ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΤΥΠΟΣ

Προεδρικό Διάταγμα

ΚΩΔΙΚΟΣ

1992/276

 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

1992-08-28

ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

1992-08-28

ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ

1992-08-12

 ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ

 ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

 ΕΤΙΚΕΤΕΣ

ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΔΙΚΑΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

Αρxική Έκδοση
 Εξαγωγή XML
 Εξαγωγή PDF
 Εξαγωγή RDF
 Εξαγωγή JSON

Συμπλήρωση και τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού Παροχών του Επικουρικού Ταμείου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου.

loading...

Φόρτωση περιεχομένων ...


Εμφάνιση ολόκληρου του εγγράφου 

Άρθρο 1
1.  
    Στο τέλος του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 1 προστίθεται διάταξη ως εξής: Το όριο των 4050 ημερών εργασίας αυξάνεται προοδευτικά σε 4500 ημέρες εργασίας με την προσθήκη στις 4050 ανά 150 ημερών, κατά μέσο όρο, για καθένα επόμενο ημερολογιακό έτος, αρχής γενομένης από 1.1.1992 Για τους ασφαλισμένους που μέχρι 31.12.1991 συμπλήρωσαν, οι άνδρες το 63ο έτος της ηλικίας τους και οι γυναίκες το 58ο, εξακολουθεί να ισχύει το όριο των 4050 ημερών εργασίας .
2.  
    Στο τέλος του τρίτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 1 προστίθεται διάταξη ως εξής: Ασφαλισμένη μητέρα, που δεν είναι συνταξιούχος άλλου Επικουρικού Ταμείου, με ανήλικα παιδιά, ή με ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας, η οποία συμπληρώνει το 50ό έτος της ηλικίας της και 5500 ημέρες εργασίας στην ασφάλιση του Ταμείου δικαιούται σύνταξη γήρατος μειωμένη κατά 1/200 της πλήρους μηνιαίας σύνταξης για κάθε μήνα που λείπει από το 55ο έτος της ηλικίας της, το ποσό της οποίας δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το κάθε φορά κατώτατο όριο συντάξεων
3.  
    Στο τέλος του άρθρου 1 προστίθεται παράγραφος 6 ως εξής: 6 Ασφαλισμένοι του Ταμείου, που είναι συνταξιούχοι άλλου Επικουρικού Ταμείου λόγω γήρατος ή αναπηρίας, δικαιούνται αυτοτελούς σύνταξης γήρατος από το Ταμείο, εφόσον κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης έχουν συμπληρώσει οι άνδρες το 65ο έτος της ηλικίας τους και οι γυναίκες το 60ο κι έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 5100 ημέρες εργασίας, στην ασφάλιση του Ταμείου Κατ εξαίρεση για τους ασφαλισμένους, που μέχρι 31.12.1991 συμπλήρωσαν οι άνδρες το 63ο έτος της ηλικίας τους και οι γυναίκες το 58ο έτος, αρκεί η συμπλήρωση για το έτος 1991 τεσσάρων χιλιάδων πενήντα (4050) ημερών εργασίας, για το έτος 1993 τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων (4200) ημερών εργασίας, για το έτος 1993 τεσσάρων χιλιάδων τριακοσίων πενήντα (4350) ημερών εργασίας και από 1.1.1994 πέντε χιλιάδων εκατό (5100) ημερών εργασίας Οι ασφαλισμένοι της κατηγορίας αυτής που έχουν πραγματοποιήσει μετά την 1.1.1994 τουλάχιστον τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιες (4500) ημέρες εργασίας στην ασφάλιση του Ταμείου δικαιούνται σύνταξη από αυτό μειωμένη κατά ποσοστό 50% .
Άρθρο 2
1.  
    Η παρ. 1 του άρθρου 1 αντικαθίσταται ως εξής: 1 1 Ο ασφαλισμένος δικαιούται σύνταξης λόγω αναπηρίας από το Ταμείο, εάν διέκοψε εκ της αιτίας αυτής την ασφαλιζόμενη στο Ταμείο εργασία του και επραγματοποίησε μέχρι της διακοπής, τον αριθμό των ημερών εργασίας που ορίζεται από την παρ. 1 του άρθρου 27 του Ν. 1902/1990, ή 300 ημέρες εργασίας και δεν έχει συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας του Οι 300 ημέρες εργασίας αυξάνονται προοδευτικά σε 4200 ημέρες εργασίας με προσθήκη ανά 120 ημερών εργασίας κατά μέσον όρο για κάθε έτος ηλικίας, πέραν του 21ου Από τις πιο πάνω, κατά περίπτωση, ημέρες εργασίας, πρέπει οι 300 να έχουν πραγματοποιηθεί στα αμέσως προηγούμενα πέντε (5) χρόνια, από εκείνο στο οποίο κατέστη ανάπηρος ο ασφαλισμένος. 2 Εφόσον ο ασφαλισμένος δεν συγκεντρώνει τις χρονικές προϋποθέσεις του προηγουμένου εδαφίου, δικαιούται σύνταξη, εάν έχει πραγματοποιήσει στην ασφάλιση του Ταμείου, τουλάχιστον 1500 ημέρες εργασίας, από τις οποίες 600 στα αμέσως προηγούμενα πέντε (5) χρόνια εκείνου που έγινε ανάπηρος Εάν κατά τη διάρκεια των πέντε αυτών ετών, ο ασφαλισμένος έχει επιδοτηθεί για ασθένεια ή ανεργία ή έχει συνταξιοδοτηθεί, η περίοδος των πέντε ετών επεκτείνεται για τον αντίστοιχο προς την επιδότηση ή συνταξιοδότηση χρόνο. 3 Για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, ο ασφαλισμένος λογίζεται ως ανάπηρος, εφόσον έχει κριθεί σε ποσοστό αναπηρίας σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 5 εδάφια α, β και γ του άρθρου 27 του Ν. 19U2/1990 Η δε σύνταξη υπολογίζεται με βάση τα παραπάνω ποσοστά, όπου δεν ορίζεται διαφορετικά .
2.  
    Η παρ. 2 του άρθρου 2 αντικαθίσταται ως εξής: 2 Επίσης ο ασφαλισμένος, δικαιούται από το Ταμείο, με τις ίδιες χρονικές προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, συντάξεως αναπηρίας, ποσού ελάσσονος της πλήρους σύνταξης, ίσου με το κλάσμα της πλήρους σύνταξης που χορήγησε σ αυτόν ο φορέας της κυρίας ασφάλισης
3.  
    Η παρ. 3 του άρθρου 2 αντικαθίσταται ως εξής: Ο ασφαλισμένος που έχει συμπληρώσει στην ασφάλιση του Ταμείου εξ χιλιάδες (6000) ημέρες εργασίας και κρίνεται ανάπηρος σε ποσοστό 67%, δικαιούται την ακέραια σύνταξη Επίσης ο ασφαλισμένος, του οποίου η αναπηρία οφείλεται κατά κύριο λόγο σε νευροψυχιατρικές παθήσεις και κρίνεται ανάπηρος σε ποσοστό 67% ή 50% , δικαιούται την ακέραια ή τα 3/4 της ακεραίας σύνταξης αντίστοιχα
4.  
    Η παρ.5 του άρθρου 2 τροποποιείται ως εξής: 5 Σε περίπτωση διακοπής της κατά τις προηγούμενες παραγράφους συνταξιοδότησης και επαναχορήγησης αυτής προ της παρόδου διετίας από της διακοπής, δεν απαιτείται εκ νέου η προϋπόθεση της πραγματοποίησης των 300 ή των 600 κατά περίπτωση ημερών εργασίας κατά την προ της επελεύσεως της νέας αναπηρίας πενταετία
5.  
    Το εδάφιο β της παραγράφου 8 του άρθρου 2 αντικαθίσταται ως εξής: 1 Για την απονομή σύνταξης αναπηρίας σύμφωνα με τις διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου, το απαιτούμενο ποσοστό ανατομοφυσιολογικής αναπηρίας είναι τουλάχιστον 80% για πλήρη σύνταξη, 67% για 3/4 της πλήρους σύνταξης και 50% για 1 /2 της πλήρους σύνταξης
6.  
    Το εδάφιο δ της παρ. 8 του άρθρου 2 τροποποιείται ως εξής: δ) Η χορηγούμενη, σύμφωνα με τα πιο πάνω εδάφια α και γ, σύνταξη αρχίζει πάντοτε από την ημέρα της κατάθεσης στο Ταμείο ρητής και συγκεκριμένης αίτησης για απονομή σύνταξης αναπηρίας, με βάση τη γνωμάτευση της Υγειονομικής Επιτροπής Στις περιπτώσεις αυτές η καταβολή τέτοιας σύνταξης δεν επιτρέπεται να ανατρέξει σε χρόνο πριν από τη δημοσίευση του παρόντος
7.  
    Στο τέλος της παρ. 8 του άρθρου 2 προστίθεται εδάφιο ε, που έχει ως εξής: 1 Αν ο ασφαλισμένος κατέστη ανάπηρος από πρόθεση ή από πλημμέλημα ή κακούργημα, το οποίο ο ίδιος διέπραξε, η δε ενοχή αποδεικνύεται με τελεσίδικη δικαστική απόφαση, δεν δικαιούται σύνταξη αναπηρίας Την σύνταξη αυτή δικαιούνται τα πρόσωπα, που θα εδικαιούντο σε περίπτωση θανάτου του ασφαλισμένου
8.  
    Στο τέλος του άρθρου 2 προστίθεται παρ. 9 που έχει ως εξής: Ασφαλισμένοι του Ταμείου, που είναι συν/χοι άλλου Επικουρικού Ταμείου, λόγω γήρατος ή αναπηρίας, δικαιούνται αυτοτελούς συντάξεως λόγω αναπηρίας, εφόσον συμπλήρωσαν τις χρονικές προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου 2 του παρόντος Αυτοτελή σύνταξη αναπηρίας δικαιούνται οι συν/χοι άλλων Επικουρικών Ταμείων, που έχουν πραγματοποιήσει στην ασφάλιση του Ταμείου 3000 τουλάχιστον ημέρες εργασίας, από ,τις οποίες 600 την τελευταία πενταετία .
Άρθρο 3
1.  
    Το πρώτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 3 αντικαθίσταται ως εξής: «1. Σε περίπτωση θανάτου συνταξιούχου του Ταμείου λόγω αναπηρίας ή γήρατος καθώς και σε περίπτωση θανάτου ασφαλισμένου, που έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 1500 ημέρες εργασίας στην ασφάλιση του Ταμείου, από τις οποίες 300 τουλάχιστον κατά τα πέντε (5) έτη που προηγούνται αμέσως του έτους που επήλθε ο θάνατος, ή ασφαλισμένου που έχει πραγματοποιήσει τον απαιτούμενο αριθμό ημερών εργασίας είτε κατά την παρ. 1 του άρθρου 27 του Ν. 1902/1990 είτε κατά την παρ. 1 εδάφ. α του άρθρου 2 του παρόντος, δικαιούνται σύνταξη κατά τις επόμενες παραγράφους.
2.  
    Η περίπτωση α) της παρ. 1 του άρθρου 3 αντικαθίσταται ως εξής: 1 Η χήρα ή ο χήρος του οποίου η συντήρηση εβάρυνε κυρίως την θανούσα κι εφόσον είναι ανάπηρος με ποσοστόν αναπηρίας τουλάχιστον 67%
Άρθρο 4
1.  
    Στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 6 προστίθεται εδάφιο δ που έχει ως εξής: δ) Επιτρέπεται η πιστοποίηση πραγματοποιηθεισών ημερών εργασίας στην ασφάλιση του Ταμείου, αποκλειστικά από τα στοιχεία των ασφαλιστικών βιβλιαρίων των ασφαλισμένων, τα οποία έχουν κατατεθεί με αιτήσεις μέχρι 31.12.1991 Απαραίτητη προϋπόθεση για την κατά τ ανωτέρω διαπίστωση, είναι η ύπαρξη για τις καθαρώς Μεταλλουργικές επιχειρήσεις που έχουν πραγματοποιήσει τις εγγραφές στα ατομικά ασφαλιστικά βιβλιάρια, της καταβολής των εισφορών ή της έκδοσης και κοινοποίησης σ αυτές πράξεως επιβολής εισφορών Τ ανωτέρω εφαρμόζονται σε συνδυασμό με αντιπαραβολή κατά περίπτωση προς τα υποβαλλόμενα από τους ασφαλισμένουςαντίγραφα βιβλιαρίων Ι.Κ.Α. ή προς τα αντίγραφα της πινακίδας ανακεφαλαιώσεως Ι.Κ.Α. Στις λοιπές Επιχειρήσεις απαιτείται πρόσθετα και ο δειγματοληπτικός έλεγχος από τις μισθοδοτικές καταστάσεις Σε περίπτωση που ο ασφαλισμένος αμφισβητεί τις αναφερόμενες στο ασφαλιστικό του βιβλιάριο ημέρες ασφάλισης έχει τη δυνατότητα να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα του εδαφ. α της παρ. 1 του παρόντος άρθρου .
Άρθρο 5
1.  
    Το άρθρο 10 καταργείται
Άρθρο 6
1.  
    Στο τέλος της παρ. 3 του άρθρου 13 προστίθεται εδάφ. γ), ως εξής: γ) Τα κατώτατα όρια συντάξεων δεν θα καταβάλλονται στους εργαζόμενους συνταξιούχους, αλλά θα καταβάλλονται τα ποσά της σύνταξης που θα προκύπτουν από τις οργανικές διατάξεις
Άρθρο 7
1.  
    Η ισχύς του παρόντος προεδρικού διατάγματος αρχίζει από της δημοσίευσης του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στον Υφυπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.
  • Τις διατάξεις του άρθρου 6 του Ν.Δ. 3866^1958 (Α 177).
  • Τις διατάξεις του Π.Δ. 213/1992 (Α 102).
  • Την αρ. Υ1540 (754/Β/19.9.1991) Κοινή Απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  • Τη γνώμη του Δ.Σ. του Επικουρικού Ταμείου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου, που έχει ληφθεί κατά τις από 19.5.1991, 17.9.1991 και 14.1.1992 συνεδριάσεις του.
  • Τη γνώμη του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφάλειας που έχει ληφθεί κατά την 3ή/4.3.1992 συνεδρίαση του της ΚΖ περιόδου.
  • Την 268/1992 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας μετά από πρόταση του Υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων,
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
ΑΠΟΦΑΣΗ 1991/1540(754/Β (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1991/1540(754_Β 1991
ΝΟΜΟΣ 1990/1902 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1990/1902 1990
ΝΟΜΟΣ 1990/19U2 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1990/19U2 1990
(1) Οργανισμός της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υπουργείου Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων». 1992/213 1992
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία