Ι.Κ.Α., όπως και οι λοιποί υπάλληλοι του Τ.Ε.Β.Ε.. 2.Ο χρόνος που πραγματοποιήθηκε στην ασφάλιση του Τ.Σ.Ε. σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 317/1976 (ΦΕΚ 111 Α) ή αναγνωρίσθηκε ως συντάξιμος σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού ή άλλων νόμων, θεωρείται ως χρόνος πραγματικής ασφάλισης υπαλλήλου Τ.Ε.Β.Ε. και προσμετράται για την απονομή της κύριας σύνταξης κατά το ειδικό συνταξιοδοτικό καθεστώς του ΙΧ.Α.. Για κάθε περίπτωση συνταξιοδότησης πρώην υπαλλήλου του Τ.Σ.Ε., το Τ.Ε.Β.Ε. επιβαρύνεται με το προσδιοριζόμενο κατά την παρ. 4 του άρθρου 10 του ν. 1405/1983 (ΦΕΚ 180 Α) ποσό, το οποίο αποδίδεται στο Ι.Κ.Α. κατά τη διαδικασία που ορίζεται από την παρ. 5 του ίδιου άρθρου και νόμου. Οι μόνιμοι υπάλληλοι του καταργούμενου Ταμείου, των οποίων οι θέσεις μεταφέρονται σε αντίστοιχους κλάδους του Τ.Ε.Β.Ε., υπάγονται από την ημερομηνία της μεταφοράς τους και εφεξής στο λογαριασμό του ν. 103/1975 (ΦΕΚ 167 Α) των υπαλλήλων του Τ.Ε.Β.Ε.. Για την υπηρεσία τους στο καταργούμενο Ταμείο και μέχρι τη μεταφορά τους, διατηρούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που είχαν βάσει της παρ. 4 του άρθρου 41 του καταστατικού του καταργούμενου Ταμείου για τη λήψη εφάπαξ βοηθήματος από το Τ.Ε.Β.Ε. κατά την αποχώρησή τους, το οποίο υπολογίζεται με αποδοχές του μήνα εξόδου τους από την υπηρεσία του Τ.Ε.Β.Ε.. Άρθρο 5 1.Μεταφέρονται οι πιο κάτω αναφερόμενες θέσεις του καταργούμενου Ταμείου Συντάξεων Εκτελωνιστών με το προσωπικό που υπηρετεί σε αυτές και με το βαθμό που κατέχουν οι υπηρετούντες υπάλληλοι, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος και προσαυξάνουν τις θέσεις των αντίστοιχων κλάδων του Τ.Ε.Β.Ε., κατά κατηγορία και ειδικότητα, ως εξής: Α. ΤΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ (1) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΕ Κλάδος ΠΕ Διοικητικός Οικονομικός, θέσεις δύο (2) (2) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕ Κλάδος ΤΕ Διοικητικός Λογιστικός, θέση μία (1) (3) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕ Κλάδος ΔΕ Διοικητικός Λογιστικός, θέσεις δύο (2) (4) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΥΕ Κλάδος Υ Ε Βοηθητικού Προσωπικού, θέση μία (1) Β. ΛΟΙΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ 1)Μία (1) θέση δικηγόρου με έμμισθη εντολή και άδεια δικηγορίας στον Άρειο Πάγο. 2)Μία (1) θέση ειδικότητας ΠΕ Διοικητικού - Οικονομικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. 3)Μία (1) θέση ειδικότητας ΔΕ Διοικητικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Άρθρο 6 1.Οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίοι εποπτεύονται* από το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων μπορούν, ύστερα από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου τους και χωρίς την τήρηση των προβλεπόμενων για τα Ν.Π.Δ.Δ. νόμιμων διαδικασιών, να αναθέτουν απευθείας στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (Κ.Ε.Δ.) τα ακόλουθα έργα ή τις ακόλουθες εργασίες: 1)Τις μελέτες αξιοποίησης ακινήτων ιδιοκτησίας τους για την αποδοτικότερη εκμετάλλευσή τους. 2)Την κατάρτιση προγραμμάτων στέγασης των διοικητικών και υγειονομικών υπηρεσιών αυτών με προβλεπόμενη αγορά κτιρίων ή αξιοποίηση της ήδη υφιστάμενης περιουσίας. 3)Τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας. 4)Την ανάληψη και διεκπεραίωση των απαιτούμενων διαδικασιών για εκπόνηση τεχνικών μελετών ή εκτέλεση τεχνικών έργων. 5)Τη διεκπεραίωση των διαδικασιών έκδοσης τίτλων μεταφοράς συντελεστή δόμησης από ακίνητα που έχουν κριθεί διατηρητέα με σκοπό την αξιοποίηση του υπολειπόμενου συντελεστή δόμησης. 6)Οποιαδήποτε άλλη προκαταρκτική ή συμπληρωματική πράξη ή εργασία που αφορά στην εκτέλεση οποιουδήποτε από τα παραπάνω έργα ή εργασίες. 2.Η ανάθεση γίνεται με σύμβαση η οποία συνάπτεται μεταξύ των νομίμων εκπροσώπων του ασφαλιστικού φορέα και της Κ.Ε.Δ.. 3.Με τη σύμβαση ανάθεσης περιγράφεται το ανατιθέμενο έργο και καθορίζεται το ύψος της αμοιβής της Κ.Ε.Δ., ο τρόπος πληρωμής, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εκτέλεση του έργου. Με την ίδια σύμβαση επιτρέπεται να παρέχεται πληρεξουσιότητα στην Κ.Ε.Δ. να ενεργεί ως νόμιμος αντιπρόσωπος του φορέα με δικαίωμα υπογραφής εγγράφων για λογαριασμό του. Άρθρο 7 1.Στο άρθρο 31 του ν. 1469/1984 (ΦΕΚ 111 Α) προστίθεται παράγραφος 2 ως κατωτέρω και οι παράγραφοι 2 και 3 αυτού αναριθμούνται αντίστοιχα σε παραγράφους 3 και 4. 2. Το ποσό της σύνταξης των συνταξιούχων του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ., το οποίο προσδιορίστηκε ή προσδιορίζεται κατά τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 11 του ν. 1405/1983 (ΦΕΚ 180 Α), επανυπολογίζεται σύμφωνα με τη νομοθεσία του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ.. Κατά τον επανυπολογισμό ως συνολικός χρόνος ασφάλισης θεωρείται ο χρόνος που προκύπτει από τη διαίρεση του γινομένου του αριθμού των ετών ασφάλισης στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ. με το άθροισμα των ποσών των τμηματικών συντάξεων Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ. και άλλων φορέων, δια του ποσού της σύνταξης που αναλογεί στο χρόνο ασφάλισης στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ.. Ο χρόνος ασφάλισης, ο οποίος προκύπτει από τον ανωτέρω υπολογισμό, περιοριζόμενος στα τριάντα πέντε (35) χρόνια, αν τα υπερβαίνει, στρογγυλοποιείται στην πλησιέστερη ακέραιη μονάδα ετών. Εάν το ποσό που θα προκύψει από τον επανυπολογισμό είναι μικρότερο από το άθροισμα των ποσών των τμηματικών συντάξεων, η διαφορά διατηρείται ως προσωρινό επίδομα, το οποίο συμψηφίζεται με μελλοντικές αυξήσεις. Οι διατάξεις αυτής της παραγράφου εφαρμόζονται και στις εκκρεμείς περιπτώσεις. 2.Το ποσό της σύνταξης των ασφαλισμένων του Ι.Κ.Α., που έχουν αποκατασταθεί διοικητικά και συνταξιοδοτικά, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 17 και 18 του ν. 1543/1985 (ΦΕΚ 73 Α), υπολογίζεται με βάση το τεκμαρτό ημερομίσθιο της ασφαλιστικής κλάσης της παρ. 1 του άρθρου 37 του α.ν. 1846/1951 (ΦΕΚ 179 Α), στην οποία εντάσσονται οι αποδοχές επί των οποίων υπολογίστηκαν και καταβλήθηκαν στο Ι.Κ.Α. οι ασφαλιστικές εισφορές για το χρόνο που αναγνωρίστηκε, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης διοικητικής αποκατάστασης. Τα οικονομικά αποτελέσματα από την εφαρμογή της παραγράφου αυτής αρχίζουν από την ισχύ του παρόντος νόμου μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου. 3.Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 17 του ν. 1902/1990 (ΦΕΚ 138 Α) και 66 του ν. 2084/1992, το, κατά το χρόνο ισχύος του πρώτου εδαφίου του άρθρου 11 του ν. 4491/1966 (ΦΕΚ 1 Α), μισθολογικό κλιμάκιο της Δ.Ε.Η., στο οποίο προσήγγιζε ο βασικός μισθός του συνταξιούχου κατά την αποχώρησή του από την Υπηρεσία, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι ανώτερο του κατά τον ίδιο χρόνο ισχύοντος καταληκτικού μισθολογικού κλιμρκίου της Κατηγορίας του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού της Δ.Ε.Η., στην οποία ανήκει ο αντίστοιχος εν ενεργεία μισθωτός της Δ.Ε.Η. με τα ίδια τυπικά προσόντα ή τις αντίστοιχες επαγγελματικές άδειες. Πάντως στην περίπτωση αυτή το ποσοστό αναπροσαρμογής ή προσαύξησης των συντάξεων των συνταξιούχων που προέρχονται από την πρώην Η.Ε.Α.Π.Ε.Η.Ε., δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το ποσοστό αναπροσαρμογής ή προαύξησης του βασικού μισθού εν ενεργεία μισθωτού της ίδιας κατηγορίας με τα ίδια τυπικά προσόντα ή τις αντίστοιχες επαγγελματικές άδειες. Η ισχύς της παραγράφου αυτής αρχίζει από την 1.9.1985. Από τη δημοσίευση του νόμου αυτού παραγράφονται οι εκατέρωθεν απαιτήσεις (Δ.Ε.Η. και συνταξιούχων της), που απορρέουν από τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου του άρθρου 11 του ν. 4491/1966 (ΦΕΚ 1 Α), για το χρόνο που αυτό ίσχυε, οι οποίες δεν έχουν αναγνωρισθεί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις. Όλες οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν τέτοιες απαιτήσεις καταργούνται. Άρθρο 8 1.Η προβλεπόμενη από την παρ. 2 του άρθρου 5 του ν. 1469/1984 (ΦΕΚ 111 Α) προθεσμία υποβολής αίτησης αναγνώρισης χρόνου απασχόλησης στην αλλοδαπή, που παρατάθηκε με τις διατάξεις του εδαφίου β της παρ. 16 του άρθρου 38 του ν. 1759/1988 (ΦΕΚ 50 Α) και της παρ.1 του άρθρου 39 του ν. 1902/1990 (ΦΕΚ 138 Α) μέχρι 17.10.1992, παρατείνεται για δύο (2) χρόνια από την ισχύ του παρόντος νόμου. 2.Στο τέλος της παρ. 2 του άρθρου 20 του ν. 997/1979 (ΦΕΚ 287 Α) προστίθεται διάταξη που έχει ως εξής: Για τη συμπλήρωση των παραπάνω ημερών ασφάλισης υπολογίζονται και οι ημέρες κανονικής άδειας και ασθένειας και μέχρι ένα μήνα για κάθε περίπτωση (άδεια ή ασθένεια) κατ ανώτατο όριο το χρόνο, κατά τη διάρκεια των οποίων συνεχίζεται να καταβάλλεται η πρόσθετη εισφορά που προβλέπεται από την παρ. 4 του ίδιου άρθρου. 3.Κυρώνεται η υπ αριθ. Φ.53/οικ. 2269/15.9.1993 απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 743 Β). Άρθρο 9 1.Ηθοποιοί που απασχολήθηκαν σε κινηματογραφικές, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραγωγές, ασφαλισμένοι στο Ι.Κ.Α. με την ιδιότητα του ηθοποιού μπορούν, με αίτηση που θα υποβάλουν μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δύο (2) ετών από τη δημοσίευση του παρόντος, να αναγνωρίσουν με εξαγορά ως συντάξιμο στο Ι.Κ.Α. τον πριν από την 1.10.1981 και μέχρι τρεις χιλιάδες (3.000) ημέρες κατ ανώτατο όριο, χρόνο αποδεδειγμένης απασχόλησης τους στις παραπάνω παραγωγές, για τον οποίο δεν είχαν ασφαλιστεί στο τέως Ταμείο Συντάξεων Ηθοποιών, Συγγραφέων και Τεχνικών θεάτρου. 2.Το ποσό της εξαγοράς του αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης υπολογίζεται με βάση το ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη και το ασφάλιστρο κλάδου σύνταξης εργοδότη και ασφαλισμένου που ισχύουν κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Το ποσό αυτό καταβάλλεται είτε εφάπαξ, μέσα σε τρεις (3) το πολύ μήνες από την κοινοποίηση της απόφασης περί αναγνωρίσεως του παραπάνω χρόνου, οπότε παρέχεται έκπτωση 10%, είτε σε 48 ισόποσες μηνιαίες δόσεις, από τις οποίες η πρώτη μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την κοινοποίηση της απόφασης, οι δε άλλες στο τέλος κάθε επόμενου μήνα. Σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής εφαρμόζονται οι διατάξεις για πρόσθετα τέλη της παρ.1 του άρθρου 27 του α.ν 1845/1951, όπως τροποποιήθηκαν και ισχύουν σήμερα. 3.Το ποσό της εξαγοράς που παραμένει ανεξόφλητο ανακαθορίζεται τον Ιανουάριο κάθε επόμενου έτους, προσαρμοζόμενο στις τυχόν νέες τιμές του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη. 4.Το ανωτέρω δικαίωμα δεν παρέχεται στους κάθε φύσεως συνταξιούχους και ο αναγνωριζόμενος χρόνος λαμβάνεται υπόψη για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης ή την προσαύξηση του ποσού αυτής μόνο μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς. Άρθρο 10 1.Οι εισφορές που καταβάλλονται στο Ι.Κ.Α. για τους ασφαλισμένους που υπάγονται ή θα υπαχθούν στην ασφάλιση του μόνο κατά του κινδύνου του ατυχήματος ορίζονται σε 1% επί του τεκμαρτού ημερομισθίου της δωδέκατης (12ης) ασφαλιστικής κλάσης, όπως ισχύει κάθε φορά. Η ασφάλιση πραγματοποιείται για 25 ημέρες το μήνα ανεξάρτητα από τη διάρκεια της απασχόλησης. Υπόχρεος για την καταβολή των εισφορών είναι ο προβλεπόμενος από τη νομοθεσία που καθορίζει κάθε φορά και τα υπαγόμενα πρόσωπα. Η ισχύς των διατάξεων της παραγράφου αυτής αρχίζει από 1.1.1995. Κάθε διάταξη αντίθετη προς τα ανωτέρω καταργείται. 2.Τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παρ.1 του άρθρου 25 του ν. 1474/1984 (ΦΕΚ 128 Α) υπάγονται από 1.1.1995 στην ασφάλιση του Ι.Κ.Α. μόνο για τον κίνδυνο του ατυχήματος. 3.Η πρώτη περίοδος του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 41 του α.ν. 1846/1951, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 του ν. 1902/1990, αντικαθίσταται ως εξής: Οι κατά το προηγούμενο εδάφιο εισφορές δεν μπορεί να είναι κατώτερες από αυτές που αντιστοιχούν στο 25πλάσιο του τεκμαρτού ημερομισθίου της ασφαλιστικής κλάσης στην οποία εμπίπτει κάθε φορά το ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη. 4.Στο τέλος της παραγράφου 3 του άρθρου 26 του α.ν. 1846/1951, όπως ισχύει σήμερα, προστίθεται εδάφιο ως εξής: Ως προθεσμία καταβολής των εισφορών επί των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα από τους υπόχρεους (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α.) ορίζεται το τέλος Φεβρουαρίου και Ιουνίου αντίστοιχα. 5.Στο τέλος του πρώτου εδαφίου του άρθρου 11 του ν. 1276/1982 (ΦΕΚ 100 Α) προστίθεται διάταξη που έχει ως εξής: Το κατά το προηγούμενο εδάφιο ποσοστό εισφοράς, καθώς και η βάση υπολογισμού αυτής, μπορούν να μεταβληθούν με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ύστερα από αναλογιστική μελέτη . 6.Η προβλεπόμενη από τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 19 του ν. 2150/1993 (ΦΕΚ 98 Α) μείωση της εισφοράς για τους ασφαλισμένους του Τ.Ε.Β.Ε. κατά ποσοστό 30% ισχύει για τις δύο πρώτες υποχρεωτικές ασφαλιστικές κατηγορίας. 7.Στο τέλος της παρ. 8 του άρθρου 21 του ν. 1976/1991 (ΦΕΚ 184 Α) προστίθενται εδάφια ως εξής: Τα προαναφερόμενα ποσοστά πρόσθετου τέλους ισχύουν σε όλους τους ασφαλιστικούς οργανισμούς αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ασχέτως εάν οι ασφαλιστικοί αυτοί οργανισμοί υπάγονταν πριν από τη ισχύ του ν.δ. 1/1968 στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας ή άλλων υπουργείων. Από την ισχύ του παρόντος οι καταστατικές διατάξεις των προαναφερόμενων ασφαλιστικών οργανισμών ή άλλες γενικές διατάξεις, που ρυθμίζουν διαφορετικά την επιβολή κυρώσεων, λόγω εκπρόθεσμης καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών, καταργούνται. Άρθρο Άρθρο 11 1.Αναστέλλεται η καταβολή των τρεχουσών ασφαλιστικών εισφορών προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, περιόδου από 1.12.1993 μέχρι 31.12.1994, των υπόχρεων επιχειρήσεων που έχουν επαγγελματική εγκατάσταση στο Νομό Ηρακλείου και υπέστησαν ζημίες από τις πρόσφατες πλημμύρες και περιόδου 1.2.1994 έως 31.12.1994 των επιχειρήσεων που έχουν επαγγελματική εγκατάσταση στο Νομό Τρικάλων και υπέστησαν ζημίες από τις χιονοπτώσεις του μηνός Φεβρουαρίου 1994. Κατά το χρονικό διάστημα της αναστολής δεν υπολογίζονται πρόσθετα τέλη και άλλες προσαυξήσεις. Οι εισφορές της παραγράφου αυτής εξοφλούνται σε μηνιαίες δόσεις, όσοι και οι μήνες της αναστολής, αρχής γενομένης από το μήνα Ιανουάριο του 1995. Απαραίτητη προϋπόθεση για υπαγωγή στη ρύθμιση είναι: 1)Η υποβολή αίτησης μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την ημερομηνία ισχύος του παρόντος νόμου και 2)Η βεβαίωση της Νομαρχίας ή του οικείου Επιμελητηρίου του νομού από την οποία να προκύπτει ότι η επιχείρηση περιλαμβάνεται σε εκείνες που απογράφηκαν από τους ορκωτούς πραγματογνώμονες ότι έχουν υποστεί ζημία. 2.Η εκπρόθεσμη καταβολή τριών δόσεων συνεπάγεται την απώλεια του παρεχόμενου με το άρθρο αυτό ευεργετήματος της τμηματικής εξόφλησης των οφειλόμενων εισφορών και καθιστά άμεσα απαιτητό το σύνολο του οφειλόμενου ποσού από κύρια εισφορά με τα αναλογούντα σε αυτή, κατά την ημέρα εξόφλησης, πρόσθετα τέλη και λοιπές προσαυξήσεις. Για την καταβολή της κάθε δόσης απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εξόφληση των απαιτητών τρεχουσών εισφορών. 3.Οι επιχειρήσεις που θα υπαχθούν στην παρούσα ρύθμιση, τόσο κατά το διάστημα της αναστολής, όσο και κατά το διάστημα καταβολής των δόσεων και, εφόσον τηρούν τους όρους του διακανονισμού, λαμβάνουν από το Ι.Κ.Α. βεβαιώσεις της παραγράφου 7 του άρθρου 39 του ν. 2065/1992 (ΦΕΚ 113 Α) και αναστέλλεται η διαδικασία λήψης αναγκαστικών μέτρων. Κατ εξαίρεση, η συμμόρφωση με τους όρους του διακανονισμού δεν συνεπάγεται την άρση των κατασχέσεων και υποθηκών που έχουν επιβληθεί. Το Ι.Κ.Α. και οι άλλοι ασφαλιστικοί οργανισμοί χορηγούν βεβαίωση ενημερότητας για τη δανειοδότηση χρηματοδότηση επιχειρήσεων από τράπεζες ή οποιοδήποτε άλλο πιστωτικό ίδρυμα, βάσει των διατάξεων του άρθρου 4 του ν. 1239/1982 (ΦΕΚ 35 Α), εφόσον η επιχείρηση έχει υπαχθεί στο διακανονισμό και τηρεί τους όρους της ρύθμισης. 4.Όπου από τις κείμενες διατάξεις απαιτείται ως προϋπόθεση για την απονομή σύνταξης από οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης η προηγούμενη εξόφληση των καθυστερούμενων οφειλών, λογίζεται ότι υπάρχει η προϋπόθεση αυτή στην περίπτωση υπαγωγής στο διακανονισμό του παρόντος άρθρου. Η εκπρόθεσμη καταβολή τριών δόσεων στους παραπάνω οργανισμούς συνεπάγεται την αναστολή της καταβολής της σύνταξης μέχρι και το μήνα κατά τον οποίο θα εξοφληθεί ολόκληρο το ποσό των δόσεων που υπολείπεται, προσαυξημένο με τα αναλογούντα σε αυτές πρόσθετα τέλη. 5 Για εκ της ασφαλίσεως δικαιώματα των εργαζομένων την περίοδο της αναστολής δεν επηρεάζονται από τη μη καταβολή των εισφορών εκ μέρους των επιχειρήσεων, με την προϋπόθεση ότι οι επιχειρήσεις αυτές δεν θα αμφισβητήσουν τις σχετικές καταλογιστικές πράξεις. Άρθρο Άρθρο 12 1.Η υπ αριθμ. Φ.Διαγ/4663/17.9.1993 κοινή απόφαση προκήρυξη των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για την πλήρωση θέσεων προσωπικού διαφόρων κατηγοριών στους ασφαλιστικούς οργανισμούς καταργείται. 2.Στο τέλος της παρ. 3 του άρθρου 16 του ν. 1976/1991 προστίθεται εδάφιο, που έχει ως εξής: Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής, καθώς και των προηγούμενων παραγράφων ισχύουν και για τους κτηνιάτρους που είναι κάτοχοι άδειας άσκησης επαγγέλματος και ασκούν εμπορία κτηνιατρικών φαρμάκων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.δ. 220/1973 (ΦΕΚ 272 Α) και του π.δ. 353/1974 (ΦΕΚ 138 Α), όπως ισχύουν κάθε φορά, για την οποία, κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 1027/1980 (ΦΕΚ 49 Α) υπάγονται στην ασφάλιση του Τ.Ε.Β.Ε. . Άρθρο Άρθρο 13 Η ημερήσια εκτός έδρας αποζημίωση και τα οδοιπορικά έξοδα, για την συμμετοχή στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων των μη υπαλλήλων μελών του, ορίζονται στα ποσά που καταβάλλονται κάθε φορά στους τακτικούς υπαλλήλους του Οργανισμού αυτού με βαθμό Α1 και 30 χρόνια υπηρεσίας. Ο αριθμός των ημερών μετακίνησης εκτός έδρας ορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. του Ο.Γ.Α.. Η ισχύς της διάταξης αυτής αρχίζει από 1.1.1993. Άρθρο 14 Η προβλεπόμενη από την παρ. 2 το άρθρου 1 του ν. 172/1974 προθεσμία, που παρατάθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 8 του ν. 825/1978, την παρ. 2 του άρθρου 14 του ν. 1276/1982, την παρ. 1 του άρθρου 27 του ν. 1469/1984, το άρθρο 27 του ν. 1654/1986 και την παρ. 10 του άρθρου 2 του ν. 1759/1988, παρατείνεται για δύο (2) χρόνια από την ισχύ του παρόντος νόμου. Οι εισφορές για την εξαγορά του αναγνωριζόμενου χρόνου στους φορείς κύριας και επικουρικής ασφάλισης μισθωτών υπολογίζονται στις αποδοχές του τελευταίου πριν από την υποβολή της αίτησης μήνα απασχόλησης που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερες του 25πλάσιου του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη όπως έχει διαμορφωθεί κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, επί το ασφάλιστρο του κλάδου σύνταξης που ισχύει κατά την ημερομηνία αυτή. Άρθρο Άρθρο 15 1.Οι ασφαλισμένοι του Ταμείου Συντάξεως και Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών (Τ.Σ.Α.Υ.), οι οποίοι έχουν την ιδιότητα του Βουλευτή ή Υπουργού ή Υφυπουργού ή Γενικού Γραμματέα Υπουργείου ή Περιφέρειας ή Ειδικού Γραμματέα Υπουργείου ή Ειδικού Συμβούλου ή Συνεργάτη ή Νομάρχη, οι οποίοι δεν ασκούν το επάγγελμα για το οποίο έχουν ασφαλιστεί, μπορούν να συνεχίσουν την ασφάλιση τους στο Τ.Σ.Α.Υ.. 2.Η ασφάλιση τους στο Τ.Σ.Α.Υ. γίνεται με την καταβολή των προβλεπόμενων εισφορών. 3.Με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ρυθμίζεται οποιοδήποτε θέμα θα προκύψει από την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου αυτού. Άρθρο 16 Στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 18 του ν. 1976/1991 προστίθεται διάταξη ως εξής: Οι υπαχθέντες στο καθεστώς των μονοσυνταξιούχων υγειονομικοί, των οποίων η αίτηση υποβλήθηκε μέχρι 3.12.91 δεν υπάγονται στους κατά τα ανωτέρω περιορισμούς. Οι περιορισμοί αυτοί δεν έχουν επίσης εφαρμογή στις περιπτώσεις απονομής σύνταξης λόγω θανάτου ή ανικανότητας, όταν ο ασφαλισμένος ανάπηρος ή ο αποβιώσας έχει συμπληρώσει διετία από την ημερομηνία υπαγωγής στο καθεστώς μονοσυνταξιούχων. Άρθρο 17 Η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επί μέρους διατάξεις του. Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεσή του ως νόμου του Κράτους.
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
Νομικό καθεστώς της ιδιωτικής τηλεόρασης και της τοπικής ραδιοφωνίας, ρύθμιση θεμάτων της ραδιοτηλεοπτικής αγοράς και άλλες διατάξεις. 1995/2328 1995
Συγχώνευση του κλάδου σύνταξης του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Προσωπικού Εταιρειών Λιπασμάτων (Τ.Ε.Α.-Π.Ε.Λ.) στον Τομέα Επικουρικής Ασφαλίσεως Μισθωτών που λειτουργεί στο Ι.Κ.Α. (Ι.Κ.Α. - Τ.Ε.Α.Μ.) και ρύθμιση άλλων θεμάτων κοινωνικής ασφάλισης. 1995/2335 1995
Ρύθμιση συνταξιοδοτικών θεμάτων στρατιωτικών και άλλες διατάξεις. 1997/2512 1997
Μέτρα κατά της εισφοροδιαφυγής, διασφάλιση εσόδων Ι.Κ.Α. και άλλα θέματα. 1997/2556 1997
Δευτεροβάθμια τεχνική - επαγγελματική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις. 1998/2640 1998
Αναπροσαρμογή συντάξεων συνταξιούχων μελών ΔΕ Π των Α.Ε.Ι., Ε.Π. των Τ.Ε.Ι., γιατρών Ε.Σ.Υ. και διπλωματικών υπαλλήλων, ρύθμιση συνταξιοδοτικών θεμάτων και άλλες διατάξεις. 1999/2703 1999
Σχεδιασμός, ολοκληρωμένη ανάπτυξη και εκτέλεση Ολυμπιακών Έργων και άλλες διατάξεις. 1999/2730 1999
Θέματα κοινωνικής ασφάλισης και άλλες διατάξεις. 2004/3232 2004