Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κουβέιτ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου.

loading...

Φόρτωση περιεχομένων ...


Εμφάνιση ολόκληρου του εγγράφου 

Άρθρο 1
1.  
Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κουβέιτ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, που υπογράφηκε στην Πόλη του Κουβέιτ στις 2 Μαρτίου 2003, το κείμενο της οποίας σε πρωτότυπο στην ελληνική και αγγλική γλώσσα έχει ως εξής: ΣΥΜΦΩΝΙΑΜεταξύ της Ελληνικής δημοκρατίας και του Κράτους του Κουβέιτ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου Η Κυβέρνηση της Ελληνικής δημοκρατίας και η Κυβέρνηση του Κράτους του Κουβέιτ Επιθυμώντας να προωθήσουν τις αμοιβαίες οικονομικές σχέσεις μέσω της επίτευξης μιας Συμφωνίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου: Συμφώνησαν τα ακόλουθα: Άρθρο 1 ΠΡΟΣΩΠΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ Η παρούσα Συμφωνία εφαρμόζεται επί προσώπων που είναι κάτοικοι του ενός ή και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών. Άρθρο 2 ΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΙ ΦΟΡΟΙ 1.Η παρούσα Συμφωνία εφαρμόζεται στους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου που επιβάλλονται για λογαριασμό ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ή των πολιτικών υποδιαιρέσεων ή των τοπικών αρχών του, ανεξάρτητα από το τρόπο επιβολής. 2.Θεωρούνται ως φόροι εισοδήματος και κεφαλαίου όλοι οι φόροι που επιβάλλονται στο συνολικό εισόδημα, στο συνολικό κεφάλαιο, ή σε στοιχεία του εισοδήματος ή του κεφαλαίου, περιλαμβανομένων και των φόρων που επιβάλλονται στην ωφέλεια από την εκποίηση κινητής ή ακίνητης περιουσίας, καθώς επίσης και των φόρων επί της υπεραξίας που προκύπτει από την ανατίμηση του κεφαλαίου. 3.Οι υφιστάμενοι φόροι στους οποίους έχει εφαρμογή η Συμφωνία είναι ειδικότερα: 1)Όσον αφορά την Ελληνική Δημοκρατία: (1) ο φόρος εισοδήματος και κεφαλαίου των φυσικών προσώπων (2) ο φόρος εισοδήματος και κεφαλαίου των νομικών προσώπων (εφεξής αναφερόμενος ως Ελληνικός φόρος) 2)Όσον αφορά το Κουβέιτ: (1) φόρος στο καθαρό εισόδημα (καθαρά κέρδη) των νομικών προσώπων (2) η καταβολή εισφοράς από τα καθαρά κέρδη των Κουβεϊτιανών μετοχικών εταιριών στο Κουβεϊτιανό Ίδρυμα για την Ανάπτυξη της Επιστήμης (ΚFΑS). (3) Ο ΖΑΚΑΤ (εφεξής αναφερόμενος ως Κουβεϊτιανός φόρος). 4.Η Συμφωνία έχει επίσης εφαρμογή σε οποιουσδήποτε ταυτόσημους ή ουσιωδώς παρόμοιους φόρους που επιβάλλονται, σύμφωνα με τους νόμους του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους μετά την ημερομηνία υπογραφής της Συμφωνίας, επί πλέον ή σε αντικατάσταση των υφιστάμενων φόρων. Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα γνωστοποιούν η μία στην άλλη οποιεσδήποτε ουσιαστικές αλλαγές έχουν επέλθει στις αντίστοιχες φορολογικές νομοθεσίες τους. Άρθρο 3 ΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΙΣΜΟΙ 1.Για τους σκοπούς αυτής της Συμφωνίας, εκτός αν το κείμενο ορίζει διαφορετικά: 1)Οι όροι ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος υποδηλώνουν την Ελληνική Δημοκρατία ή το κράτος του Κουβέιτ όπως το κείμενο απαιτεί. 2)Ο όρος Ελληνική Δημοκρατία περιλαμβάνει τα εδάφη της Ελληνικής Δημοκρατίας και το τμήμα της Θάλασσας, του θαλάσσιου βυθού και του υπεδάφους της κάτω από τη Μεσόγειο θάλασσα, επί των οποίων η Ελληνική Δημοκρατία έχει κυριαρχικά δικαιώματα ή δικαιοδοσία σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, προς το σκοπό εξερεύνησης, εξόρυξης ή εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων αυτών των περιοχών. 3)Ο όρος Κουβέιτ σημαίνει το έδαφος του Κράτους του Κουβέιτ συμπεριλαμβανομένης κάθε περιοχής πέραν των χωρικών υδάτων η οποία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο έχει οριστεί ή ενδεχομένως οριστεί από εδώ και στο εξής, σύμφωνα με τους νόμους του Κουβέιτ ως μια περιοχή στην οποία το Κουβέιτ ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα ή δικαιοδοσία. 4)Ο όρος πρόσωπο περιλαμβάνει ένα φυσικό πρόσωπο, μια εταιρία και οποιαδήποτε άλλη ένωση προσώπων. 5)Ο όρος εταιρεία σημαίνει οποιαδήποτε εταιρική μορφή, ή οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο, το οποίο έχει την ίδια φορολογική μεταχείριση με μια εταιρεία. 6)Οι όροι επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και επιχείρηση του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους υποδηλώνουν αντίστοιχα μια επιχείρηση που ασκείται από κάτοικο του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και μια επιχείρηση που ασκείται από κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. 7)ο όρος υπήκοος υποδηλώνει: (1) Οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και (2) Οποιαδήποτε προσωπική εταιρεία ή ένωση που αποκτά το νομικό καθεστώς του ως τέτοιο από τους νόμους που ισχύουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος. 8)Όρος διεθνείς μεταφορές υποδηλώνει οιαδήποτε μεταφορά με πλοίο ή αεροσκάφος, εκτός αν το πλοίο ή το αεροσκάφος εκτελεί δρομολόγια ή πλόες αποκλειστικά μεταξύ τοποθεσιών μέσα σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος. 9)Ο όρος φόρος υποδηλώνει Ελληνικό φόρο ή Κουβεϊτιανό φόρο, όπως ορίζεται από το κείμενο. 10)ο όρος αρμόδια αρχή υποδηλώνει τον Υπουργό Οικονομικών ή έναν εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του Υπουργού Οικονομικών. 2.Όσον αφορά την εφαρμογή της Συμφωνίας από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, οποιοσδήποτε όρος ο οποίος δεν προσδιορίζεται σε αυτή θα έχει, εκτός αν το κείμενο ορίζει διαφορετικά, την έννοια που έχει κατά τη στιγμή της εφαρμογής σύμφωνα, με τους νόμους αυτού του Κράτους όσον αφορά τους φόρους στους οποίους εφαρμόζεται η Συμφωνία, οποιασδήποτε έννοια σύμφωνα με τους εφαρμοζόμενους φορολογικούς νόμους αυτού του Κράτους, υπερισχύουσας εκείνης της έννοιας που δίδεται σε αυτόν τον όρο σύμφωνα με άλλους νόμους του Κράτους αυτού. Άρθρο 4 ΚΑΤΟΙΚΟΣ1.Για τους σκοπούς αυτής της Συμφωνίας, ο όρος κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους υποδηλώνει: 1)στην περίπτωση της Ελληνικής δημοκρατίας οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο, σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους, υπόκειται σε φορολογία σ αυτό λόγω της κατοικίας του, τόπου διαμονής του, τόπου διοίκησης των δραστηριοτήτων του ή άλλου κριτηρίου παρόμοιας φύσης, και περιλαμβάνει επίσης αυτό το Κράτος και οποιαδήποτε πολιτική υποδιαίρεση του ή τοπική αρχή του. Όμως ο όρος αυτός δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο που υπόκειται σε φορολογία στο Κράτος αυτό όσον αφορά μόνον εισόδημα από πηγές στο Κράτος αυτό ή κεφάλαιο που βρίσκεται σε αυτό. 2)Στην περίπτωση του Κουβέιτ: (1) Οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο που έχει μόνιμη κατοικία στο Κουβέιτ και έχει Κουβεϊτιανή υπηκοότητα, και οποιαδήποτε εταιρεία που συστάθηκε στο Κουβέιτ. (2) Το Κράτος και οποιαδήποτε πολιτική υποδιαίρεσή του ή τοπική αρχή του. (3) Κάθε νομικό πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος και όλο το κεφάλαιο του αποκτήθηκε σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος ή σε πολιτική υποδιαίρεση ή σε τοπική αρχή αυτού ή σε οποιοδήποτε κυβερνητικό ίδρυμα όπως αυτό καθορίζεται, στην παράγραφο 2, παράλληλα με άλλα κράτη. 2.Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους συμπεριλαμβάνει κάθε κυβερνητικό ίδρυμα που ιδρύεται σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος σύμφωνα με το δημόσιο δίκαιο. 3.Αν σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1, ένα φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, τότε η ιδιότητά του θα προσδιορισθεί ως εξής: 1)θα θεωρηθεί ότι είναι κάτοικος του Κράτους στο οποίο έχει μόνιμη οικογενειακή εστία, αν έχει μόνιμη οικογενειακή εστία και στα δύο Κράτη, θα Θεωρηθεί ότι είναι κάτοικος του Κράτους με το οποίο διατηρεί στενότερους προσωπικούς και οικονομικούς δεσμούς (κέντρο ζωτικών συμφερόντων), 2)αν το Κράτος στο οποίο έχει το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του δεν μπορεί να προσδιορισθεί, ή αν δεν έχει μόνιμη οικογενειακή εστία σε κανένα από τα δύο Κράτη, θεωρείται κάτοικος του Κράτους στο οποίοι έχει τη συνήθη διαμονή του, 3)αν έχει συνήθη διαμονή και στα δύο Κράτη, ή σε κανένα από αυτά θεωρείται κάτοικος του Κράτους του οποίου είναι υπήκοος, 4)αν είναι υπήκοος και των δύο Κρατών, ή κανενός από τα δύο, οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα διευθετούν το ζήτημα με αμοιβαία συμφωνία. 4.Αν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1, ένα πρόσωπο εκτός από φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών, τότε το πρόσωπο αυτό θεωρείται κάτοικος του Συμβαλλόμενου Κράτους στο οποίο συστήθηκε. Άρθρο 5 ΜΟΝΙΜΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 1.Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης, ο όρος μόνιμη εγκατάσταση υποδηλώνει ένα καθορισμένο τόπο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μέσω του οποίου οι εργασίες μιας επιχείρησης διεξάγονται εν όλο ή εν μέρει. 2.Ο όρος μόνιμη εγκατάσταση περιλαμβάνει ειδικότερα: 1)έδρα διοίκησης, 2)υποκατάστημα,3)γραφείο, 4)εργοστάσιο,5)εργαστήριο, και 6)ορυχείο, πηγή πετρελαίου ή αερίου, λατομείο ή οποιοδήποτε άλλο τόπο εξερεύνησης, εξόρυξης ή εκμετάλλευσης φυσικών πόρων καθώς και οποιαδήποτε συναφή δραστηριότητα. 3.Ένα εργοτάξιο ή ένα έργο κατασκευής, συναρμολόγησης ή εγκατάστασης ή δραστηριότητες εποπτείας συνδεόμενες με αυτό που πραγματοποιείται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, συνιστά μόνιμη εγκατάσταση μόνο εάν αυτό το εργοτάξιο, σχέδιο ή δραστηριότητες συνεχίζονται για χρονικό διάστημα περισσότερο των έξι μηνών. 4.Η παροχή υπηρεσιών, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών συμβούλου και διοίκησης από μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους μέσω υπαλλήλων της ή άλλου προσωπικού που απασχολείται από την επιχείρηση για αυτό το σκοπό, στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι δραστηριότητες συνεχίζονται για το ίδιο ή για ένα συνδεόμενο έργο για μια περίοδο ή περιόδους που υπερβαίνουν αθροιστικά τους έξι μήνες κατά τη διάρκεια κάθε δωδεκάμηνης περιόδου. 5.Μια επιχείρηση του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους θα θεωρείται ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος εάν ουσιαστικός τεχνικός, μηχανικός, επιστημονικός εξοπλισμός ή μηχανήματα χρησιμοποιούνται για περισσότερο από 6 μήνες κατά τη διάρκεια κάθε 12μηνης περιόδου. 6.Ανεξάρτητα από τις προηγούμενες διατάξεις αυτού του άρθρου ο όρος μόνιμη εγκατάσταση θεωρείται ότι δεν περιλαμβάνει: 1)Τη χρήση διευκολύνσεων αποκλειστικά με σκοπό την αποθήκευση, έκθεση ή παράδοση αγαθών ή εμπορευμάτων που ανήκουν στην επιχείρηση 2)Τη διατήρηση αποθέματος αγαθών ή εμπορευμάτων που ανήκουν στην επιχείρηση αποκλειστικά με σκοπό την αποθήκευση, έκθεση ή παράδοση 3)Τη διατήρηση αποθέματος αγαθών ή εμπορευμάτων που ανήκουν στην επιχείρηση αποκλειστικά με σκοπό την επεξεργασία από άλλη επιχείρηση 4)Τη διατήρηση καθορισμένου τόπου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων αποκλειστικά με σκοπό την αγορά αγαθών ή εμπορευμάτων, ή για τη συλλογή πληροφοριών, για την επιχείρηση 5)Τη διατήρηση καθορισμένου τόπου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων αποκλειστικά με σκοπό την άσκηση οποιασδήποτε δραστηριότητας βοηθητικού ή προπαρασκευαστικού χαρακτήρα για την επιχείρηση 6)Τη διατήρηση καθορισμένου τόπου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, αποκλειστικά για την άσκηση συνδυασμένων δραστηριοτήτων από τις αναφερόμενες στις υποπαραγράφους α) έως ε), εφόσον η συνολική δραστηριότητα του εν λόγω καθορισμένου τόπου που προκύπτει από αυτόν τον συνδυασμό είναι βοηθητικού ή προπαρασκευαστικού χαρακτήρα. 7.Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 αν ένα πρόσωπο - εκτός από ανεξάρτητο πράκτορα για τον οποίο έχει εφαρμογή η παράγραφος 8 - ενεργεί για λογαριασμό μιας επιχείρησης και έχει, εξουσιοδότηση βάσει της οποίας ενεργεί, συστηματικά σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος για να συνάπτει συμβόλαια στο όνομα της εν λόγω επιχείρησης, αυτή η επιχείρηση θεωρείται ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση σ αυτό το Κράτος όσον αφορά οποιεσδήποτε δραστηριότητες αναλαμβάνει για την επιχείρηση, εκτός αν οι δραστηριότητες αυτού του προσώπου περιορίζονται σ εκείνες της παραγράφου 6 οι οποίες και, αν ακόμη ασκούνται μέσω καθορισμένου τόπου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, δεν καθιστούν αυτόν τον καθορισμένο τόπο μόνιμη εγκατάσταση σύμφωνα με τις διατάξεις αυτής της παραγράφου. 8.Μια επιχείρηση του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν θα θεωρείται ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος απλά και μόνο επειδή διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μεσίτη, γενικού πράκτορα με προμήθεια ή οποιουδήποτε άλλου ανεξάρτητου πράκτορα με προμήθεια ή οποιαδήποτε άλλου ανεξάρτητου πράκτορα, εφ όσον τα πρόσωπα αυτά ενεργούν μέσα στα συνήθη πλαίσια της δραστηριότητάς τους. Παρ όλα αυτά, όταν οι δραστηριότητες ενός τέτοιου πράκτορα γίνονται αποκλειστικά ή σχεδόν αποκλειστικά για λογαριασμό αυτής της επιχείρησης αυτό το πρόσωπο δεν θα θεωρείται ανεξάρτητος πράκτορας σύμφωνα με το νόημα αυτής της παραγράφου. 9.Το γεγονός ότι μια επιχείρηση που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ελέγχει ή ελέγχεται από επιχείρηση που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή η οποία, διεξάγει εργασίες σ αυτό το άλλο Κράτος (είτε μέσω μόνιμης εγκατάστασης είτε με άλλο τρόπο), δεν καθιστά από μόνο του την κάθε μια από τις επιχειρήσεις μόνιμη εγκατάσταση της άλλης. Άρθρο 6 ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΑΠΟ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ 1.Εισόδημα που αποκτάται από κάτοικο Συμβαλλόμενου Κράτους από ακίνητη περιουσία (συμπεριλαμβανομένου του εισοδήματος από γεωργία ή δασοκομία) που βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Ο όρος ακίνητη περιουσία θα έχει την έννοια που ορίζεται από τη νομοθεσία του Συμβαλλόμενου Κράτους στο οποίο βρίσκεται η εν λόγω περιουσία. Ο όρος περιλαμβάνει σε κάθε περίπτωση περιουσία παρεπόμενη της ακίνητης περιουσίας, τα ζώα και τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούνται στην γεωργία και δασοκομία, δικαιώματα στα οποία, εφαρμόζονται οι διατάξεις του γενικού δικαίου για την έγγειο ιδιοκτησία, επικαρπία ακίνητης περιουσίας, δικαιώματα τα οποία παρέχουν προσόδους μεταβλητές ή σταθερές ως αντάλλαγμα για την εκμετάλλευση, ή δικαιώματα εκμετάλλευσης, μεταλλευτικών κοιτασμάτων πηγών και άλλων φυσικών πόρων, πλοία, πλοιάρια και αεροσκάφη δεν θεωρούνται ως ακίνητη περιουσία. 3.Οι διατάξεις της παραγράφου 1 εφαρμόζονται σε εισόδημα που προέρχεται από την άμεση χρήση, εκμίσθωση ή οποιασδήποτε άλλης μορφής χρήση ακίνητης περιουσίας. 4.Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 έχουν επίσης εφαρμογή στο εισόδημα από ακίνητη περιουσία μιας επιχείρησης και στο εισόδημα από ακίνητη περιουσία που χρησιμοποιείται για την παροχή ανεξάρτητων προσωπικών υπηρεσιών. Άρθρο 7 ΚΕΡΔΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 1.Τα κέρδη μιας επιχείρησης ενός Συμβαλλόμενου Κράτους φορολογούνται μόνο σ αυτό το Κράτος εκτός αν η επιχείρηση διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ αυτό το άλλο Κράτος. Αν η επιχείρηση διεξάγει εργασίες ή έχει διεξάγει εργασίες με αυτό το τρόπο, τότε τα κέρδη της επιχείρησης μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κράτος αλλά μόνο ως προς το τμήμα αυτών που αποδίδεται στην μόνιμη εγκατάσταση. 2.Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3, αν μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ αυτό, τότε στο κάθε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος αποδίδονται στη μόνιμη αυτή εγκατάσταση, τα κέρδη τα οποία υπολογίζεται ότι θα πραγματοποιούσε αν ήταν μια διαφορετική και ξεχωριστή επιχείρηση που ασχολείται με τις ίδιες ή παρόμοιες δραστηριότητες κάτω από τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες και συναλλάσσεται εντελώς ανεξάρτητα, με την επιχείρηση της οποίας αποτελεί μόνιμη εγκατάσταση. 3.Προσδιορίζοντας τα κέρδη μιας μόνιμης εγκατάστασης, αναγνωρίζονται για έκπτωση, αυτές οι δαπάνες που πραγματοποιούνται για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατάστασης, περιλαμβανομένων των διαχειριστικών και γενικών διοικητικών εξόδων, είτε στο Συμβαλλόμενο Κράτος που βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση είτε αλλού. Ωστόσο, καμιά έκπτωση δεν θα επιτρέπεται όσον αφορά τα ποσά εάν υπάρχουν, τα καταβαλλόμενα (εκτός από τις αποδόσεις των πραγματικών δαπανών) από τη μόνιμη εγκατάσταση προς την έδρα της επιχείρησης, ή προς κάποιο από τα άλλα της γραφεία, υπό μορφή δικαιωμάτων, αμοιβών ή άλλων παρομοίων καταβολών, σε αντάλλαγμα για τη χρήση ευρεσιτεχνίας ή άλλων δικαιωμάτων ή υπό μορφή προμήθειας, για παροχή ειδικών υπηρεσιών ή για διαχείριση ή εκτός των περιπτώσεων των τραπεζικών επιχειρήσεων, υπό μορφή τόκων που προκύπτουν από δανεισμό χρημάτων στη μόνιμη εγκατάσταση. Ομοίως, δεν λαμβάνονται υπόψη, κατά τον προσδιορισμό των κερδών μιας μόνιμης Εγκατάστασης, ποσά που έχουν χρεωθεί (εκτός από τις αποδόσεις των πραγματικών δαπανών), από τη μόνιμη εγκατάσταση προς το κεντρικό κατάστημα της επιχείρησης ή προς κάποιο από τα άλλα της γραφεία, υπό μορφή δικαιωμάτων, αμοιβής ή άλλων παρομοίων καταβολών σε αντάλλαγμα για τη χρήση ευρεσιτεχνίας ή άλλων δικαιωμάτων, ή υπό μορφή προμήθειας για παροχή ειδικών υπηρεσιών ή για διαχείριση, ή, εκτός των περιπτώσεων των τραπεζικών επιχειρήσεων, υπό μορφή τόκων που προκύπτουν από δανεισμό χρημάτων στο κεντρικό κατάστημα της επιχείρησης ή σε κάποιο από τα άλλα της γραφεία. 4.Εφόσον συνηθίζεται σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος να καθορίζονται τα κέρδη που αποδίδονται σε μια μόνιμη εγκατάσταση με βάση τον καταμερισμό των συνολικών κερδών μιας επιχείρησης στα διάφορα τμήματά της, οι διατάξεις της παραγράφου 2 δεν εμποδίζουν αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος να προσδιορίζει τα φορολογητέα κέρδη με βάση αυτόν τον καταμερισμό όπως συνηθίζεται. Η υιοθετηθείσα όμως μέθοδος καταμερισμού πρέπει να είναι τέτοια ώστε το αποτέλεσμα να είναι σύμφωνο με τις αρχές που περιέχονται σ αυτό το άρθρο. 5.Κανένα κέρδος δεν θεωρείται ότι ανήκει στη μόνιμη εγκατάσταση λόγω απλής αγοράς αγαθών και εμπορευμάτων από την μόνιμη εγκατάσταση για λογαριασμό της επιχείρησης. 6.Εάν οι διαθέσιμες πληροφορίες προς τις αρμόδιες αρχές του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους είναι ανεπαρκείς για να καθορίσουν τα κέρδη που θα αποδοθούν στη μόνιμη εγκατάσταση, τίποτε από αυτό το άρθρο δεν θα επηρεάζει την εφαρμογή κάποιου νόμου ή διάταξης αυτού του Συμβαλλόμενου Κράτους σχετικά με τον καθορισμό της φορολογικής υποχρέωσης αυτής της μόνιμης εγκατάστασης από τις αρμόδιες αρχές αυτού του Συμβαλλόμενου Κράτους υπολογίζοντας τα κέρδη που θα αποδοθούν σ αυτή την μόνιμη εγκατάσταση, με την προϋπόθεση ότι τέτοιοι νόμοι ή διατάξεις θα εφαρμοσθούν, λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες πληροφορίες προς τις αρμόδιες αρχές, σε συμφωνία με τις αρχές τον άρθρου αυτού. 7.Για τους σκοπούς των προηγούμενων παραγράφων, τα κέρδη που αποδίδονται στη μόνιμη εγκατάσταση προσδιορίζονται με την ίδια μέθοδο κάθε χρόνο εκτός αν υπάρχουν βάσιμοι, και επαρκείς λόγοι για το αντίθετο. 8.Σε περίπτωση που στα κέρδη, περιλαμβάνονται στοιχεία εισοδήματος που αντιμετωπίζονται χωριστά σε άλλα Άρθρα αυτής της Συμφωνίας, τότε οι διατάξεις αυτών των άρθρων δεν επηρεάζονται από τις διατάξεις του παρόντος Άρθρου. Άρθρο 8 ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ 1.Κέρδη προερχόμενα από την εκμετάλλευση πλοίων σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο είναι νηολογημένα τα πλοία ή από το οποίο έχουν εφοδιασθεί προσωρινά ναυτιλιακά έγγραφα. 2.Κέρδη προερχόμενα από την εκμετάλλευση αεροσκάφους σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο βρίσκεται ή έδρα της πραγματικής διοίκησης της επιχείρησης. 3.Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 έχουν επίσης εφαρμογή στα κέρδη από συμμετοχή σε κοινοπρακτικής μορφής εκμετάλλευσης ή σε πρακτορείο που λειτουργεί σε διεθνές επίπεδο. Άρθρο 9 ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 1.Αν η επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενόυ Κράτους συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα στη διοίκηση, τον έλεγχο ή το κεφάλαιο μιας επιχείρησης του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή τα ίδια πρόσωπα συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στη διοίκηση, τον έλεγχο ή το κεφάλαιο μιας επιχείρησης του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και μιας επιχείρησης άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, και σε κάθε μια από τις περιπτώσεις αυτές επικρατούν ή επιβάλλονται μεταξύ των δύο επιχειρήσεων στις εμπορικές ή οικονομικές σχέσεις τους όροι οι οποίοι διαφέρουν από εκείνους που θα επικρατούσαν μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων τότε οποιαδήποτε κέρδη τα οποία θα είχαν πραγματοποιηθεί από μια από τις επιχειρήσεις, αλλά λόγω αυτών των όρων, δεν έχουν πραγματοποιηθεί, μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στα κέρδη αυτής της επιχείρησης και να φορολογούνται ανάλογα. 2.Αν ένα Συμβαλλόμενο Κράτος περιλαμβάνει στα κέρδη μιας επιχείρησης αυτού του Κράτους - και φορολογεί ανάλογα - κέρδη για τα οποία μια επιχείρηση του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους έχει φορολογηθεί σ αυτό το άλλο Κράτος και τα περιληφθέντα κατ αυτόν τον τρόπο κέρδη είναι κέρδη τα οποία θα είχαν πραγματοποιηθεί από την επιχείρηση του πρώτου - μνημονευθέντος Κράτους αν οι όροι που επικρατούν μεταξύ των δύο επιχειρήσεων ήταν οι ίδιοι με εκείνους που θα επικρατούσαν μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τότε αυτό το άλλο Κράτος προσαρμόζει ανάλογα το ποσό του φόρου που έχει επιβληθεί μέσα σ αυτό το Κράτος επί εκείνων των κερδών. Κατά τον καθορισμό μιας τέτοιας προσαρμογής, πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι λοιπές διατάξεις αυτής της Συμφωνίας και οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα συμβουλεύονται η μια την άλλη αν κριθεί απαραίτητο. Άρθρο 10 ΜΕΡΙΣΜΑΤΑΜερίσματα που καταβάλλονται από εταιρεία που είναι κάτοικος ενός βαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογηθούν σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Τέτοια μερίσματα μπορούν όμως, επίσης να φορολογούνται στο Συμβαλλόμενο Κράτος του οποίου η εταιρεία που καταβάλλει τα μερίσματα είναι κάτοικος και σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους αλλά, αν ο δικαιούχος των μερισμάτων είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους ο φόρος που επιβάλλεται κατ αυτόν τον τρόπο δεν υπερβαίνει το 5% (πέντε τοις εκατό) του ακαθαρίστου ποσού των μερισμάτων. Οι όροι αυτής της παραγράφου δεν επηρεάζουν τη φορολόγηση της εταιρείας, όσον αφορά τα κέρδη από τα οποία καταβάλλονται τα μερίσματα. 3.Ανεξάρτητα των διατάξεων των παραγράφων 1 και 2, μερίσματα καταβαλλόμενα από μια εταιρεία η οποία είναι κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν θα φορολογούνται σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος εάν ο δικαιούχος των μερισμάτων είναι: 1)Το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ή πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή αυτού του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. 2)Η Κεντρική Τράπεζα του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. 3)Άλλοι κυβερνητικοί οργανισμοί ή οικονομικά ιδρύματα όπως αυτά μπορούν να καθοριστούν και να συμφωνηθούν με ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ των αρμοδίων αρχών των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών. 4.Ο όρος μερίσματα, όπως χρησιμοποιείται σ αυτό το Άρθρο, υποδηλώνει εισόδημα από μετοχές, μετοχές επικαρπίας ή δικαιώματα επικαρπίας, μετοχές μεταλλείων ή ιδρυτικοί τίτλοι ή άλλα δικαιώματα συμμετοχής σε κέρδη, που δεν αποτελούν αποκτήσεις από χρέη καθώς επίσης και εισόδημα από εταιρικά δικαιώματα τα οποία υπόκεινται στην ίδια φορολογική μεταχείριση με το εισόδημα από μετοχές σύμφωνα με τους νόμους του Κράτους του οποίου είναι κάτοικος η εταιρεία που διενεργεί τη διανομή. 5.Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν έχουν εφαρμογή αν ο δικαιούχος των μερισμάτων, όντας κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, του οποίου η εταιρεία που καταβάλλει τα μερίσματα είναι κάτοικος, μέσω μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ αυτό, ή παρέχει ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες σ αυτό το άλλο Κράτος μέσω καθορισμένης βάσης που βρίσκεται σ αυτό, και η συμμετοχή (hοlding) σε σχέση με την οποία καταβάλλονται τα μερίσματα, συνδέεται ουσιαστικά μ αυτή τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σ αυτή τη περίπτωση, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 7 ή 14, ανάλογα με την περίπτωση. 6.Αν μια εταιρεία που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους πραγματοποιεί κέρδη ή αποκτά εισόδημα στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, αυτό το άλλο Κράτος δεν μπορεί να επιβάλλει φόρο στα μερίσματα που καταβάλλονται από την εταιρεία, εκτός αν αυτά τα μερίσματα καταβάλλονται σε κάτοικο αυτού του άλλου Κράτους ή η συμμετοχή (hοlding) σε σχέση με την οποία καταβάλλονται τα μερίσματα συνδέεται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση που βρίσκεται σ αυτό το άλλο Κράτος, ούτε μπορεί να υπάγει τα μη διανεμόμενα κέρδη σε φόρο επί μη διανεμόμενων κερδών, ακόμη και αν τα καταβαλλόμενα μερίσματα ή τα μη διανεμόμενα κέρδη αποτελούνται εν όλω ή εν μέρει από κέρδη ή εισοδήματα που προκύπτουν σ αυτό το άλλο Κράτος. Άρθρο 11 ΤΟΚΟΙ1.Τόκοι που προκύπτουν σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογούνται σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Αυτοί οι τόκοι μπορούν, όμως επίσης να φορολογούνται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν και σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Συμβαλλόμενου Κράτους, αλλά αν ο δικαιούχος των τόκων είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους ο φόρος που επιβάλλεται κατ αυτόν τον τρόπο δεν υπερβαίνει το 5% (πέντε τοις εκατό) του ακαθάριστου ποσού των τόκων. 3.Ανεξάρτητα των διατάξεων των παραγράφων 1 και 2, τόκοι προκύπτοντες σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δεν θα φορολογούνται σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος, εάν ο δικαιούχος των τόκων είναι: 1)Το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ή πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή αυτού του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. 2)Η Κεντρική Τράπεζα αυτού του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. 3)Άλλοι κρατικοί οργανισμοί ή οικονομικά ιδρύματα όπως αυτά μπορούν να καθοριστούν και να συμφωνηθούν με ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ των αρμόδιων αρχών των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών. 4.Ο όρος τόκοι, όπως χρησιμοποιείται σ αυτό το Άρθρο υποδηλώνει εισόδημα από απαιτήσεις από χρέη κάθε είδους, είτε εξασφαλίζονται με υποθήκη ή όχι, είτε παρέχουν ή όχι δικαίωμα συμμετοχής στα κέρδη του οφειλέτη και ιδιαίτερα, εισόδημα από κρατικά, χρεόγραφα και εισόδημα από ομολογίες με ή χωρίς ασφάλεια, περιλαμβανομένων των δώρων (premius) και βραβείων που συνεπάγονται τέτοιου είδους χρεόγραφα και ομολογίες καθώς επίσης και οιοδήποτε εισόδημα που έχει την ίδια φορολογική μεταχείριση με εισόδημα, από τόκους σύμφωνα με τη φορολογική νομοθεσία τον Συμβαλλόμενου Κράτους στο οποίο προκύπτει το εν λόγω εισόδημα. 5.Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν έχουν εφαρμογή αν ο δικαιούχος των τόκων, όντας κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διεξάγει εργασίες, στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν οι τόκοι, μέσω μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ αυτό ή παρέχει στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες από καθορισμένη βάση που βρίσκεται σ αυτό και η απαίτηση χρέους σε σχέση με την οποία καταβάλλονται οι τόκοι συνδέεται ουσιαστικά μ αυτήν την μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σ αυτή τη περίπτωση, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των Άρθρων 7 ή 14, ανάλογα με την περίπτωση. 6.Τόκοι θεωρούνται ότι προκύπτουν σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος όταν ο καταβάλλων είναι κάτοικος αυτού του Κράτους. Αν, όμως, το πρόσωπο που καταβάλλει τους τόκους, ανεξάρτητα αν είναι ή όχι κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, έχει σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση σε σχέση με την οποία προέκυψε η οφειλή για την οποία καταβάλλονται οι τόκοι, και αυτοί οι τόκοι βαρύνουν αυτή την μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση, τότε αυτοί οι τόκοι θεωρούνται ότι προκύπτουν στο Κράτος που βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση ή η καθορισμένη βάση. 7.Σε περίπτωση που, λόγω ειδικής σχέσης μεταξύ του καταβάλλοντα και του δικαιούχου ή μεταξύ αυτών και άλλου προσώπου, το ποσό των τόκων, λαμβανομένης υπ όψη της αξίωσης από το χρέος για το οποίο καταβάλλονται, υπερβαίνει το ποσό το οποίο θα είχε συμφωνηθεί μεταξύ του καταβάλλοντα και του δικαιούχου ελλείψει μιας τέτοιας σχέσης, οι διατάξεις αυτού του άρθρου έχουν εφαρμογή μόνο στο τελευταίο αναφερθέν ποσόν. Σ αυτή τη περίπτωση, το υπερβάλλον μέρος των πληρωμών φορολογείται σύμφωνα με τους νόμους του καθενός Συμβαλλόμενου Κράτους, λαμβανομένων υπ όψη και των λοιπών διατάξεων της Συμφωνίας. Άρθρο 12 ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ1.Δικαιώματα που προκύπτουν σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογούνται σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Τέτοια δικαιώματα μπορούν όμως, επίσης να φορολογούνται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν και σύμφωνα με τους νόμους αυτού του Κράτους, αλλά αν ο εισπράττων είναι δικαιούχος των δικαιωμάτων ο φόρος που επιβάλλεται κατ αυτόν τον τρόπο δεν υπερβαίνει το 15% του ακαθάριστου ποσού των δικαιωμάτων. Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών καθορίζουν με αμοιβαία συμφωνία τον τρόπο εφαρμογής αυτού του περιορισμού. 3.Ο όρος δικαιώματα, όπως χρησιμοποιείται σ αυτό το Άρθρο σημαίνει πληρωμές κάθε είδους που λαμβάνονται ως αντάλλαγμα για τη χρήση ή το δικαίωμα χρήσης, οποιουδήποτε δικαιώματος αναπαραγωγής, φιλολογικής, καλλιτεχνικής ή επιστημονικής εργασίας, περιλαμβανομένων των κινηματογραφικών ταινιών, και εργασιών σε ταινίες, μαγνητοταινίες ή άλλων μέσων για αναπαραγωγή σε τηλεοπτικές ή ραδιοφωνικές, εκπομπές, οιασδήποτε ευρεσιτεχνίας, εμπορικού σήματος, σχεδίου ή προτύπου μηχανολογικού σχεδίου, μυστικού τύπου ή διαδικασίας παραγωγής, ή για τη χρήση, ή το δικαίωμα χρήσης, βιομηχανικού, εμπορικού ή επιστημονικού εξοπλισμού, ή για πληροφορίες που αφορούν σε βιομηχανική, εμπορική ή επιστημονική εμπειρία. 4.Οι διατάξεις των Άρθρων 1 και 2 δεν έχουν εφαρμογή αν ο δικαιούχος των δικαιωμάτων, όντας κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διεξάγει εργασίες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο προκύπτουν τα δικαιώματα, μέσω μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ αυτό, ή παρέχει σ αυτό το άλλο Κράτος ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες από καθορισμένη βάση που βρίσκεται σ αυτό, και το δικαίωμα ή η περιουσία σε σχέση με την οποία καταβάλλονται τα δικαιώματα συνδέεται ουσιαστικά με αυτή τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σ αυτή τη περίπτωση έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των Άρθρων 7 ή 14, ανάλογα με την περίπτωση. 5.Δικαιώματα θεωρούνται ότι προκύπτουν σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος αν ο καταβάλλων είναι κάτοικος αυτού του Κράτους. Αν, όμως, το πρόσωπο που καταβάλλει τους τόκους, ανεξάρτητα αν είναι ή όχι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, έχει σ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση σε σχέση με την οποία προέκυψε η υποχρέωση καταβολής των δικαιωμάτων και τα δικαιώματα αυτά βαρύνουν τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση, τότε τα εν λόγω δικαιώματα θα θεωρούνται ότι προκύπτουν στο Κράτος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση ή η καθορισμένη βάση. 6.Σε περίπτωση που, λόγω ειδικής σχέσης μεταξύ του καταβάλλοντα και του δικαιούχου η μεταξύ αυτών και άλλου προσώπου το ποσόν των δικαιωμάτων, λαμβανομένου υπόψη της χρήσης ή του δικαιώματος χρήσης ή των πληροφοριών για τις οποίες καταβάλλονται τα δικαιώματα, υπερβαίνει το ποσό το οποίο θα είχε συμφωνηθεί μεταξύ του καταβάλλοντα και του δικαιούχου, ελλείψει μιας τέτοιας σχέσης, οι διατάξεις του παρόντος Άρθρου έχουν εφαρμογή μόνο στο τελευταίο αναφερθέν ποσόν. Σ αυτή τη περίπτωση, το υπερβάλλον μέρος της καταβολής φορολογείται σύμφωνα με τους νόμους του καθενός Συμβαλλόμενου Κράτους, λαμβανομένων υπ όψη και των λοιπών διατάξεων της Συμφωνίας. Άρθρο 13 ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.Ωφέλεια που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους από την εκποίηση ακίνητης περιουσίας που αναφέρεται στο άρθρο 6 και βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολογείται σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Ωφέλεια από την εκποίηση κινητής περιουσίας που αποτελεί τμήμα, της επαγγελματικής περιουσίας μιας μόνιμης εγκατάστασης που έχει μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ή κινητής περιουσίας που ανήκει σε καθορισμένη βάση την οποία κάτοικος τον ενός Συμβαλλόμενου Κράτους διαθέτει στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για τον σκοπό της παροχής ανεξάρτητων προσωπικών υπηρεσιών, περιλαμβανομένης της ωφέλειας από την εκποίηση μιας τέτοιας μόνιμης εγκατάστασης (μόνης ή με ολόκληρη την επιχείρηση) ή τέτοιας καθορισμένης βάσης, μπορεί να φορολογείται σ αυτό το άλλο Κράτος. 3.Ωφέλεια από την εκποίηση πλοίων ή αεροσκαφών που εκτελούν διεθνείς μεταφορές ή κινητής περιουσίας που συνδέεται με την εκμετάλλευση τέτοιων πλοίων ή αεροσκαφών φορολογείται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο τα κέρδη από την εκμετάλλευση των εν λόγω πλοίων ή αεροσκαφών φορολογούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 8. 4.Ωφέλεια από την εκποίηση οποιασδήποτε περιουσίας εκτός από εκείνη που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 2 και 3 φορολογείται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο είναι κάτοικος ο εκποιών την περιουσία. Άρθρο 14 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ 1.Εισόδημα που αποκτά ένα φυσικό πρόσωπο, που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι επαγγελματικών υπηρεσιών ή άλλων δραστηριοτήτων ανεξάρτητου χαρακτήρα φορολογούνται μόνο σ αυτό το Κράτος εκτός αν διατηρεί κατά συνήθη τρόπο μια καθορισμένη βάση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για τον σκοπό άσκησης των δραστηριοτήτων του. Αν έχει ή είχε μια τέτοια καθορισμένη βάση, το εισόδημα μπορεί να φορολογείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος αλλά μόνο κατά το τμήμα εκείνο που αποδίδεται σ αυτή την καθορισμένη βάση. 2.Ο όρος επαγγελματικές υπηρεσίες περιλαμβάνει ιδιαίτερα ανεξάρτητες επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές, εκπαιδευτικές ή διδακτικές δραστηριότητες καθώς επίσης και τις ανεξάρτητες δραστηριότητες ιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων και λογιστών. Άρθρο 15 ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ 1.Με την επιφύλαξη των διατάξεων των Άρθρων 16, 18 και 19, μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές που αποκτά κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι εξαρτημένης απασχόλησης φορολογείται σ αυτό το Κράτος εκτός αν η απασχόληση ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος. Αν η απασχόληση ασκείται έτσι η αμοιβή που αποκτάται από αυτήν, μπορεί να φορολογείται από το άλλο Κράτος. 2.Ανεξάρτητα από τις διατάξεις της παραγράφου 1, αμοιβή που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι εξαρτημένης απασχόλησης που ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος φορολογείται μόνο στο πρώτο μνημονευόμενο Κράτος εάν: 1)Ό δικαιούχος της αμοιβής βρίσκεται στο άλλο Κράτος για περίοδο ή περιόδους που δεν υπερβαίνουν συνολικά τις 183 μέρες σε μία περίοδο 12 μηνών που αρχίζει ή τελειώνει στο οικείο ημερολογιακό έτος, και 2)Η αμοιβή καταβάλλεται από, ή για λογαριασμό, εργοδότη που δεν είναι κάτοικος του άλλου Κράτους, και 3)Η αμοιβή δεν βαρύνει μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση που διατηρεί ο εργοδότης στο άλλο Κράτος. 3.Ανεξάρτητα από τις προηγούμενες διατάξεις αυτού του Άρθρου, αμοιβή που αποκτάται από εξαρτημένη απασχόληση που ασκείται σε πλοίο ή αεροσκάφος στις διεθνείς μεταφορές, μπορεί να φορολογείται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο φορολογούνται τα κέρδη, από την εκμετάλλευση του πλοίου ή του αεροπλάνου σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 8. 4.Προσωπικό εδάφους τοποθετημένο από τα κεντρικά γραφεία εθνικής αεροπορικής εταιρείας του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος θα απαλλάσσεται από τους φόρους που επιβάλλονται στις αμοιβές τους σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος. Άρθρο 16 ΑΜΟΙΒΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ Αμοιβές διευθυντών και άλλες παρόμοιες πληρωμές που αποκτώνται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους υπό την ιδιότητα του ως μέλος του διοικητικού Συμβουλίου ή άλλου παρόμοιου οργάνου εταιρείας που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους θα φορολογούνται μόνο στο πρώτο αναφερθέν Συμβαλλόμενο Κράτος. Άρθρο 17 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΕΣ 1.Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των Άρθρων 14 και 15, εισόδημα που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ως πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας όπως, καλλιτέχνης θεάτρου, κινηματογράφου, ραδιοφώνου ή τηλεόρασης ή ως μουσικός ή ως αθλητής, από την άσκηση αυτών των προσωπικών δραστηριοτήτων του στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορούν να φορολογούνται σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Αν εισόδημα από την άσκηση προσωπικών δραστηριοτήτων από πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή έναν αθλητή, υπό την ιδιότητά τους αυτή, δεν αποδίδεται στο ίδιο το πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή στον ίδιο τον αθλητή αλλά σε άλλο πρόσωπο, αυτό το εισόδημα μπορεί ανεξάρτητα από τις διατάξεις των Άρθρων 7, 14 και 15, να φορολογείται στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο ασκούνται αυτές οι δραστηριότητες του προσώπου που παρέχει υπηρεσίες ψυχαγωγίας ή τον αθλητή. Άρθρο 18 ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΧΕΣ 1.Με τις επιφυλάξεις των διατάξεων της παρ. 2 του Άρθρου 19, συντάξεις και άλλες παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται σε ένα φυσικό πρόσωπο που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι προηγούμενης απασχόλησης φορολογούνται μόνο σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος. Οι όροι συντάξεις και άλλες παρόμοιες αμοιβές όπως χρησιμοποιούνται, σ αυτή την παράγραφο υποδηλώνουν περιοδικές πληρωμές που καταβάλλονται μετά την συνταξιοδότηση λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη απασχόληση ή ακόμα αποζημιώσεις αναπηρίας που καταβάλλονται λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη απασχόληση. 2.Με τις επιφυλάξεις των διατάξεων της παραγράφου 2 του Άρθρου 19 παροχές που αποκτώνται από ένα φυσικό πρόσωπο που είναι κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους θα φορολογούνται μόνο σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος. Ο όρος παροχές όπως χρησιμοποιείται σ αυτή την παράγραφο σημαίνει καθορισμένο ποσό καταβαλλόμενο σε ένα πρόσωπο περιοδικά σε τακτά χρονικά διαστήματα στη διάρκεια της ζωής του, ή κατά την διάρκεια ορισμένης ρητά ή βεβαίας χρονικής περιόδου, ως συνέπεια ανειλημμένης υποχρέωσης για την πραγματοποίηση αυτών των καταβολών έναντι επαρκούς και πλήρους χρηματικού ανταλλάγματος ή ανταλλάγματος δεκτικού αποτίμησης σε χρήμα. Άρθρο 19 ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ 1.1)Μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές, εκτός από σύνταξη που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή πολιτική υποδιαίρεση ή μία τοπική αρχή αυτού σ ένα φυσικό πρόσωπο έναντι υπηρεσιών που παρασχέθηκαν προς το Κράτος αυτό ή την υποδιαίρεση ή την τοπική αρχή, φορολογούνται μόνο σ αυτό το Κράτος. 2)Εντούτοις, αυτοί οι μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές, φορολογούνται μόνο στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος αν οι υπηρεσίες παρέχονται μέσα σε αυτό το Κράτος και το φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος αυτού του Κράτους και ο οποίος: (1) είναι υπήκοος αυτού του Κράτους, ή (2) δεν έγινε κάτοικος αυτού του Κράτους αποκλειστικά και μόνο για το σκοπό παροχής των υπηρεσιών. 2.1)Οποιαδήποτε σύνταξη που καταβάλλεται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή πολιτική υποδιαίρεση ή από τοπική αρχή ή από ταμεία που συστάθηκαν από αυτά, σ ένα φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν προς το Κράτος αυτό ή προς την υποδιαίρεση ή την τοπική αρχή φορολογείται μόνο σ αυτό το Κράτος. 2)Μία τέτοια σύνταξη όμως, φορολογείται μόνο στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος αν το φυσικό πρόσωπο είναι υπήκοος και κάτοικος του Κράτους αυτού. 3.Οι διατάξεις των Άρθρων 15, 16 και 18 εφαρμόζονται σε αμοιβές και συντάξεις για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε σχέση με επαγγελματική δραστηριότητα που διεξάγεται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τοπική αρχή ή πολιτική υποδιαίρεση αυτού. Άρθρο 20 ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ Ένα φυσικό πρόσωπο που είναι ή ήταν αμέσως πριν από την επίσκεψή του μ ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους και ο οποίος κατόπιν προσκλήσεως της Κυβέρνησης του πρώτου αναφερόμενου Συμβαλλόμενου Κράτους ή ενός πανεπιστημίου, κολεγίου, σχολείου, μουσείου, ή άλλου πολιτιστικού ιδρύματος αυτού του πρώτου αναφερθέντος Συμβαλλόμενου Κράτους ή ενός επίσημου προγράμματος πολιτιστικών ανταλλαγών, βρίσκεται σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα δύο συνεχή χρόνια, αποκλειστικά για σκοπούς διδασκαλίας, διαλέξεων ή διεξαγωγή ερευνών σε αντίστοιχα ιδρύματα θα απαλλάσσεται από την φορολογία σε αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος για τις αμοιβές που λαμβάνει γι αυτές τις δραστηριότητες. Άρθρο 21 ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ 1.Χρηματικά ποσά τα οποία μαθητής ή εκπαιδευόμενος, ο οποίος είναι ή ήταν αμέσως πριν από τη μετάβασή του στο ένα Συμβαλλόμενο Κράτος κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους και ο οποίος, βρίσκεται στο πρώτο μνημονευόμενο Κράτος αποκλειστικά και μόνο για το σκοπό της εκπαίδευσης ή εξάσκησής του, λαμβάνει για το σκοπό της συντήρησης, εκπαίδευσης ή εξάσκησής του δεν φορολογούνται σ αυτό το Κράτος, με την προϋπόθεση ότι τα καταβαλλόμενα αυτά ποσά προκύπτουν από πηγές που βρίσκονται εκτός του Κράτους αυτού. 2.Ανεξάρτητα των διατάξεων της παραγράφου 1, αμοιβές τις οποίες μαθητής ή εκπαιδευόμενος ο οποίος είναι ή ήταν αμέσως πριν από τη μετάβασή του στο ένα Συμβαλλόμενο Κράτος κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους και ο οποίος βρίσκεται στο πρώτο μνημονευόμενο Κράτος αποκλειστικά και μόνο για το σκοπό της εκπαίδευσης ή εξάσκησής του προερχόμενες από προσωρινή απασχόληση παρεχόμενη στο πρώτο μνημονευόμενο Κράτος δεν θα φορολογείται σ αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος, με την προϋπόθεση ότι αυτή η απασχόληση είναι σχετική με την εκπαίδευση ή επιμόρφωσή του και αυτή η αμοιβή για την συγκεκριμένη απασχόληση είναι αναγκαία για να συμπληρώνει τους διαθέσιμους πόρους για την συντήρησή του. Άρθρο 22 ΑΛΛΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ 1.Εισοδήματα κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, οπουδήποτε και αν προκύπτουν, που δεν αναφέρθηκαν στα προηγούμενα άρθρα αυτής της Συμφωνίας φορολογούνται μόνο στο Κράτος αυτό. 2.Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζονται επί του εισοδήματος, με εξαίρεση το εισόδημα από ακίνητη περιουσία όπως ορίζεται στην παράγραφο 2 του 1 Άρθρου 6, αν ο δικαιούχος αυτού του εισοδήματος όντας κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διεξάγει επιχείρηση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται σ αυτό, ή ασκεί σ αυτό το άλλο Κράτος ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες από μία σταθερή βάση που βρίσκεται σ αυτό, και το δικαίωμα ή η περιουσία σε σχέση με την οποία καταβάλλεται το εισόδημα συνδέεται ουσιαστικά με αυτή τη μόνιμη εγκατάσταση ή την καθορισμένη βάση. Σε μια τέτοια περίπτωση εφαρμόζονται οι διατάξεις του Άρθρου 7 ή του Άρθρου 14, ανάλογα με την περίπτωση. Άρθρο 23 ΚΕΦΑΛΑΙΟ1.Κεφάλαιο αντιπροσωπευόμενο από ακίνητη περιουσία όπως αναφέρεται στο Άρθρο 6, το οποίο ανήκει σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, δύναται να φορολογείται σ αυτό το άλλο Κράτος. 2.Κεφάλαιο αντιπροσωπευόμενο από κινητή περιουσία που αποτελεί τμήμα της επαγγελματικής περιουσίας μιας μόνιμης εγκατάστασης την οποία μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έχει στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος ή από κινητή περιουσία η οποία συνδέεται με σταθερή βάση την οποία διαθέτει κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για τον σκοπό άσκησης ανεξάρτητων προσωπικών υπηρεσιών, δύναται να φορολογείται σ αυτό το άλλο Κράτος. 3.Κεφάλαιο αντιπροσωπευόμενο από πλοία ή αεροσκάφη σε διεθνείς μεταφορές ή από κινητή περιουσία που συνδέεται με την εκμετάλλευση τέτοιων πλοίων ή αεροσκαφών, φορολογείται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος στο οποίο τα κέρδη από την εκμετάλλευση των ανωτέρω αναφερθέντων πλοίων ή αεροσκαφών φορολογούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 8. 4.Όλα τα άλλα στοιχεία του κεφαλαίου κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους φορολογούνται μόνο σ αυτό το Κράτος. Άρθρο 24 ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ 1.Οι νόμοι που ισχύουν σε κάθε ένα από τα Συμβαλλόμενα Κράτη θα συνεχίσουν να διέπουν την φορολογία του καθενός Συμβαλλόμενου Κράτους εκτός αν διατάξεις αυτής της Συμφωνίας ορίζουν διαφορετικά. 2.Συμφωνήθήκε ότι η διπλή φορολογία θα αποτρέπεται σύμφωνα, με τις ακόλουθες διατάξεις των παραγράφων αυτού του άρθρου 1)Στην περίπτωση της Ελληνικής Δημοκρατίας: Αν κάτοικος της Ελληνικής Δημοκρατίας αποκτά εισόδημα ή είναι κάτοχος κεφαλαίου το οποίο, σύμφωνα με την παρούσα Συμφωνία, μπορεί να φορολογηθεί στο Κουβέιτ, η Ελληνική Δημοκρατία θα χορηγεί σαν έκπτωση από τον φόρο εισοδήματος του εν λόγω κατοίκου, ποσό ίσο με το φόρο εισοδήματος που καταβλήθηκε στο Κουβέιτ, και σαν έκπτωση από το φόρο κεφαλαίου του κατοίκου αυτού, ποσό ίσο με το φόρο κεφαλαίου που καταβλήθηκε στο Κουβέιτ. Μία τέτοια έκπτωση, σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί, εν τούτοις, να υπερβαίνει το μέρος του φόρου εισοδήματος ή του φόρου κεφαλαίου της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως υπολογίστηκε προτού δοθεί η έκπτωση, η οποία αντιστοιχεί, ανάλογα με την περίπτωση, στο εισόδημα ή στο κεφάλαιο που μπορεί να φορολογείται στο Κουβέιτ. 2)Στην περίπτωση του Κουβέιτ: Αν κάτοικος του Κουβέιτ αποκτά εισόδημα ή είναι κάτοχος κεφαλαίου το οποίο, σύμφωνα με την παρούσα Συμφωνία, μπορεί να φορολογηθεί και στην Ελληνική Δημοκρατία και στο Κουβέιτ, το Κουβέιτ θα χορηγεί σαν έκπτωση από τον φόρο εισοδήματος του εν λόγω κατοίκου, ποσό ίσο με το φόρο εισοδήματος που καταβλήθηκε στην Ελληνική Δημοκρατία, και σαν έκπτωση από το φόρο κεφαλαίου του κατοίκου αυτού, ποσό ίσο με το φόρο κεφαλαίου που καταβλήθηκε στην Ελληνική Δημοκρατία. Μία τέτοια έκπτωση σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί, εν τούτοις, να υπερβαίνει το τμήμα του φόρου εισοδήματος ή του φόρου κεφαλαίου, όπως υπολογίστηκε, προτού δοθεί η έκπτωση, η οποία αντιστοιχεί, ανάλογα με την περίπτωση, στο εισόδημα ή στο κεφάλαιο που μπορεί να φορολογείται στην Ελληνική Δημοκρατία. 2.Για τους σκοπούς της χορήγησης πίστωσης σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, ο καταβαλλόμενος φόρος στο έτερο Συμβαλλόμενό Κράτος θα περιλαμβάνει το φόρο ο οποίος είναι ούτως ή άλλως καταβλητέος σε αυτό το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, πλην όμως αυτός ο φόρος είτε δεν επιβάλλεται είτε είναι μειωμένος σε εφαρμογή ειδικού νόμου περί επενδυτικών κινήτρων ή μέτρων που έχουν θεσπίσει για την οικονομική ανάπτυξη στο άλλο αυτό Συμβαλλόμενο Κράτος. Άρθρο 25 ΜΗ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ 1.Οι υπήκοοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν θα υπόκεινται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος σε οποιαδήποτε φορολογία ή οποιαδήποτε σχετική διαδικασία, η οποία είναι διαφορετική η περισσότερο επαχθής από τη φορολογία και τις σχετικές διαδικασίες στις οποίες υπόκεινται ή μπορούν να υπαχθούν οι κάτοικοι του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους κάτω από τις αυτές συνθήκες. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Άρθρου 1, η διάταξη αυτή εφαρμόζεται επίσης σε πρόσωπα τα οποία, δεν είναι κάτοικοι του ενός ή και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών. 2.Η φορολογία η οποία επιβάλλεται σε μόνιμη εγκατάσταση την οποία μία επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έχει στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος δεν είναι λιγότερο ευνοϊκή σ αυτό το άλλο Κράτος από εκείνη που επιβάλλεται σε επιχειρήσεις αυτού του άλλου Κράτους που διεξάγουν τις ίδιες δραστηριότητες. Η διάταξη αυτή δεν ερμηνεύεται ότι υποχρεώνει ένα Συμβαλλόμενο Κράτος να χορηγεί σε κατοίκους του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους οποιεσδήποτε προσωπικές εκπτώσεις, απαλλαγές και μειώσεις για φορολογικούς σκοπούς λόγω προσωπικής κατάστασης ή οικογενειακών υποχρεώσεων τις οποίες χορηγεί στους δικούς του κατοίκους. 3.Ανεξάρτητα των διατάξεων των παραγράφων 1 και 2 αυτού του Άρθρου τίποτε δεν θα επηρεάζει το δικαίωμα του κάθε Συμβαλλόμενου Κράτους να χορηγεί εξαίρεση ή μείωση της φορολογίας σύμφωνα με την εσωτερική του νομοθεσία, διατάξεις ή διοικητική πρακτική στους υπηκόους του που είναι κάτοικοι αυτού του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. Μία τέτοια εξαίρεση ή μείωση, ωστόσο, δεν θα εφαρμόζεται αναλογικά σε σχέση με το κεφάλαιο των εταιρειών που κατέχουν πρόσωπα που είναι υπήκοοι του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. 4.Καμία διάταξη αυτού του Άρθρου δεν θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει νομική υποχρέωση του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους να επεκτείνει στους κατοίκους του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, τα ευεργετήματα κάθε μεταχείρισης, προτίμησης ή προνομίου τα οποία μπορεί να παραχωρούνται σε οποιοδήποτε άλλο Κράτος ή στους κατοίκους του με την αφορμή ίδρυσης τελωνειακής ένωσης, οικονομικής ένωσης, ειδικών συμφωνιών, ζωνών ελευθέρου εμπορίου ή με την αφορμή οποιωνδήποτε περιφερειακών ή υποπεριφερειακών ρυθμίσεων που σχετίζονται στο σύνολο ή κυρίως με την κίνηση κεφαλαίων και / ή φορολογία στην οποία υπόκεινται στο πρώτο αναφερόμενο Συμβαλλόμενο Κράτος. 5.Στο παρόν άρθρο, ο όρος φορολογία σημαίνει τους φόρους οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο της παρούσας Συμφωνίας. Άρθρο 26 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΟΥ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ 1.Αν ένα πρόσωπο θεωρεί ότι οι ενέργειες ενός ή και των δυο Συμβαλλομένων Κρατών έχουν ή θα έχουν γι αυτό ως αποτέλεσμα την επιβολή φορολογίας η οποία δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις αυτής της Συμφωνίας, μπορεί, ανεξάρτητα από τα μέσα θεραπείας που προβλέπονται από την εσωτερική νομοθεσία αυτών των Κρατών, να θέσει την υπόθεση του υπόψη της αρμόδιας αρχής του Συμβαλλόμενου Κράτους του οποίου είναι κάτοικος, ή αν εφαρμόζεται στην περίπτωση του η παράγραφος 1 του Άρθρου 25, της αρμόδιας αρχής του Συμβαλλόμενου Κράτους του οποίου είναι υπήκοος. Η υπόθεση αυτή πρέπει να τεθεί υπόψη μέσα σε τρία χρόνια από την πρώτη κοινοποίηση της πράξης καταλογισμού του φόρου η επιβολή του οποίου δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις της Συμφωνίας. 2.Η αρμόδια, αρχή προσπαθεί, αν η ένσταση θεωρηθεί απ αυτήν ως βάσιμη και η ίδια δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητική λύση, να επιλύει τη διαφορά με αμοιβαία συμφωνία με την αρμόδια αρχή του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους με σκοπό την αποφυγή φορολογίας που δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις της Συμφωνίας. Οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί εφαρμόζεται λαμβανομένων υπόψη των προθεσμιών που ορίζονται στην εσωτερική νομοθεσία, των Συμβαλλομένων Κρατών. 3.Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών προσπαθούν να επιλύουν με αμοιβαία συμφωνία οποιεσδήποτε δυσχέρειες ή αμφιβολίες ανακύπτουν ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Συμφωνίας. Μπορούν επίσης να συμβουλεύονται η μια την άλλη για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται από τη Συμφωνία. 4.Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους απευθείας, ή μέσω μιας κοινής επιτροπής αποτελούμενης από τις ίδιες ή τους αντιπροσώπους τους, με σκοπό την επίτευξη μιας συμφωνίας κατά την έννοια των προηγουμένων παραγράφων. Άρθρο 27 ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών ανταλλάσσουν πληροφορίες οι οποίες είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των διατάξεων αυτής της Συμφωνίας ή των εσωτερικών νομοθεσιών των Συμβαλλομένων Κρατών σε σχέση με τους φόρους που καλύπτονται από τη Συμφωνία στο μέτρο που η φορολογία σύμφωνα με αυτές δεν είναι αντίθετη με τη Συμφωνία. Η ανταλλαγή πληροφοριών δεν περιορίζεται από το Άρθρο 1. Όλες οι πληροφορίες που λαμβάνει ένα Συμβαλλόμενο Κράτος θεωρούνται ως απόρρητες κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με την εσωτερική νομοθεσία του Κράτους αυτού και αποκαλύπτονται μόνο σε πρόσωπα ή αρχές (συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων και των διοικητικών οργάνων) που σχετίζονται με τη βεβαίωση ή είσπραξη, την αναγκαστική εκτέλεση ή δίωξη, ή την εκδίκαση προσφυγών, αναφορικά με τους φόρους που καλύπτονται από τη Συμφωνία. Τα πρόσωπα αυτά ή οι αρχές χρησιμοποιούν τις πληροφορίες μόνο για τους ως άνω σκοπούς. Μπορούν να αποκαλύπτουν τις πληροφορίες στο δικαστήριο κατά την επ ακροατηρίω διαδικασία ή σε δικαστικές αποφάσεις. 2.Σε καμία περίπτωση οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν ερμηνεύονται ότι επιβάλλουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος την υποχρέωση: 1)να λαμβάνει διοικητικά μέτρα αντίθετα με τη νομοθεσία και τη διοικητική πρακτική αυτού ή του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, 2)να παρέχουν πληροφορίες που δεν μπορούν ν αποκτηθούν σύμφωνα με τη νομοθεσία ή κατά τη συνήθη πρακτική της διοίκησης αυτού ή του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, 3)να παρέχει πληροφορίες που να αποκαλύπτουν οποιοδήποτε, επιχειρηματικό, βιομηχανικό, εμπορικό ή επαγγελματικό απόρρητο ή παραγωγική διαδικασία, ή πληροφορία, η αποκάλυψη των οποίων θα ήταν αντίθετη με κανόνα δημόσιας τάξης (οrdre public). Άρθρο 28 ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 1.Οι διατάξεις αυτής της Συμφωνία δεν θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ότι περιορίζουν κατά οιονδήποτε τρόπο κάθε εξαίρεση, απαλλαγή, μείωση, πίστωση ή άλλη έκπτωση στο παρόν ή στο μέλλον σύμφωνα με τους νόμους του ενός Συμβαλλομένου Κράτους στον καθορισμό της επιβολής φόρου από αυτό το Συμβαλλόμενο Κράτος. 2.Οι αρμόδιες αρχές του κάθε Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να λάβουν μέτρα με σκοπό την εφαρμογή των όρων αυτής της Συμφωνίας. Άρθρο 29 ΜΕΛΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΞΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Τίποτα σ αυτή τη Σύμβαση δεν επηρεάζει τα φορολογικά προνόμια των μελών των διπλωματικών ή των προξενικών αποστολών τα οποία προβλέπονται από τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου ή από διατάξεις ειδικών συμφωνιών. Άρθρο 30 ΘΕΣΗ ΣΕ ΙΣΧΥ Το καθένα από τα Συμβαλλόμενα Κράτη θα γνωστοποιούν το ένα στο άλλο την ολοκλήρωση των διαδικασιών σύμφωνα με τις συνταγματικές του διατάξεις για τη θέση σε ισχύ αυτής της Συμφωνίας. Η παρούσα Συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ την ημερομηνία της τελευταίας από τις γνωστοποιήσεις και οι διατάξεις αυτής θα έχουν εφαρμογή από εκείνη τη στιγμή και στα δύο Συμβαλλόμενα Κράτη. α) Σε σχέση με τους παρακρατούμενους φόρους στη πηγή, σε εισοδήματα που καταβλήθηκαν ή πιστώθηκαν κατά ή μετά την πρώτη ημέρα του Ιανουαρίου του ημερολογιακού έτους του επομένου εκείνου, εντός του οποίου τίθεται σε ισχύ η Σύμβαση. β) Αναφορικά με τους λοιπούς φόρους, για οικονομικά έτη που αρχίζουν κατά την ή μετά την πρώτη ημέρα του Ιανουαρίου του επομένου ημερολογιακού έτους που ακολουθεί το έτος μέσα στο οποίο τίθεται σε ισχύ η Σύμβαση. Άρθρο 31 ΔΙΑΡΚΕΙΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΑυτή η Σύμβαση παραμένει σε ισχύ για χρονική διάρκεια δέκα χρόνων και μπορεί να παραμείνει μέχρι να καταγγελθεί από το ένα Συμβαλλόμενο Κράτος. Καθένα από τα Συμβαλλόμενα Κράτη μπορεί να καταγγείλει τη Συμφωνία, μέσω διπλωματικής οδού, κοινοποιώντας αναγγελία της καταγγελίας έξι τουλάχιστον μήνες πριν από το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους. Σε αυτή τη περίπτωση, η Σύμβαση παύει να έχει εφαρμογή: α) αναφορικά με φόρους που παρακρατούνται στη πηγή, για εισοδήματα που καταβλήθηκαν ή πιστώθηκαν κατά ή μετά την πρώτη ήμερα του Ιανουαρίου του ημερολογιακού έτους του επόμενου εκείνου στο οποίο κοινοποιήθηκε η αναγγελία, β) αναφορικά με τους λοιπούς φόρους, για οικονομικά έτη που αρχίζουν κατά την ή μετά την πρώτη Ιανουαρίου του επομένου ημερολογιακού έτους που ακολουθεί το έτος μέσα στο οποίο κοινοποιήθηκε η αναγγελία καταγγελίας, Σε απόδειξη των ανωτέρω οι νόμιμα εξουσιοδοτούμενοι και των Συμβαλλομένων Κρατών υπογράφουν την παρούσα Συμφωνία. Έγινε στην Πόλη του Κουβέιτ την 29η Τhu Αl-Ηijja ημέρα Κυριακή του 1423Η (έτος Εγείρας) που αντιστοιχεί στην 2α Μαρτίου ημέρα Κυριακή του έτους 2003, εις διπλούν, στην Ελληνική, Αραβική και Αγγλική γλώσσα, όλων των κειμένων όντων εξίσου αυθεντικών. Σε περίπτωση διαφοροποίησης όσον αφορά την ερμηνεία του Ελληνικού και Κουβεϊτιανού κειμένου, υπερίσχυε, το Αγγλικό κείμενο. Για την Κυβέρνηση της Για την Κυβέρνηση του Ελληνικής Δημοκρατίας Κράτους του Κουβέιτ Ανδρέας Λοβέρδος Αbdul Μοhsen Υοusef Αl-Ηanif Υφυπουργός Εξωτερικών Υφυπουργός Οικονομικών
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία