Κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης για την καταστολή τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων.

loading...

Φόρτωση περιεχομένων ...


Εμφάνιση ολόκληρου του εγγράφου 

Άρθρο 1
1.  
Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Διεθνής Σύμβαση για την καταστολή τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων, η οποία υπογράφηκε από την Ελλάδα στη Νέα Υόρκη στις 12 Ιανουαρίου 1998, της οποίας το κείμενο σε πρωτότυπο στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική έχει ως εξής: Διεθνής Σύμβαση για την Καταστολή Τρομοκρατικών Βομβιστικών Επιθέσεων Τα Κράτη Μέρη της παρούσας Σύμβασης, Λαμβάνοντας υπ όψιν τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και την προαγωγή των σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας και της συνεργασίας μεταξύ των Κρατών, Ανησυχώντας βαθιά για την παγκόσμια κλιμάκωση των τρομοκρατικών ενεργειών σε κάθε μορφή και εκδήλωση τους. Υπενθυμίζοντας τη Διακήρυξη επ ευκαιρία της πεντηκοστής Επετείου των Ηνωμένων Εθνών στις 24 Οκτωβρίου 1995. Υπενθυμίζοντας επίσης τη Διακήρυξη για τα Μέτρα Εξάλειψης της Διεθνούς Τρομοκρατίας, που επισυνάφθηκε στην απόφαση 49/60 της Γενικής Συνέλευσης της 9ης Δεκεμβρίου 1994, στην οποία, μεταξύ άλλων, τα Κράτη Μέλη των Ηνωμένων Εθνών επαναβεβαιώνουν επίσημα την κατηγορηματική καταδίκη όλων των ενεργειών, μεθόδων και πρακτικών τρομοκρατίας ως εγκληματικών και αδικαιολογήτων. από όπου και από όποιον κι αν τελούνται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που διακυβεύουν τις φιλικές σχέσεις μεταξύ Κρατών και λαών και απειλούν την εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια των Κρατών. Σημειώνοντας ότι η Διακήρυξη ενθάρρυνε επίσης τα Κράτη να αναθεωρήσουν επειγόντως το πλαίσιο των υφισταμένων διεθνών νομικών διατάξεων για την πρόληψη, καταστολή και εξάλειψη της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι υπάρχει ένα πλήρες νομικό πλαίσιο που καλύπτει όλες τις πτυχές του ζητήματος, Υπενθυμίζοντας επίσης την απόφαση 51/210 της Γενικής Συνέλευσης της 17ης Δεκεμβρίου 1996 και τη Διακήρυξη για τη Συμπλήρωση της Διακήρυξης 1994 για τα Μέτρα Εξάλειψης της Διεθνούς Τρομοκρατίας, που επισυνάπτεται σε αυτήν. Σημειώνοντας επίσης ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις μέσω εκρηκτικών ή άλλων φονικών μηχανισμών εξαπλώνονται όλο και περισσότερο. Σημειώνοντας επίσης ότι οι υφιστάμενες πολυμερείς νομικές ρυθμίσεις δεν αντιμετωπίζουν επαρκώς αυτές τις επιθέσεις. Πεπεισμένα για την επείγουσα ανάγκη βελτίωσης της διεθνούς συνεργασίας μεταξύ των Κρατούν για το σχεδιασμό και υιοθέτηση αποτελεσματικών και πρακτικών μέτρων για την πρόληψη τέτοιων τρομοκρατικών πράξεων, και για τη δίωξη και τιμωρία των δραστών τους. Θεωρώντας ότι η εμφάνιση αυτών των πράξεων είναι θέμα σοβαρής ανησυχίας για το σύνολο της διεθνούς κοινότητας. Σημειώνοντας ότι οι δραστηριότητες των στρατιωτικών δυνάμεων των Κρατών διέπονται από κανόνες διεθνούς δικαίου εκτός του πλαισίου της παρούσας Σύμβασης και ότι η εξαίρεση ορισμένων πράξεων από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας Σύμβασης δεν παραβλέπει ούτε καθιστά νόμιμες πράξεις, που κατά τα άλλα είναι παράνομες, ούτε εμποδίζει τη δίωξη σύμφωνα με άλλους νόμους. Συμφωνήσαν ως ακολούθους: Άρθρο 1 Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης: 1.Ο όρος κρατικές ή κυβερνητικές εγκαταστάσεις σημαίνει οποιεσδήποτε μόνιμες ή προσωρινές εγκαταστάσεις ή μέσα μεταφοράς που χρησιμοποιούνται ή καταλαμβάνονται από εκπροσώπους του Κράτους, μέλη της Κυβέρνησης, του νομοθετικού ή δικαστικού σώματος ή από αξιωματούχους ή υπαλλήλους Κράτους ή κάθε άλλης δημόσιας αρχής ή φορέα ή από υπαλλήλους ή αξιωματούχους διακυβερνητικού οργανισμού σε σχέση με τα επίσημα καθήκοντα τους. 2.Ο όρος εγκαταστάσεις υποδομής σημαίνει οποιεσδήποτε δημόσιες ή ιδιωτικές εγκαταστάσεις που παρέχουν ή διανέμουν υπηρεσίες προς όφελος του κοινού, όπως ύδρευση. αποχέτευση, ενέργεια, καύσιμα η επικοινωνίες. 3.Ο όρος εκρηκτικοί ή άλλοι φονικοί μηχανισμοί σημαίνει: 1)Εκρηκτικό ή εμπρηστικό όπλο ή μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί, ή είναι ικανό, να προκαλέσει το θάνατο, σοβαρό σωματικό τραυματισμό ή σημαντική υλική ζημία, ή 2)Όπλο ή μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί, ή είναι ικανό, να προκαλέσει το θάνατο, σοβαρό σωματικό τραυματισμό ή σημαντική υλική ζημία μέσο) της απελευθέρωσης, διασποράς ή επίδρασης τοξικών χημικών, βιολογικών παραγόντων ή τοξινών ή παρόμοιων ουσιών ή ακτινοβολίας ή ραδιενεργού υλικού. 4.Ο όρος στρατιωτικές δυνάμεις Κράτους σημαίνει τις ένοπλες δυνάμεις Κράτους που είναι οργανωμένες, εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο με πρωταρχικό σκοπό την εθνική άμυνα ή ασφάλεια, και τα πρόσωπα που ενεργούν προς υποστήριξη αυτών των ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται υπό τις επίσημες διαταγές, έλεγχο και ευθύνη τους. 5.Ο όρος τόπος δημόσιας χρήσης σημαίνει τα τμήματα, κτιρίων, γης, οδού, υδάτινης οδού ή άλλου τόπου που είναι προσβάσιμα ή ανοιχτά σε μέλη του κοινού, είτε συνεχώς είτε περιοδικώς ή περιστασιακά, και περιλαμβάνει κάθε εμπορικό. επιχειρηματικό, πολιτιστικό, ιστορικό, εκπαιδευτικό, θρησκευτικό, κυβερνητικό, ψυχαγωγικό, προς αναψυχή ή παρόμοιο μέρος που είναι προσβάσιμο ή ανοιχτό για το κοινό. 6.Ο όρος σύστημα δημοσίων μεταφορών σημαίνει όλες τις εγκαταστάσεις, τα μέσα και τα όργανα, δημόσια ή ιδιωτικά, που χρησιμοποιούνται για δημοσίως διαθέσιμες υπηρεσίες για τη μεταφορά προσώπων ή φορτίων. Άρθρο 21.Πρόσωπο τελεί αδίκημα υπό την έννοια της παρούσας Σύμβασης αν το πρόσωπο αυτό παράνομα και σκόπιμα παραδώσει, τοποθετήσει, πυροδοτήσει ή ενεργοποιήσει εκρηκτικό ή άλλο φονικό μηχανισμό σε ή προς δημόσιο χώρο, κρατική ή κυβερνητική εγκατάσταση, σύστημα δημόσιας μεταφοράς ή εγκατάσταση υποδομής: 1)Με σκοπό να προκαλέσει θάνατο ή σοβαρό σωματικό τραυματισμό, ή 2)Με σκοπό να προκαλέσει εκτεταμένη καταστροφή του εν λόγω χοίρου, εγκατάστασης ή συστήματος, όταν η εν λόγω καταστροφή καταλήγει ή είναι πιθανόν να καταλήξει σε μεγάλη οικονομική ζημία. 2.Πρόσωπο τελεί επίσης αδίκημα αν το πρόσωπο αυτό επιχειρήσει να τελέσει αδίκημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1. 3.Πρόσωπο τελεί επίσης αδίκημα, αν το πρόσωπο αυτό: 1)Συμμετέχει ως συνεργός σε αδίκημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή 2, ή 2)Οργανώσει ή δώσει εντολή σε άλλους να τελέσουν αδίκημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή 2, ή 3)Συνεισφέρει με οποιοδήποτε άλλο τρόπο στην τέλεση ενός ή περισσότερων αδικημάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή 2 από ομάδα προσώπων που ενεργούν με κοινό σκοπό. Η συνεισφορά αυτή προϋποθέτει πρόθεση και είτε γίνεται για την προώθηση της γενικής εγκληματικής δραστηριότητας είτε για σκοπό της ομάδας είτε γίνεται με επίγνωση της πρόθεσης της ομάδας να τελέσει το εν λόγο3 αδίκημα ή αδικήματα. Άρθρο 3 Η παρούσα Σύμβαση δεν εφαρμόζεται όταν το αδίκημα τελείται εντός ενός μόνο Κράτους, όταν ο φερόμενος ως δράστης και τα θύματα είναι υπήκοοι του εν λόγω Κράτους, όταν ο φερόμενος ως δράστης βρίσκεται στην επικράτεια του εν λόγω Κράτους και όταν κανένα άλλο Κράτος δεν νομιμοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, ή το άρθρο 6, παράγραφος 2. της παρούσας Σύμβασης να ασκήσει δικαιοδοσία, με εξαίρεση ότι οι διατάξεις των άρθρων 10 έως 15 θα εφαρμόζονται, όπως αρμόζει, για τις περιπτώσεις αυτές. Άρθρο 4 Κάθε Κράτος Μέρος υιοθετεί τα μέτρα που είναι απαραίτητα: (α) Για να θεσπίσει ως ποινικά αδικήματα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 της παρούσας Σύμβασης, (β) Για να καταστήσει αυτά τα αδικήματα αξιόποινα με κατάλληλες ποινές που λαμβάνουν υπ όψιν τη σοβαρή φύση των αδικημάτων αυτών. Άρθρο 5 Κάθε Κράτος Μέρος υιοθετεί τα μέτρα που είναι απαραίτητα, συμπεριλαμβανομένης, αν χρειάζεται, της εθνικής νομοθεσίας, για να διασφαλίσει ότι οι αξιόποινες πράξεις εντός του πλαισίου της παρούσας Σύμβασης, ιδίως όταν προορίζονται ή προμελετώνται για να προκαλέσουν κατάσταση τρόμου στο ευρύ κοινό ή σε ομάδα προσώπων ή σε συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν δικαιολογούνται σε καμία περίπτωση από παραμέτρους πολιτικές, φιλοσοφικές. ιδεολογικές, φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές ή άλλες παρόμοιας φύσης και τιμωρούνται με ποινές σύμφωνες με τη σοβαρή φύση τους. Άρθρο 61.Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 όταν: 1)Το αδίκημα τελείται στην επικράτεια του εν λόγω Κράτους, ή 2)Το αδίκημα τελείται επί πλοίου που φέρει τη σημαία του εν λόγω Κράτους ή σε αεροσκάφος που έχει νηολογηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω Κράτους κατά το χρόνο τέλεσης του αδικήματος, ή 3)Το αδίκημα τελείται από υπήκοο του εν λόγω Κράτους. 2.Ένα Κράτος Μέρος μπορεί επίσης να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί τέτοιων αδικημάτων όταν: 1)Το αδίκημα τελείται κατά υπηκόου του εν λόγω Κράτους, ή 2)Το αδίκημα τελείται κατά Κρατικής ή κυβερνητικής εγκατάστασης του εν λόγω Κράτους στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης της πρεσβείας ή άλλων διπλωματικών ή προξενικών εγκαταστάσεων του εν λόγω Κράτους, ή 3)Το αδίκημα τελείται από άπατρι ο οποίος έχει τη συνήθη διαμονή του στην επικράτεια του εν λόγω Κράτους, ή 4)Το αδίκημα τελείται σε μια προσπάθεια να υποχρεωθεί το εν λόγω Κράτος να κάνει ή να μην κάνει κάποια ενέργεια, ή 5)Το αδίκημα τελείται σε αεροσκάφος που χρησιμοποιείται από την Κυβέρνηση του εν λόγο) Κράτους. 3.Κατά την επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση στην παρούσα Σύμβαση, κάθε Κράτος Μέρος γνωστοποιεί στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών τη δικαιοδοσία που θεμελίωσε σύμφωνα με την παράγραφο 2 στο εθνικό του δίκαιο. Σε περίπτωση αλλαγής, το εν λόγω Κράτος Μέρος ενημερώνει αμέσως το Γενικό Γραμματέα. 4.Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει επίσης τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 σε περιπτώσεις όπου ο φερόμενος ως δράστης είναι παρών στην επικράτεια του και δεν εκδίδει το πρόσωπο αυτό σε άλλα Κράτη Μέρη που έχουν θεμελιώσει τη δικαιοδοσία τους σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2. 5.Η παρούσα Σύμβαση δεν αποκλείει την άσκηση ποινικής δικαιοδοσίας που έχει θεμελιώσει οποιοδήποτε Κράτος Μέρος σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο. Άρθρο 71.Ένα Κράτος Μέρος, άμα τη λήψει πληροφοριών ότι ένα πρόσωπο που τέλεσε ή που φέρεται ότι τέλεσε αδίκημα που προβλέπεται στο άρθρο 2 μπορεί να βρίσκεται στην επικράτεια του, λαμβάνει τα μέτρα που είναι απαραίτητα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο για να ερευνήσει τα γεγονότα που περιέχονται στις πληροφορίες. 2.Με την προϋπόθεση ότι οι περιστάσεις το απαιτούν, το Κράτος Μέρος στην επικράτεια του οποίου είναι παρών ο δράστης ή ο φερόμενος ως δράστης, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο για να διασφαλίσει την παρουσία του εν λόγω προσώπου για το σκοπό της δίωξης ή έκδοσης. 3.Κάθε πρόσωπο σε σχέση με το οποίο λαμβάνονται τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δικαιούται: 1)Να επικοινωνήσει χωρίς καθυστέρηση με τον πλησιέστερο αρμόδιο εκπρόσωπο του Κράτους του οποίου το πρόσωπο αυτό είναι υπήκοος ή το οποίο έχει διαφορετικά εξουσιοδοτηθεί να προστατεύει τα δικαιώματα του εν λόγω προσώπου ή. αν πρόκειται για απάτριδα, με τον εκπρόσωπο του Κράτους στην επικράτεια του οποίου διαμένει συνήθως το πρόσωπο αυτό, 2)Να δεχθεί επίσκεψη από εκπρόσωπο του εν λόγω Κράτους. 3)Να ενημερωθεί για τα δικαιώματα του σύμφωνα με τις υποπαραγράφους(α) και (β). 4.Τα δικαιώματα, που αναφέρονται στην παράγραφο 3 ασκούνται σύμφωνα με τους νόμους και κανονισμούς του Κράτους στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται ο δράστης ή ο φερόμενος ως δράστης, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω νομοί και κανονισμοί πρέπει να επιτρέπουν την υλοποίηση των σκοπών που εξυπηρετούν τα δικαιώματα τα οποία χορηγούνται από την παράγραφο 3. 5.Οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 θα ισχύουν με την επιφύλαξη του δικαιώματος κάθε Κράτους Μέρους που έχει αξίωση δικαιοδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 6, υποπαράγραφος 1 (γ) ή 2 (γ), να καλέσει τη Διεθνή Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού να επικοινωνήσει και να επισκεφθεί τον φερόμενο ως δράστη. 6.Όταν ένα Κράτος Μέρος, σύμφωνα με το παρόν άρθρο. συλλάβει ένα πρόσωπο, ενημερώνει αμέσως, απ ευθείας ή μέσω του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. τα Κράτη Μέρη που έχουν θεμελιώσει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 6. παράγραφος 1 και 2, και. αν το θεωρεί ενδεδειγμένο, κάθε άλλο ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος, σχετικά με το γεγονός ότι το πρόσωπο αυτό έχει συλληφθεί και σχετικά με τις περιστάσεις που δικαιολογούν την κράτηση του εν λόγω προσώπου. Το Κράτος που κάνει την έρευνα που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τα εν λόγω Κράτη Μέρη σχετικά με τα πορίσματα της έρευνας και δηλώνει αν προτίθεται να ασκήσει τη δικαιοδοσία του. Άρθρο 81.Το Κράτος Μέρος στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται ο φερόμενος ως δράστης, στις περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 6. αν δεν εκδώσει το εν λόγω άτομο, υποχρεούται, χωρίς καμία εξαίρεση και άσχετα αν το αδίκημα τελέστηκε στην επικράτεια του ή όχι, να υποβάλει την υπόθεση χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση στις αρμόδιες αρχές του με σκοπό τη δίωξη, μέσω διαδικασιών που είναι σύμφωνες με τους νόμους του εν λόγω Κράτους. Οι αρχές αυτές λαμβάνουν την απόφασή τους με τον ίδιο τρόπο όπως και στη περίπτωση κάθε άλλου αδικήματος σοβαρής φύσης, σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω Κράτους. 2.Όταν το εθνικό δίκαιο ενός Κράτους Μέρους του επιτρέπει να εκδώσει ή άλλως να παραδώσει έναν από τους υπηκόους του μόνο υπό τον όρο ότι το άτομο θα επιστραφεί στο εν λόγω Κράτος για να εκτίσει την ποινή που θα επιβληθεί ως αποτέλεσμα της δίκης ή της διαδικασίας για την οποία ζητήθηκε η έκδοση ή η παράδοση του προσώπου, και το εν λόγω Κράτος καθώς και το Κράτος που ζητά την έκδοση του προσώπου συμφωνήσουν για την επιλογή αυτή και τους άλλους όρους που μπορεί να θεωρήσουν κατάλληλους, αυτή η υπό όρους έκδοση ή παράδοση είναι επαρκής για να απαλλαγεί από την υποχρέωση της παραγράφου 1. Άρθρο 91.Τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 θεωρείται ότι περιλαμβάνονται σ αυτά για τα οποία χωρεί έκδοση σε κάθε συνθήκη έκδοσης που υφίσταται μεταξύ οποιοσδήποτε από τα Κράτη Μέρη πριν την έναρξη ισχύος της παρούσας Σύμβασης. Τα Κράτη Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συμπεριλάβουν τα εν λόγω αδικήματα ως αδικήματα για τα οποία χωρεί έκδοση σε κάθε συνθήκη έκδοσης που πρόκειται να συνάψουν μεταγενέστερα μεταξύ τους. 2.Όταν ένα Κράτος Μέρος, που εξαρτά την έκδοση από την ύπαρξη σχετικής συνθήκης, λάβει αίτημα έκδοσης από άλλο Κράτος Μέρος με το οποίο δεν έχει συνάψει συνθήκη έκδοσης, το Κράτος-αποδέκτης του αιτήματος μπορεί, κατ επιλογή του. να θεωρήσει την παρούσα Σύμβαση ως τη νομική βάση για την έκδοση σε σχέση με τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2. Η έκδοση υπόκειται στις άλλες προϋποθέσεις που προβλέπει το δίκαιο του Κράτους-αποδέκτη του αιτήματος. 3.Τα Κράτη Μέρη που δεν εξαρτούν την έκδοση από την ύπαρξη συνθήκης αναγνωρίζουν τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 ως αδικήματα για τα οποία χωρεί έκδοση μεταξύ τους, υποκείμενα στις προϋποθέσεις που προβλέπει το δίκαιο του Κράτους-αποδέκτη του αιτήματος. 4.Αν αυτό είναι απαραίτητο, τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 θεωρείται, για τους σκοπούς της έκδοσης μεταξύ Κρατών Μερών, ότι τελέστηκαν όχι μόνο στον τόπο όπου έγιναν αλλά και στην επικράτεια των Κρατών που έχουν θεμελιώσει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 6. παράγραφοι 1 και 2. 5.Οι διατάξεις όλων των συνθηκών και συμφωνιών έκδοσης μεταξύ Κρατών Μερών σε σχέση με τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 θεωρείται ότι τροποποιήθηκαν μεταξύ των Κρατών Μερών στο βαθμό που δεν είναι συμβατές με την παρούσα Σύμβαση. Άρθρο 101.Τα Κράτη Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο το μεγαλύτερο δυνατό βαθμό συνδρομής σε σχέση με ανακρίσεις ή ποινικές διαδικασίες ή διαδικασίες έκδοσης που εγείρονται σε σχέση με τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 συμπεριλαμβανομένης της συνδρομής για τη λήψη αποδείξεων που είναι στη διάθεση τους και είναι απαραίτητες για τη διαδικασία. 2.Τα Κράτη Μέρη εκτελούν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από την παράγραφο 1. σύμφωνα με τυχόν συνθήκες ή άλλους συμφωνίες αμοιβαίας νομικής συνδρομής που μπορεί να υφίστανται μεταξύ τους. Αν δεν υπάρχουν τέτοιες συνθήκες ή συμφωνίες, τα Κράτη Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο συνδρομή σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο. Άρθρο 11 Κανένα από τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 δεν θεωρείται, για τους σκοπούς της έκδοσης ή της αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, ως πολιτικό αδίκημα ή ως αδίκημα που συνδέεται με πολιτικό αδίκημα ή ως αδίκημα με πολιτικά κίνητρα. Συνακόλουθα. το αίτημα έκδοσης ή αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής που στηρίζεται σε τέτοιο αδίκημα δεν μπορεί να απορριφθεί με μοναδικό λόγο ότι αφορά πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα που συνδέεται με πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα με πολιτικά κίνητρα. Άρθρο 12 Κανένα σημείο της παρούσας Σύμβασης δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάλλει την υποχρέωση έκδοσης ή παροχής αμοιβαίας νομικής συνδρομής, αν το Κράτος Μέρος - αποδέκτης του αιτήματος έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι το αίτημα έκδοσης για τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 ή αμοιβαίας νομικής συνδρομής σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα έγινε με σκοπό τη δίωξη ή τιμωρία προσώπου λόγω της φυλής. θρησκείας, υπηκοότητας, εθνικής καταγωγής ή πολιτικής γνώμης του προσώπου αυτού ή ότι η συμμόρφωση με το αίτημα θα έβλαπτε τη θέση του εν λόγω προσώπου για οποιονδήποτε από τους λόγους αυτούς. Άρθρο 131.Πρόσωπο που κρατείται ή εκτίει ποινή στην επικράτεια ενός Κράτους Μέρους, η παρουσία του οποίου σε άλλο Κράτος Μέρος ζητείται με σκοπό τη μαρτυρία, αναγνώριση ή άλλη παροχή συνδρομής κατά τη λήψη αποδείξεων για τη διερεύνηση ή δίωξη αδικημάτων που προβλέπονται από την παρούσα Σύμβαση μπορεί να μεταφερθεί αν πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις: 1)Αν το πρόσωπο είναι ενήμερο και δώσει ελεύθερα την συγκατάθεση του, και 2)Αν οι αρμόδιες αρχές και των δύο Κρατών συμφωνήσουν, υπό τους όρους που τα εν λόγω Κράτη θα θεωρήσουν ενδεδειγμένους. 2.Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου: 1)Το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο έχει την εξουσία και υποχρέωση να το φυλάξει υπό κράτηση, εκτός αν άλλως ζητηθεί ή εξουσιοδοτηθεί από το Κράτος από το οποίο μεταφέρθηκε το πρόσωπο, 2)Το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο εκπληρώνει χωρίς καθυστέρηση την υποχρέωση του να επιστρέψει το πρόσωπο στη φύλαξη του Κράτους από το οποίο μεταφέρθηκε, όπως προηγουμένως ή όπως αλλιώς έχει συμφωνηθεί, από τις αρμόδιες αρχές των δύο Κρατών, 3)Το Κράτος στο οποίο μεταφέρεται το πρόσωπο δεν μπορεί να ζητήσει από το Κράτος από το οποίο αυτό μεταφέρθηκε να κινήσει διαδικασία έκδοσης για την επιστροφή αυτού του προσώπου, 4)Ο υπό κράτηση χρόνος στο Κράτος στο οποίο μεταφέρθηκε το εν λόγω πρόσωπο προσμετράται στην ποινή που εκτίει στο Κράτος από το οποίο μεταφέρθηκε. 3.Το πρόσωπο, το οποίο πρόκειται να μεταφερθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, ανεξάρτητα από την υπηκοότητα του, δεν μπορεί να διωχθεί ή να κρατηθεί ή να υποβληθεί σε άλλο περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας στην επικράτεια του Κράτους στο οποίο αυτό μεταφέρεται για πράξεις ή καταδίκες προγενέστερες της αναχώρησης του από την επικράτεια του Κράτους από το οποίο μεταφέρεται, εκτός αν συμφωνήσει προς τούτο το τελευταίο αυτό Κράτος. Άρθρο 14 Κάθε πρόσωπο το οποίο κρατείται ή σχετικά με το οποίο λαμβάνονται μέτρα ή διεξάγονται διαδικασίες σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση λαμβάνει εγγυήσεις δίκαιης μεταχείρισης. συμπεριλαμβανομένης της απολαυής όλων των δικαιωμάτων και εγγυήσεων σύμφωνα με το δίκαιο του Κράτους στην επικράτεια του οποίου το πρόσωπο αυτό είναι παρόν και τις ισχύουσες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Άρθρο 15 Τα Κράτη Μέρη συνεργάζονται για την πρόληψη των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2, και συγκεκριμένα: (α) Λαμβάνοντας όλα τα εφικτά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης, αν χρειαστεί, της προσαρμογής της εθνικής νομοθεσίας τους, για την πρόληψη και αντιμετώπιση της προετοιμασίας στις αντίστοιχες επικράτειες τους για την διάπραξη αυτών των αδικημάτων εντός ή εκτός της επικράτειάς τους, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την απαγόρευση στις επικράτειες τους παράνομων δραστηριοτήτων προσώπων, ομάδων και οργανώσεων που ενθαρρύνουν, υποκινούν, οργανώνουν, εσκεμμένα χρηματοδοτούν ή συμμετέχουν στη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2, (β) Ανταλλάσσοντας ακριβείς και επαληθευμένες πληροφορίες σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία. και συντονίζοντας διοικητικά και άλλα μέτρα που λαμβάνονται για την πρόληψη της τέλεσης των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2. (γ) Οσάκις απαιτείται, μέσω έρευνας και ανάπτυξης σχετικά με τις μεθόδους ανίχνευσης εκρηκτικών και άλλων βλαβερών ουσιών που μπορεί να προκαλέσουν θάνατο ή σωματικό τραυματισμό, μέσου διαβουλεύσεων για την ανάπτυξη προδιαγραφών σήμανσης των εκρηκτικών για την εξακρίβωση της προέλευσης τους σε μετεκρηκτικές έρευνες, μέσω ανταλλαγής πληροφοριών για προληπτικά μέτρα, συνεργασίας και μεταφοράς τεχνολογίας. εξοπλισμού και σχετικών υλικών. Άρθρο 16 Το Κράτος Μέρος στο οποίο διώκεται ο φερόμενος ως δράστης, γνωστοποιεί σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο ή τις εφαρμοστέες δικονομικές διατάξεις, την τελική έκβαση της διαδικασίας στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος διαβιβάζει τις πληροφορίες στα άλλα Κράτη Μέρη. Άρθρο 17 Τα Κράτη Μέρη εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση με τρόπο σύμφωνο με τις αρχές της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας των Κρατών καθώς και εκείνες της μη επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις των άλλων Κρατών. Άρθρο 18 Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν παρέχει σε Κράτος Μέρος το δικαίωμα να αναλάβει στην επικράτεια άλλου Κράτους Μέρους την άσκηση δικαιοδοσίας ή άλλων λειτουργιών που επιφυλάσσονται αποκλειστικά στις αρχές του άλλου Κράτους Μέρους από το εθνικό του δίκαιο. Άρθρο 191.Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν θίγει άλλα δικαιώματα, υποχρεώσεις και ευθύνες των Κρατών και ατόμων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ιδιαίτερα τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. 2.Οι δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων στη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης, όπως οι όροι αυτοί νοούνται σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, και οι οποίες διέπονται από το δίκαιο αυτό, εξαιρούνται από τις ρυθμίσεις της παρούσας Σύμβασης, καθώς και οι δραστηριότητες των στρατιωτικών δυνάμεων ενός Κράτους κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους, στο μέτρο που διέπονται από άλλους κανόνες διεθνούς δικαίου. Άρθρο 201.Κάθε διαφορά μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Κρατών Μερών σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης η οποία δεν μπορεί να διευθετηθεί με διαπραγματεύσεις εντός ευλόγου χρόνου, υποβάλλεται σε διαιτησία μετά από αίτημα ενός εξ αυτών. Αν, εντός έξι μηνών από την ημερομηνία του αιτήματος διαιτησίας, τα μέρη δεν μπορούν να συμφωνήσουν για τη συγκρότηση της διαιτησίας, οποιοδήποτε από τα μέρη μπορεί να παραπέμψει τη διαφορά στο Διεθνές Δικαστήριο, μετά από αίτηση, σύμφωνα με το Καταστατικό του Δικαστηρίου. 2.Κάθε Κράτος μπορεί, κατά το χρόνο υπογραφής, κύρωσης. αποδοχής ή έγκρισης της παρούσας Σύμβασης ή προσχώρησης σε αυτή, να δηλώσει ότι δεν θεωρεί εαυτόν δεσμευμένο από την παράγραφο 1. Τα άλλα Κράτη Μέρη δεν δεσμεύονται από την παράγραφο 1 σε σχέση με οποιοδήποτε Κράτος Μέρος που εκφράζει αυτή την επιφύλαξη. 3.Κάθε Κράτος που έχει εκφράσει επιφύλαξη σύμφωνα με την παράγραφο 2 μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να αποσύρει την επιφύλαξη με γνωστοποίηση προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Άρθρο 211.Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή για υπογραφή από όλα τα Κράτη από 12 Ιανουαρίου 1998 έως 31 Δεκεμβρίου 1999 στην Έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη. 2.Η παρούσα Σύμβαση υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Τα έγγραφα κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.3.Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή για προσχώρηση από οποιοδήποτε Κράτος. Τα έγγραφα προσχώρησης κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.Άρθρο 221.Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εικοστού δεύτερου εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.2.Για κάθε Κράτος που κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει ή προσχωρεί στη Σύμβαση μετά την κατάθεση του εικοστού δεύτερου εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την κατάθεση από το εν λόγω Κράτος του εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησής του. Άρθρο 231.Κάθε Κράτος Μέρος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα Σύμβαση με γραπτή γνωστοποίηση προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. 2.Η καταγγελία αρχίζει να ισχύει ένα έτος μετά την ημερομηνία παραλαβής της γνωστοποίησης από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Άρθρο 24 Το πρωτότυπο της παρούσας Σύμβασης, της οποίας το Αραβικό, Κινεζικό, Αγγλικό, Γαλλικό, Ρωσικό και Ισπανικό κείμενο είναι εξ ίσου αυθεντικά, κατατίθεται στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος αποστέλλει επικυρωμένα αντίγραφα της σε όλα τα Κράτη. ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι από τις αντίστοιχες Κυβερνήσεις τους, υπέγραψαν την παρούσα Σύμβαση, που άνοιξε για υπογραφή στη Νέα Υόρκη στις 12 Ιανουαρίου 1998.
Άρθρο 2
1.  
    Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και της Σύμβασης που κυρώνεται από την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 22 αυτής. Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεση του ως νόμου του Κράτους.
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία