Κώδικας της Ελληνικής Φαρμακευτικής Δεοντολογίας.

loading...

Φόρτωση περιεχομένων ...


Εμφάνιση ολόκληρου του εγγράφου 

Άρθρο 1
1.  
θέτουμε σε ισχύ τον κατωτέρω κώδικα της Ελληνικής Φαρμακευτικής Δεοντολογίας, αποτελούμενο από 35 άρθρα. ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕΡΟΣ 1ον ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ Άρθρο 1 Η φαρμακευτική ασκείται αποκλειστικά από τους κατόχους Πανεπιστημιακού διπλώματος φαρμακοποιού και νομίμου αδείας ασκήσεως του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Άρθρο 2 Το φάρμακο αποτελεί σημαντικότατο παράγοντα στην πρόληψη και θεραπεία της ασθένειας και ο φαρμακοποιός είναι ο μόνος καθ ύλην ειδικός στον τομέα διακίνησης του φαρμάκου, λόγω της επιστημονικής του εκπαίδευσης. Άρθρο 3 Γ ια λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και προς το συμφέρον του καταναλωτού, η ευθύνη και η συμμετοχή του φαρμακοποιού πρέπει να εκτείνεται σε όλα τα στάδια διαδικασίας από την παραγωγή ως την χορήγηση του φαρμάκου στο κοινό. Άρθρο 4 Τα φαρμακεία πρέπει να ανήκουν αποκλειστικά σε φαρμακοποιούς και να αποφεύγεται η παρεμβολή ξένων συμφερόντων μη εχόντων σχέση με το φαρμακευτικό επάγγελμα - λειτούργημα κατά την διακίνηση και λιανική εμπορία των φαρμακευτικών προϊόντων. Άρθρο 5 Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του ασθενούς η ελεύθερη επιλογή του φαρμακοποιού και οι φαρμακοποιοί ιδιοκτήτες φαρμακείου σε λειτουργία πρέπει να αποφεύγουν κάθε μέσο ή τρόπο ή μέθοδο που θα περιορίζει την ελευθερία του ασθενούς στην επιλογή του φαρμακείου της προτιμήσεως του. Τούτο ισχύει απολύτως και για τους διαφόρους φορείς παροχής φαρμακευτικής περίθαλψης στον ελληνικό λαό. Άρθρο 6 Δεοντολογία είναι οι αρχές που διέπουν και καθοδηγούν τους φαρμακοποιούς με ιδιόκτητο ή υπευθύνους ιδιοκτήτου φαρμακείου σε λειτουργία, στις σχέσεις τους με τους ασθενείς, τους συναδέλφους τους, και τους λοιπούς υγειονομικούς επιστήμονες, τα όργανα της πολιτείας, τα συλλογικά όργανα στα οποία ανήκουν και γενικά τη στάση τους απέναντι στην κοινωνία. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Άρθρο 7 Ο φαρμακοποιός με φαρμακείο σε λειτουργία ασκεί λειτούργημα και οφείλει να το ασκεί σύμφωνα με τους ισχύοντας νόμους, την χάρτα του ευρωπαϊκού φαρμακείου και με τον όρκο που έδωσε. Οφείλει να συμπεριφέρεται γενικώς στην ζωή του αξιοπρεπώς και σύμφωνα με τις παραδόσεις του φαρμακευτικού επαγγέλματος λειτουργήματος, να σέβεται τις υγειονομικές αρχές τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο και τον φαρμακευτικό σύλλογο στον οποίον ανήκει και δικαιούται να απολαμβάνει τον ίδιο σεβασμό από τους πιο πάνω φορείς. Ακόμη οφείλει να συμμορφώνεται με τις επιταγές του νόμου και τις νόμιμες αποφάσεις που αφορούν την άσκηση του λειτουργήματος του, ειδικότερα δε να τηρεί τις ισχύουσες λιανικές τιμές των φαρμάκων. Άρθρο 8 Ο φαρμακοποιός οφείλει να έχει ανώτερη αντίληψη για την αποστολή και την ιερότητα του φαρμακευτικού λειτουργήματος και να απέχει από κάθε ενέργεια που δύναται να μειώσει την εκτίμηση του κοινωνικού συνόλου για το λειτούργημα του φαρμακοποιού ή αντιτίθεται στα χρηστά ήθη. Τέλος ο φαρμακοποιός με φαρμακείο σε λειτουργία απαγορεύεται να ασκεί και άλλο επάγγελμα το οποίο θεωρείται ασυμβίβαστο με την αξιοπρέπεια του φαρμακευτικού λειτουργήματος. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ Άρθρο 9 Ο φαρμακοποιός οφείλει την ίδια αφοσίωση σε όλους τους ασθενείς που τον επισκέπτονται και εντός των ορίων των γνώσεων του να παρέχει κάθε βοήθεια σε ασθενή που βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο και εφ όσον δεν δύναται εκείνη την στιγμή να υπάρξει ιατρική βοήθεια. Άρθρο 10 Ο φαρμακοποιός που έχει φαρμακείο σε λειτουργία ή διευθύνει ως υπεύθυνος φαρμακείο δεν επιτρέπεται να το εγκαταλείψει ή να το κλείσει, παρά μόνο όταν και όπως ο νόμος ορίζει. Άρθρο 11 Ο φαρμακοποιός είναι υποχρεωμένος να παρέχει την συνδρομή του στο έργο της κοινωνικής υγιεινής και να συνεργάζεται με τις κρατικές αρχές για την προστασία και την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Άρθρο 12 Οι σχέσεις των φαρμακοποιών με τα ασφαλιστικά ταμεία που παρέχουν φαρμακευτική περίθαλψη πρέπει να διαμορφώνονται κατά τρόπο που να εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία του φαρμακοποιού και η ελεύθερη επιλογή του φαρμακείου από τον ασθενή. Άρθρο 13 Το συνταγολόγιο είναι απόρρητο. Ο φαρμακοποιός οφείλει να τηρεί το επαγγελματικό απόρρητο, εκτός των εξαιρέσεων που προβλέπει ο νόμος και σε όσες περιπτώσεις ο ασθενής, με δήλωση του αποδεσμεύει τον φαρμακοποιό από την τήρηση του απορρήτου. Επί πλέον απαγορεύεται κάθε δημόσια συζήτηση ή υπαινιγμοί σχετικώς με την υγεία των πελατών του. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ Άρθρο 14 Ο φαρμακοποιός οφείλει να ασκεί προσωπικώς την φαρμακευτική και να παρασκευάζει και να παραδίδει αυτοπροσώπως τα φάρμακα στους αρρώστους ή στους οικείους τους. Πρέπει να επιβλέπει προσωπικώς κάθα φαρμακευτική εργασία που εκτελείται από το προσωπικό του φαρμακείου του. Άρθρο 15 Κάθε φαρμακείο πρέπει να έχει σε εμφανές μέρος, στην πρόσοψη του, το ονοματεπώνυμο του αδειούχου φαρμακοποιού, καθώς και τα σήματα που επιβάλουν οι ισχύουντες νόμοι. Τα κληρονομικά φαρμακεία θα αναγράφουν κάτω από το όνομα του αποθανόντος φαρμακοποιού και το ονοματεπώνυμο του υπεύθυνου φαρμακοποιού με ίδια γράμματα. Άρθρο 16 Σε περίπτωση δεοντολογικών παραβάσεων του αντικαταστατού του αδειούχου φαρμακοποιού το πειθαρχικό συμβούλιο που θα επιληφθεί των παραβάσεων αυτών θα πρέπει να εκτιμά και την πιθανή συμμετοχή του αδειούχου φαρμακοποιού σε αυτές και εν ανάγκη να καταλογίζει τις ευθύνες και σ αυτόν. Άρθρο 17 Ο φαρμακοποιός οφείλει να αναφέρει εγγράφως στον φαρμακευτικό σύλλογο της περιοχής του κάθε μεταβολή στην διεύθυνση του φαρμακείου του, κάθε διακοπή στην άσκηση του λειτουργήματος του ή της υπευθυνότητας του και κάθε πρόσληψη συνεταίρου η διάλυση της εταιρείας του συνεταιρισμού ή της συστεγάσεώς του. Άρθρο 18 Απαγορεύεται στους φαρμακοποιούς κατόχους αδείας ιδρύσεως και λειτουργίας φαρμακείου ή στους υπεύθυνους φαρμακοποιούς κληρονομικών φαρμακείων, καθώς και στους δικαιούχους κληρονομικού φαρμακείου η σύναψη ιδιαίτερης ατομικής σύμβασης με ασφαλιστικά ταμεία, εφ όσον ο νόμος δεν παρέχει τοιαύτη ευχέρεια, τηρουμένων πάντοτε των διατάξεων του άρθρου 21 του Α.Ν. 1384/38, με όρους διαφορετικούς από αυτούς που έχουν αποδεχθεί ο Π.Φ.Σ. και ο φαρμακευτικός σύλλογος του οποίου είναι μέλος ο φαρμακοποιός. Άρθρο 19 Ο φαρμακοποιός με φαρμακείο σε λειτουργία ή ο υπεύθυνος φαρμακοποιός κληρονομικού φαρμακείου δεν πρέπει να δέχεται αμοιβή ασυμβίβαστη με την αξιοπρέπεια του λειτουργήματος του φαρμακοποιού. Άρθρο 20 Ο φαρμακοποιός οφείλει να δίδει σαφείς οδηγίες χρήσεως των χορηγουμένων φαρμάκων στους πελάτες του φαρμακείου του και να αναγράφει επ αυτών περιληπτικώς την οδηγία χρήσεως, καθώς και κάθε άλλη επισήμανση προς αποφυγή λαθών κατά την λήψη ή την χρήση των χορηγουμένων φαρμάκων. Άρθρο 21 Ο φαρμακοποιός όταν χορηγεί τα φάρμακα που αναγράφονται σε συνταγές, καθώς και τα άλλα διακινούμενα προϊόντα, οφείλει να ελέγχει αν τα χορηγούμενα είδη πληρούν τις νόμιμες προδιαγραφές. ΜΕΡΟΣ 2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Άρθρο 22 Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να αποφεύγουν την προσέλκυση πελατείας με ενέργειες και μέσα αντίθετα στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου και του φαρμακοποιού επιστήμονος και λειτουργού της δημόσιας υγείας (χορήγηση δώρων ή άλλων ανταλλαγμάτων). Άρθρο 23 Απαγορεύεται στον φαρμακοποιό να αντικαθιστά με άλλα φάρμακα τα αναγραφόμενα σε ιατρική συνταγή, ακόμη και αν τα χορηγούμενα σε αντικατάσταση των αναγραφομένων θεωρούνται κατά την κρίση του μεγαλύτερης και καλλίτερης θεραπευτικής αξίας χωρίς την έγκριση του ιατρού που εξέδωσε την συνταγή. Άρθρο 24 Γενικώς, απαγορεύεται στους φαρμακοποιούς με φαρμακείο σε λειτουργία, στους δικαιούχους κληρονομικών φαρμακείων και στους υπεύθυνους φαρμακοποιούς κληρονομικών φαρμακείων τα εξής: α. Κάθε πώληση φαρμάκου σε τιμή κατώτερη από την οριζόμενη λιανική με τα δελτία τιμών του Υπουργείου Εμπορίου. β. Κάθε σύμβαση, πράξη ή συμφωνία που αποσκοπεί σε κερδοσκοπία σε βάρος της υγείας των ασθενών και παντός άλλου προσώπου. γ. Κάθε διανομή ή κατανομή με άλλους του ποσοστού κέρδους του φαρμακοποιού. δ. Κάθε χορήγηση δώρων ή άλλων ωφελημάτων σε ιατρούς, οδοντιάτρους, μαίες, νοσοκόμους ή άλλους μεσίτες για την προσέλκυση πελατείας. ε. Κάθε παραβίαση του ωραρίου λειτουργίας του φαρμακείου. στ. Κάθε ανταλλαγή με χρήμα ή άλλα είδη, του αναγραφομένου φαρμάκου σε συνταγή ασφαλιστικού ταμείου. ζ. Κάθε πράξη που μπορεί να προσπορίσει στον πελάτη αθέμιτη ωφέλεια. η. Κάθε διευκόλυνση σε οποιονδήποτε που μετέρχεται παράνομα την φαρμακευτική επιστήμη. θ. Κάθε συμφωνία με οιονδήποτε μετερχόμενο, οποιοδήποτε υγειονομικό επάγγελμα προκειμένου να καρπωθούν ωφελήματα ο φαρμακοποιός και. οι με αυτόν συμφωνούντες σε βάρος της υγείας του ασθενούς και κάθε άλλου προσώπου. ι. Κάθε χρήση τιμητικού αξιώματος που κατέχει ο φαρμακοποιός για προσέλκυση πελατείας. κ. Κάθε σύμβαση με ασφαλιστικό ταμείο ή νομικά πρόσωπα που παρέχου φαρμακευτική περίθαλψη με όρους διαφορετικούς από αυτούς που έχουν αποδεχθεί ο Π.Φ.Σ. και ο φαρμακευτικός σύλλογος του οποίου είναι μέλος ο φαρμακοποιός. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΒΆρθρο Άρθρο 25Απαγορεύεται ρητώς, η δια των μέσων μαζικής και επικοινωνίας ή με άλλο μέσο διαφήμιση των φαρμάκων ή φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων η προβολή για την προσέλκυση πελατείας διαφημιστικών μηνυμάτων που αντιτίθενται στους νόμους και στις διατάξεις του παρόντος Κώδικος Φαρμακευτικής Δεοντολογίας. Β. Η προβολή και διαφήμιση δραστηριοτήτων που αναπτύσει το φαρμακείο, με την δημιουργία ειδικών τμημάτων και Καλλυντικών και κυρίως διαιτητικών, ορθοπεδικών ειδών, προϊόντων υγιεινής και υγιεινής διατροφής που χαρακτηρίζονται γενικά παραφαρμακευτικές δραστηριότητες και συνιστούν τομείς ιδιαίτερης εξειδίκευσης του φαρμακοποιού δεν συνιστά αντιδεοντολογική συμπεριφορά, εφ όσον δεν αναφέρεται και στις καθαρώς φαρμακευτικές υπηρεσίες που παρέχει το φαρμακείο. Επίσης η παροχή υγειονομικών υπηρεσιών προς το κοινό από τον ίδιο τον φαρμακοποιό, εφ όσον αυτός έχει εξειδίκευση σε κάποιον τομέα της Υγείας και η διαφήμιση της παροχής αυτών των υπηρεσιών δεν συνιστά αντιδεοντολογική συμπεριφορά. ΜΕΡΟΣ 3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ Άρθρο 26 Ο φαρμακοποιός απαγορεύεται να παρέχει στους πελάτες τους ιατρικές συμβουλές και οφείλει να προτρέπει τους ασθενείς πελάτες να επισκεφθούν το γιατρό για τα προβλήματα της υγείας τους. Άρθρο 27 Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να απαντούν με περίσκεψη στις ερωτήσεις ασθενών ή των οικείων τους αναφορικά με την φύση της νόσου του ασθενούς, την αποτελεσματικότητα των χορηγουμένων φαρμάκων από τον γιατρό και την πιθανή πορεία της νόσου. Άρθρο 28 Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να απέχουν από κάθε διατύπωση γνώμης για την διάγνωση του γιατρού, την πρόγνωση της πορείας και τη θεραπεία της ασθένειας. Ιδίως πρέπει να αποφεύγουν τον σχολιασμό ενώπιον των ασθενών ή των οικείων τους των αποτελεσμάτων παραϊατρικών εξετάσεων. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ Άρθρο 29 Οι φαρμακοποιοί πρέπει να διατηρούν καλές σχέσεις με τους άλλους υγειονομικούς επιστήμονες και πρέπει να σέβονται την ανεξαρτησία αυτών. Επίσης πρέπει να αποφεύγουν κάθε ενέργεια που τείνει να βλάψει τον γιατρό έναντι της πελατείας του. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ ΣΧΕΣΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ - ΑΣΚΟΥΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΗΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΩΝ Άρθρο 30 Οι φαρμακοποιοί πρέπει να επιδεικνύουν καλή και ευγενή συμπεριφορά προς τους προσλαμβανομένους βοηθούς φαρμακείου. Την αυτή συμπεριφορά και συμφώνως με τις διατάξεις του παρόντος κώδικος οφείλουν και οι βοηθοί προς τους φαρμακοποιούς. Άρθρο 311.Οι φαρμακοποιοί που έχουν στο φαρμακείο τους ασκούμενους μαθητές, βοηθούς φαρμακείου, φοιτητές φαρμακευτικής και πτυχιούχους φαρμακοποιούς για την απόκτηση της αδείας ασκήσεως του φαρμακευτικού επαγγέλματος οφείλουν να συμπεριφέρονται προς αυτούς όπως ο δάσκαλος προς τους μαθητές του. 2.Ο ασκών φαρμακοποιός συγχρόνως με την φαρμακευτική εκπαίδευση οφείλει να εμπνεύσει στους ασκούμενους του την αγάπη και τον σεβασμό προς το φαρμακευτικό επάγγελμα - λειτούργημα. Άρθρο 321.Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για τη δημιουργία συναδελφικού πνεύματος και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ τους. 2.Κάθε συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ φαρμακοποιών πρέπει να είναι ειλικρινής και δίκαιη. 3.Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να συμμετέχουν στις διαδικασίες λειτουργίας και λήψης αποφάσεως στα συλλογικά όργανα που ανήκουν. 4.Η πιστή τήρηση των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων εφ όσον αυτές αφορούν αντικείμενα με τα οποία η γενική συνέλευση έχει κατά νόμον αρμοδιότητα είναι υποχρεωτική για τους φαρμακοποιούς. 5.Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να αναφέρουν στο πειθαρχικό συμβούλιο του συλλόγου τους κάθε ενέργεια συναδέλφου που είναι αντίθετη με τους ισχύοντες νόμους και τα άρθρα του παρόντος Κώδικος Φαρμακευτικής Δεοντολογίας. 6.Συνιστά αντιδεοντολογική συμπεριφορά του φαρμακοποιού: 1)κάθε αστήρικτη καταγγελία που μπορεί να βλάψει άλλον φαρμακοποιό, 2)το να επιδιώκει με λόγια ή έργα, έστω και στις ιδιωτικές του συζητήσεις και συναναστροφές, να ζημιώσει συναδέλφους του. 7.Πάσα επαγγελματική διαφορά μεταξύ φαρμακοποιών που δεν μπορεί να τακτοποιηθεί με συννενοήσεις μεταξύ τους ενδείκνυται να άγεται προς επίλυψη στο φαρμακευτικό σύλλογο του οποίου είναι μέλη. Άρθρο 331.Οι φαρμακοποιοί οφείλουν να μην προτρέπουν τους βοηθούς άλλων συναδέλφων τους όπως εγκαταλείψουν αυτούς για να τους προσλάβουν οι ίδιοι. 2.Σε περίπτωση που εργαζόμενος βοηθός φαρμακείου εκφράσει την επιθυμία να εργασθεί σε άλλο φαρμακείο, τότε ο φαρμακοποιός στον οποίο ο βοηθός επιθυμεί να εργασθεί, πρέπει να ενημερώσει τον συνάδελφό του, στον οποίο υπηρετεί ο βοηθός, για την πρόθεσή του αυτή. Κάθε διαφορά που θα προκύψει ενδεικνύεται να αχθεί προς επίλυψη στο φαρμακευτικό σύλλογο. Άρθρο 34 Κάθε παράβαση των κανόνων του παρόντος Κώδικος Ελληνικής Φαρμακευτικής Δεοντολογίας συνεπάγεται την πειθαρχική δίωξη του παραβάτου φαρμακοποιού και την επιβολή των νομίμων κυρώσεων από τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα, ανεξαρτήτως άλλων τυχόν κυρώσεων, διοικητικών, ποινικών και αστικών που προβλέπονται από τους κείμενους νόμους.
Άρθρο 2
1.  
    Μετά τη δημοσίευση του παρόντος διατάγματος καταργείται το Β.Δ. 26/27.9.55 (ΦΕΚ Α/262/55) «περί θέσεως εν ισχύι Κώδικος Ελληνικής Φαρμακευτικής Δεοντολογίας». Η δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος ανατίθεται στον Υφυπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινων. Ασφαλίσεων.
  • Τις διατάξεις του άρθρου 52 του Νόμου 3601/28 «περί συστάσεως Φαρμακευτικών Συλλόγων».
  • Την με αριθ. 1896/9.12.92 πρόταση του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου.
  • Την με αριθ. Υ 1938/9.12.92 (ΦΕΚ Β 727/92) Κοινή Απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων για ανάθεση αρμοδιοτήτων στους Υφυπουργούς Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων.
  • Τις διατάξεις του άρθρου 29Α του Ν. 1558/85 (ΦΕΚ Α 137/85) «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα», το οποίο προσετέθη με το άρθρο 27 του Ν. 2081 /92 (ΦΕΚ Α 154/85) «Ρύθμιση του θεσμού των Επιμελητηρίων, τροποποίηση των διατάξεων του Ν. 1712/1987.....».
  • Το γεγονός ότι από τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού ή του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου.
  • Την με αριθ. 382/1993 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόταση του Υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων,
Ημερομηνία Τίτλος ΦΕΚ
1993-09-02 Κώδικας της Ελληνικής Φαρμακευτικής Δεοντολογίας.
Τροποποίηση Τύπος
A/1993/145
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
ΑΠΟΦΑΣΗ 1992/1938 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1992/1938 1992
ΝΟΜΟΣ 1928/3601 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1928/3601 1928
ΝΟΜΟΣ 1985/1558 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1985/1558 1985
ΝΟΜΟΣ 1987/1712 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1987/1712 1987
Ρύθμιση του θεσμού των Επιμελητηρίων, τροποποίηση των διατάξεων του V.-1712/1987 για τον εκσυγχρονισμό των επαγγελματικών οργανώσεων των εμπόρων, βιοτεχνών και λοιπών επαγγελματιών και άλλες διατάξεις. 1992/2081 1992
ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1955/26 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1955/26 1955
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία