ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΤΥΠΟΣ

Προεδρικό Διάταγμα

ΚΩΔΙΚΟΣ

1995/384

 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

1995-10-19

ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

1995-10-19

ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ

1995-09-29

 ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ

 ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

 ΕΤΙΚΕΤΕΣ

ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΔΙΚΑΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αρxική Έκδοση
 Εξαγωγή XML
 Εξαγωγή PDF
 Εξαγωγή RDF
 Εξαγωγή JSON

Τροποποίηση ωρολογίων και αναλυτικών προγραμμάτων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις».

loading...

Φόρτωση περιεχομένων ...


Εμφάνιση ολόκληρου του εγγράφου 

Άρθρο 1 "Η διδακτέα ύλη των Μαθηματικών των Α, Β, Γ και Δ τάξεων του Εσπερινού Γενικού Λυκείου, όπως ορίζεται στις διατάξεις του άρθρου 4 του Π. Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α), αντικαθίστανται ως εξής:"
1.  
    Α ΤΑΞΗ Εσπερινού Γενικού Λυκείου. Ι. ΑΛΓΕΒΡΑ Διατίθενται 2 ώρες την εβδομάδα από την έναρξη μέχρι το τέλος της διδασκαλίας των μαθημάτων. Διδάσκονται οι ενότητες 1,2,3 και 4 (Στατιστική) της Άλγεβρας της Α τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 του Π.Δ. 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α). ΙΙ. ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ Διατίθεται 1 ώρα την εβδομάδα από την έναρξη μέχρι το τέλος της διδασκαλίας των μαθημάτων. Διδάσκονται οι ενότητες 1, 2 και 3 της Γεωμετρίας της Α τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου, όπως ορίζονται στο άρθρο_1 του Π. Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α).
2.  
    Β ΤΑΞΗ Εσπερινού Γενικού Λυκείου. Ι. ΑΛΓΕΒΡΑ Διατίθενται 2 ώρες την εβδομάδα από την έναρξη μέχρι το τέλος της διδασκαλίας των μαθημάτων. Διδάσκονται οι ενότητες 5, 6 της Άλγεβρας της Α τάξης του Ημερήσιου Γενικού Λυκείου καθώς και οι ενότητες 1, 2 της Άλγεβρας της Β τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου, όπως ορίζονται στα άρθρα 1 και 2 του Π.Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α) αντίστοιχα. ΙΙ. ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ Διατίθενται 2 ώρες την εβδομάδα από την έναρξη μέχρι το τέλος της διδασκαλίας των μαθημάτων. Διδάσκονται οι ενότητες 4,5 της Γεωμετρίας της Α τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου καθώς και οι ενότητες 1, 2 και 3 της Γεωμετρίας της Β τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου, όπως ορίζονται στα άρθρα 1 και 2 του Π.Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α) αντίστοιχα.
3.  
    Γ ΤΑΞΗ Εσπερινού Γενικού Λυκείου. Ι. ΑΛΓΕΒΡΑ Διατίθενται 2 ώρες την εβδομάδα από την έναρξη μέχρι το τέλος της διδασκαλίας των μαθημάτων. Διδάσκονται οι ενότητες 3,4,5 και 6 της Άλγεβρας της Β τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 του Π. Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α). ΙΙ. ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ Διατίθενται 1 ώρα την εβδομάδα από την έναρξη μέχρι το τέλος της διδασκαλίας των μαθημάτων. Διδάσκονται οι ενότητες 4, 5 και 6 της Γεωμετρίας της Β τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου, όπως ορίζονται στο άρθρο_2 του Π. Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α).
4.  
    Δ ΤΑΞΗ Εσπερινού Γενικού Λυκείου. Ως διδακτέα ύλη του μαθήματος των Μαθηματικών ως προπαρασκευαστικού μαθήματος της Δ τάξης Εσπερινού Γενικού Λυκείου, ορίζεται η προβλεπόμενη κατά δέσμη ύλη για τη Γ τάξη Ημερησίου Γενικού Λυκείου όπως ορίζεται στο άρθρο 3 του Π. Δ/τος 198/1993 (ΦΕΚ. 73 τ.Α).
Άρθρο 2 "Η διδακτέα ύλη του μαθήματος των Μαθηματικών των Α, Β, Γ και Δ τάξεων του Εσπερινού Τεχνικού - Επαγγελματικού Λυκείου (Τ.Ε.Λ.) ορίζεται ως εξής:"
1.  
    Στις τάξεις Α, Β και Γ του Εσπερινού Τεχνικού -Επαγγελματικού Λυκείου διδάσκεται η ύλη των αντίστοιχων τάξεων του Εσπερινού Γενικού Λυκείου, όπως αυτή ορίζεται στις παραγράφους 1, 2 και 3 του άρθρου 1 του αυτού του Π. Δ/τος.
2.  
    Στη Δ τάξη του Εσπερινού Τεχνικού - Επαγγελματικού Λυκείου με δέσμες, διδάσκεται η ύλη της αντίστοιχης τάξης του Εσπερινού Γενικού Λυκείου, όπως αυτή ορίζεται από την παράγραφο 4 του άρθρου 1 αυτού του Π. Δ/τος.
3.  
    Στη Δ τάξη του Εσπερινού Τεχνικού - Επαγγελματικού Λυκείου χωρίς δέσμες, διδάσκεται η ύλη της Γ- τάξης χωρίς δέσμες του Ημερησίου Τεχνικού - Επαγγελματικού Λυκείου, όπως αυτή ορίζεται στη παράγραφο 2.ε του άρθρου 13 του Π. Δ/τος 217/85 (ΦΕΚ. 79 τ. Α).
Άρθρο 3 "Τα διδασκόμενα μαθήματα στη Γ τάξη των Ημερησίων Γυμνασίων όπως αυτά ορίζονται στις διατάξεις του άρθρου 1 του Π. Δ/τος 174/94 (ΦΕΚ. 113 Α) τροποποιούνται ως εξής: Γ ΤΑΞΗ (από το σχολικό έτος 1995-96). ΩΡΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ"
1.  
    Θρησκευτικά2. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία3. Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία4. Ιστορία5.Μαθηματικά6. ξένες Γλώσσες (Αγγλικά και Γαλλικά ή Γερμανικά)7. Αισθητική Αγωγή8. Φυσική Αγωγή9. Φυσική - Χημεία10. Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή11. Βιολογία ΙΙ12. Πληροφορική13. Σ.Ε.Π. 1 ΣΥΝΟΛΟ.
Άρθρο 4
1.  
    Ο σκοπός και η διδακτέα ύλη του μαθήματος της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας της Γ τάξης του Γυμνασίου όπως ορίζεται στις διατάξεις του άρθρου 4 του Π.Δ/τος 438/85 (ΦΕΚ. 158 Α) και ο χρόνος διδασκαλίας των κειμένων της διδακτέας ύλης του μαθήματος αυτού όπως αυτός ορίζεται στις διατάξεις του άρθρου 13 του Π.Δ/τος 198/93 (ΦΕΚ. 73 Α) αντικαθίστανται ως εξής: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Ι. «ΑΡΧΑΙΑΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΑΠΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ»Ά ΣΚΟΠΟΣ Ο σκοπός της διδασκαλίας της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας από μετάφραση προσδιορίζεται από τη φύση και την ιδιοτυπία του μαθήματος. Οι Έλληνες, λαός ευαίσθητος και πνευματικά προικισμένος συνέλαβαν με μοναδική οξύνεια, σε μια ορισμένη περίοδο της ιστορικής πορείας τους τα καίρια προβλήματα που ανέκαθεν απασχόλησαν τον άνθρωπο στις κυριότερες εκφάνσεις της δραστηριότητάς του και προσπάθησαν να δώσουν σ αυτά λύσεις δημιουργώντας έτσι γραμματεία που εμπεριέχει βασικές ανθρώπινες αξίες, όπως: η ελευθερία μέσα στα πλαίσια της δημοκρατικά οργανωμένης πολιτείας, η ιδέα του ανθρώπου ως αυταξίας, η ασίγαστη πνευματική απορία και έρευνα, η αυτογνωσία και ο αυτοσεβασμός, η αγάπη της αλήθειας, η ευαισθησία στο ωραίο και ο σεβασμός του μέτρου, που αποτελεί το φιλοσοφικό υπόβαθρο των παραπάνω αξιών. Η γραμματεία αυτή μας δίνει τη μοναδική δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τις αναζητήσεις και τα επιτεύγματα ενός δημιουργικού πολιτισμού, έτσι όπως έχουν αποτυπωθεί μέσα σε ένα συμπαγές σύνολο πνευματικών έργων, που και εύληπτο είναι και ολοκληρωμένο, και ωστόσο ευρύτατο σε προοπτική, πλούσιο σε προεκτάσεις. Επομένως, ο κύριος σκοπός του μαθήματος είναι η ανθρωπιστική μόρφωση των μαθητών που διακρίνεται: α) Στην κατανόηση των αξιών που κληροδότησαν οι αρχαίοι στον πολιτισμένο κόσμο. β) Στη βίωση των αξιών αυτών, ώστε οι αρχαίοι να καταστούν πηγή ζωής. Ειδικότερα, η ουσιαστική γνωριμία με την αρχαία ελληνική γραμματεία, για την πραγμάτωση της οποίας απαραίτητη προϋπόθεση θεωρείται η επαρκής αρχαιογνωστική κατάρτιση, πρέπει να υπηρετεί τους παρακάτω μερικότερους σκοπούς: α) Ο μαθητής να καλλιεργηθεί διανοητικά, βουλητικά, συναισθηματικά και ηθικά, ώστε να διαπλάσει ολοκληρωμένη, κατά το δυνατόν, προσωπικότητα. β) Να γνωρίσει τις διαχρονικές αξίες του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, να συγκινηθεί βιώνοντας τες και να αισθανθεί γι αυτές αγάπη, ώστε να μπορέσει να τις μετατρέψει σε δυναμογόνα στοιχεία του βίου του. γ) Να πάρει τη σωστή πολιτική αγωγή, δηλαδή να μυηθεί στα δημοκρατικά ιδεώδη και να προετοιμάσει τον εαυτό του, ώστε αργότερα να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο ως ενεργό μέλος του. δ) Να κατανοήσει την αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια του ελληνικού πνεύματος, να συνειδητοποιήσει την προσφορά του στον παγκόσμιο πολιτισμό και να συνεργήσει συνειδητά στην οικοδόμηση ενός εθνικού βίου ελεύθερου και προσαρμοσμένου στις απαιτήσεις του καιρού μας. ε) Να καλλιεργηθεί αισθητικά, να αποκτήσει με τον καιρό αξιολογικά κριτήρια που θα τον καταστήσουν ευαίσθητο δέκτη των εκδηλώσεων του ωραίου, όπου το συναντά. Β ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ (επί 2 ώρες την εβδομάδα διδάσκονται τα ακόλουθα κείμενα). α) Θουκυδίδη Ιστορία (τα Σικελικά), κατά το Α-τρίμηνο, ήτοι την αρχή του διδακτικού έτους μέχρι 30 Νοεμβρίου. Η εισαγωγή περιλαμβάνει σύντομη εξιστόρηση των γεγονότων της Πεντηκονταετίας και του Πελοποννησιακού πολέμου, τον βίο και το έργο του Θουκυδίδη, με ιδιαίτερη επισήμανση των διαφορών του από τον Ηρόδοτο και τον Ξενοφώντα, την ιδιοτυπία και την αξία του έργου του, καθώς και σύντομη περίληψη του περιεχομένου του κατά βιβλίο. Ακολουθεί συστηματική ερμηνεία εκλεκτών αποσπασμάτων από τα βιβλία ΣΤ και Ζ, που αποτελούν το βασικό αντικείμενο διδασκαλίας. Αποκλείονται τα κεφάλαια που αναφέρονται σε γεγονότα άσχετα με τη Σικελική εκστρατεία. β) Δραματική ποίηση, κατά το Β τρίμηνο, ήτοι από 1 Δεκεμβρίου μέχρι τέλος Φεβρουαρίου. Στην εισαγωγή περιλαμβάνονται η γένεση και εξέλιξη της δραματικής ποιήσεως, η σύνδεσή τους με τη διονυσιακή λατρεία, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της αρχαίας τραγωδίας, οι εορτές του Διονύσου, οι παραστάσεις των τραγωδιών και το αρχαίο θέατρο, οι τρείς μεγάλοι δραματουργοί (Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης). Ακολουθεί διδασκαλία μιας από τις ακόλουθες τραγωδίες: Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης» (οι στίχοι 561 -106 με συντομότατη περίληψη) και Ευριπίδη «Ιφιγένεια η εν Ταύροις». γ) Φιλοσοφικά κείμενα, κατά το Γ τρίμηνο, ήτοι από 1 Μαρτίου μέχρι τέλος του διδακτικού έτους. Η εισαγωγή περιλαμβάνει σύντομη και απλή αναφορά στη σημασία της φιλοσοφίας για τη ζωή του ανθρώπου, τον βίο και το έργο του Σωκράτη και τον βίο και το έργο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Ακολουθεί η διδασκαλία ενός κειμένου του Πλάτωνα, της Απολογίας του Σωκράτη ή του Κρίτωνα και αποσπασμάτων από το άλλο εκ των δύο ανωτέρω έργων, από τον Φαίδωνα του Πλάτωνα (κεφ. 1 - 8 και 64 - 67) ή από το δεύτερο και όγδοο βιβλίο των «Ηθικών Νικομαχείων» του Αριστοτέλη, που να αναφέρονται γενικά στην αρετή και τη φιλία. ΙΙ. «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΑ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΛΟΓΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ» Α. ΣΚΟΠΟΣ Ο σκοπός της διδασκαλίας της Ελληνικής Γλώσσας μέσα από αρχαία, βυζαντινά και λόγια κείμενα στο Γυμνάσιο είναι οι εξής: α) Η εξοικείωση των μαθητών με κείμενα των παλαιοτέρων περιόδων της ελληνικής γραμματείας, ώστε να τα κατανοούν άμεσα και βιωματικά. β) Η στοιχειώδης γνώση γλωσσικών στοιχείων (λεξιλογικών, γραμματικών και συντακτικών) των παλαιοτέρων μορφών της ελληνικής γλώσσας και η σύνδεσή τους με τα αντίστοιχα της νέας ελληνικής γλώσσας με απώτερο σκοπό τον εμπλουτισμό και τη βαθύτερη γνώση της. γ) Η συνειδητοποίηση της ενότητας και συνέχειας του εθνικού βίου, όπως αυτή αναδεικύεται από τη μορφή και το περιεχόμενο κειμένων απ όλες τις περιόδους της ελληνικής γραμματείας. Γενικά, ο σκοπός της διδασκαλίας της Ελληνικής Γλώσσας μέσα από αρχαία, βυζαντινά και λόγια κείμενα είναι κατά κύριο λόγο γλωσσικός. Επιδιώκεται η εξοικείωση των μαθητών με τα βασικά στοιχεία της δομής και με τη λειτουργία παλαιοτέρων μορφών του ελληνικού λόγου, ώστε να αποκτήσουν βαθμιαία την ικανότητα να κατανοούν και αργότερα να ερμηνεύουν ελληνικά κείμενα παλαιοτέρων εποχών στην πρωτότυπη μορφή του. Β. ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ (2 ώρες την εβδομάδα καθ όλη τη διάρκεια του διδακτικού έτους) Η διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας μέσα από αρχαία, βυζαντινά και λόγια κείμενα διεξάγεται επί τη βάσει εγχειριδίου που περιλαμβάνει ανθολογημένα κείμενα από παλαιότερες περιόδους της ελληνικής γραμματείας, αυτούσα ή ελαφρώς διασκευασμένα, απλά και εύληπτα ανάλογα με την ηλικία των μαθητών. Τα κείμενα συνοδεύονται από ενημερωτικά σημειώματα, ερμηνεύματα, ερωτήσεις κατανόησης του περιεχομένου τους, μικρές ενμνημόνευτες φράσεις και ποικίλες ασκήσεις, λεξιλογικές - σημασιολογικές και γραμματικές - συντακτικές που αποβλέπουν στην ανάπτυξη της αναγνωριστικής ικανότητας των μαθητών προς υποβοήθηση της κατανόησης παλαιοτέρων ελληνικών κειμένων. Τα γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα, τα οποία διδάσκονται στοιχειωδώς στη Γ τάξη Γυμνασίου, είναι τα εξής: - Επανάληψη ουσιαστικών και επιθέτων της 3ης κλίσης με κατάλληλες ασκήσεις. - Κατηγοριματική Μετοχή. - Επανάληψη των εγκλίσεων πλην της οριστικής των βαρυτόνων ρημάτων. - Παθητικός Μέλλων και Αόριστος. Ποιητικό αίτιο. -Ονοματικοί προσδιορισμοί, ομοιόπτωτοι και ετερόπτωτοι. - Επιρρηματικοί προσδιορισμοί. Επιρρήματα και προθέσεις. - Αόριστος β, ενεργητικής, μέσης και παθητικής φωνής. - Ονοματικές δευτερεύουσες προτάσεις (ειδικές, ενδοιαστικές, πλάγιες ερωτήσεις). - Συνηρημένα ρήματα εις -άω, -έω και -όω ενεργητικής και μέσης φωνής. - Αναφορικές προτάσεις. - Επιρρηματικές δευτερευούσες προτάσεις (αιτιολογικές, χρονικές, τελικές, συμπερασματικές, υποθετικές, εναντιωματικές). - Συμφωνόληκτα ρήματα σε -μι (δίκνυμη). - Ομαλά παραθετικά επιθέτων και επιρρημάτων. Η σύγκριση. - Φωνηεντόληκτα ρήματα σε -μι (Ίστημι και αορ. β έστην). - Ανώμαλα παραθετικά επιθέτων και επιρρημάτων.
Άρθρο 5 "Η διδακτέα ύλη του μαθήματος της Χημείας των Α και Β Τάξεων του Ημερησίου Γενικού Λυκείου όπως αυτή ορίζεται στις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 1 και της παρ. 2 του άρθρου 2 του Π.Δ/τος 479/85 (ΦΕΚ 170 τ. Α) τροποποιείται ως εξής: ΑΤΑΞΗ ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ"
1.  
    Βασικές έννοιες: Τι είναι ύλη. Ιδιότητες της ύλης. Αφθαρσία της ύλης. Αλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των υλικών σωμάτων. Σύσταση της ύλης. Φαινόμενα. Μορφές της ύλης. Ατομικό και Μοριακό βάρος. Αριθμός του ΑVΟGΑDRΟ - ΜΟLΕ. Μοριακός όγκος. Καταστατική εξίσωση των ιδανικών αερίων.
2.  
    Σύγχρονη ατομική θεωρία: Ατομικό πρότυπο RUΤΗΕRFΟRD. Ατομικό πρότυπο ΒΟΗR. Ατομικό πρότυπο SΟΜΜΕRFΕLD. Από την τροχιά στο τροχιακό. Σύσταση του ατόμου. Ατομικός αριθμός. Μαζικός αριθμός. Ισότοπα - ισοβαρή.
3.  
    Περιοδικό σύστημα: Περιοδικός πίνακας του ΜΕΝDΕLΕΕV. Σύγχρονος περιοδικός πίνακας. Ανάλογες χημικές ιδιότητες των στοιχείων μιας ομάδας. Χρησιμότητα του περιοδικού πίνακα.
4.  
    Χημικοί δεσμοί - Χημικός συμβολισμός: Ετεροπολικός ή ιοντικός δεσμός. Ομοιοπολικός δεσμός. Δεσμοί: ακραίες και ενδιάμεσες περιπτώσεις. Αριθμός οξείδωσης. Ρίζες - πολυατομικά ιόντα. Χημικοί τύποι. Γραφή Μ.Τ. ένωσης.
5.  
    Διαλύματα: Τι είναι διαλύματα. Φυσική κατάσταση διαλυμάτων. Είδη διαλυμάτων. Διαλυτότητα. Μονάδες συγκέντρωσης. Διαχωρισμός διαλύματος στα συστατικά του. Πειραματική μελέτη της ηλεκτρικής αγωγιμότητας των διαλυμάτων. Ηλεκτρολύτες. Θεωρία του ΑRRΗΕΝΙUS.
6.  
    Οξέα - βάσεις - Άλατα: Οξέα. Βάσεις. Οξείδια. Άλατα. Όξινος χαρακτήρας. Βασικός χαρακτήρας. Πόσο όξινο είναι ένα διάλυμα. ΡΗ. Αντιδράσεις μεταξύ διαλυμάτων ηλεκτρολυτών. Ποιοτική ανάλυση. Στοιχειομετρικοί υπολογισμοί.
7.  
    Οργανική Χημεία: τι είναι οργανική χημεία. Που οφείλεται ο αριθμός των οργανικών ενώσεων. Συστηματική κατάσταση οργανικών ενώσεων. Ομόλογες σειρές - ονοματολογία (Ι.U.Ρ.Α.C.).
8.  
    Καύση: Τι είναι καύση. Καύσιμα. Ατμοσφαιρική ρύπανση. Νέα καύσιμα. Β ΤΑΞΗ ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ Α. Ανόργανη Χημεία, θερμοχημεία. Χημική κινητική. Χημική ισορροπία. Οξέα - Βάσεις - Άλατα. Οξειδοαναγωγή. Ηλεκτροχημεία. Ο περιοδικός πίνακας. Γενικά περί μετάλλων. Αμέταλλα. Β. Οργανική Χημεία. Εισαγωγικές έννοιες: Χημικοί τύποι. Δομή των οργανικών ενώσεων. Υδρογονάνθρακες. Οξυπαράγωγα υδρογονανθράκων. Αζωτούχες ενώσεις. Οργανικά μεγαλομόρια.
Άρθρο 6 "Η διδακτέα ύλη του μαθήματος της Χημείας των Α και Β και Γ τάξεων των Εσπερινών Γενικών Λυκείων όπως αυτή ορίζεται στην παράγραφο 2,3 και 4 του άρθρου 4 του Π.Δ/τος 479/85 (ΦΕΚ 170 τ. Α) τροποποιείται ως εξής: ΑΤΑΞΗ ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ"
1.  
    Βασικές έννοιες: Τι είναι ύλη. Ιδιότητες της ύλης Αφθαρσία της ύλης. Άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των υλικών σωμάτων. Σύσταση της ύλης. Φαινόμενα. Μορφές της ύλης. Ατομικό και Μοριακό Βάρος. Αριθμός του ΑVΟGΑDRΟ - ΜΟLΕ. Μοριακός όγκος. Καταστατική εξίσωση των ιδανικών αερίων.
2.  
    Σύγχρονη ατομική θεωρία: Ατομικό πρότυπο RUΤΗΕRFΟRD. Ατομικό πρότυπο ΒΟΗR. Ατομικό πρότυπο SΟΜΜΕRFΕLD. Από την τροχιά στο τροχιακό. Σύσταση του ατόμου. Ατομικός αριθμός. Μαζικός αριθμός. Ισότοπα - ισοβαρή.
3.  
    Περιοδικό σύστημα: Περιοδικός πίνακας του ΜΕΝDΕLΕΕV. Σύγχρονος περιοδικός πίνακας. Ανάλογες χημικές ιδιότητες των στοιχείων μιας ομάδας. Χρησιμότητα του περιοδικού πίνακα.
4.  
    Χημικοί δεσμοί - Χημικός συμβολισμός: Ετεροπολικός ή ιοντικός δεσμός. Ομοιοπολικός δεσμός. Δεσμοί: ακραίες και ενδιάμεσες περιπτώσεις. Αριθμός οξείδωσης. Ρίζες - πολυατομικά ιόντα. Χημικοί τύποι. Γραφή Μ.Τ. ένωσης.
5.  
    Διαλύματα: Τι είναι διαλύματα. Φυσική κατάσταση διαλυμάτων. Είδη διαλυμάτων. Διαλυτότητα. Μονάδες συγκέντρωσης. Διαχωρισμός διαλύματος στα συστατικά του. Πειραματική μελέτη της ηλεκτρικής αγωγικότητας των διαλυμάτων. Ηλεκτρολύτες, θεωρία του ΑRRΗΕΝΙUS.
6.  
    Οξέα - βάσεις - Άλατα: Οξέα. Βάσεις. Οξείδια. Άλατα. Όξινος χαρακτήρας. Βαικός χαρακτήρας. Πόσο όξινο είναι ένα διάλυμα. ΡΗ. Αντιδράσεις μεταξύ διαλυμάτων ηλεκτρολυτών. Ποιοτική ανάλυση. Στοιχειομετρικοί υπολογισμοί.
7.  
    Οργανική Χημεία: Τι είναι οργανική χημεία. Που οφείλεται ο αριθμός των οργανικών ενώσεων. Συστηματική κατάσταση οργανικών ενώσεων. Ομόλογες σειρές - ονοματολογία (Ι.U.Ρ.Α.C.).
8.  
    Καύση: Τι είναι καύση. Καύσιμα. Ατμοσφαιρική ρύπανση. Νέα καύσιμα. Β ΤΑΞΗ ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ Α. Ανόργανη Χημεία. Θερμοχημεία. Χημική κινητική. Χημική ισορροπία. Οξέα - Βάσεις - Άλατα. Οξειδοαναγωγή Ηλεκτροχημεία. Ο περιοδικός πίνακας. Γενικά περί μετάλλων. Αμέταλλα. Γ ΤΑΞΗ ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ Β. Οργανική Χημεία. Εισαγωγικές έννοιες. Χημικοί τύποι. Δομή των οργανικών ενώσεων. Υδρογονάνθρακες. Οξυπαράγωγα υδρογονανθράκων. Αζωτούχες ενώσεις. Οργανικά μεγαλομόρια.
Άρθρο 7
1.  
    Η διδακτέα ύλη του μαθήματος της Φυσικής της Β τάξης των Ημερησίων Λυκείων ορίζεται από τις διατάξεις του εδαφίου 1 της παρ. 2 του άρθρου 2 του Π.Δ/τος 479/85 (ΦΕΚ 170 τ. Α) αντί των διατάξεων του εδαφίου ΙΙ της παρ. 2 του άρθρου 2 του Π.Δ/τος 479/85 (ΦΕΚ 170 τ. Α) το οποίο καταργείται μετά τη δημοσίευση του παρόντος Δ/τος.
Άρθρο 8 "Η διδακτέα ύλη του μαθήματος της Φυσικής των Β και Γ τάξεων του Εσπερινού Γενικού Λυκείου όπως αυτή ορίζεται στις διατάξεις των παρ. 3 και 4 του άρθρου 4 του Π.Δ/τος 479/85 (ΦΕΚ 170 τ. Α) τροποποιείται ως εξής: Β ΤΑΞΗ ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ - ΗΛΕΚΤ [...]"
1.  
    Κύματα - είδη κυμάτων - ιδιότητες. Ηλεκτρικές ταλαντώσεις. Ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Το φως ως κύμα. Φάσματα (εκπομπή - απορροφήσεις). Φωταύγεια. Χρώμα του ουράνιου.
2.  
    Αγωγιμότητα των στερεών. Αγωγιμότητα αερίων. Αγωγιμότητα στο κενό. Εφαρμογές. Ακτίνες.
3.  
    Συστήματα εκπομπής στους δέκτες ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (ραδιόφωνο - τηλεόραση - ραντάρ)
4.  
    Ατομική φυσική
Άρθρο 9
1.  
    Οι διατάξεις του άρθρου 3 του Π.Δ. 447/93 (ΦΕΚ 185 τ. Α, 7.10.1993) και της παρ. 6 του άρθρου 3 του Π.Δ. 429/91 (ΦΕΚ 156 τ. Α 11.10.91) οι οποίες καταργήθηκαν με το Π.Δ. 409/94 (ΦΕΚ 226 τ. Α 22.12.94) επαναφέρονται σε ισχύ.
Άρθρο 10
1.  
    Το εδάφιο Δ της παρ. 3 του άρθρου 41 του Π.Δ. 294/79 (ΦΕΚ 87 τ.Α) αντικαθίσταται ως εξής: Δ. Καθ όσον αφορά εις τα μαθήματα της Φυσικής της Χημείας και της Φορολογικής Πρακτικής οι μαθητές του Λυκείου υποχρεούνται α) Εις απάντησιν επί δύο (2) εκ τριών (3) τιθεμένων θεμάτων θεωρίας έκαστον των οποίων δύναται να συντίθεται εκ πλειόνων της μιας ερωτήσεων εκ της διδαχθείσης ύλης λαμβανομένων β) Εις την λύσιν μιας (1) εκ δύο (2) τιθεμένων ασκήσεων .
Άρθρο 11
1.  
    Το παρόν Προεδρικό Διάταγμα ισχύει από το σχολικό έτος 1995-96. Στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος.
  • Τις διατάξεις: των περ. β) και δ) της παραγράφου 9 του άρθρου 8 των περ. γ) και ε) της παραγράφου 11 του άρθρου 5 και της περ. γ) της παραγράφου 2 του άρθρου 24 του Ν. 1566/85: «Δομή και λειτουργία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης» (ΦΕΚ. 167 τ.Α).
  • Τις 25/1994, 28/1994, 6/1995 και 9/1995 προτάσεις του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και την 14/1995 πρόταση του Τμήματος Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.
  • Το γεγονός ότι από τις διατάξεις αυτού του διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.
  • Την αριθμ. 442/95 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
ΝΟΜΟΣ 1985/1566 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1985/1566 1985
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1979/294 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1979/294 1979
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1985/438 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1985/438 1985
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1985/479 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1985/479 1985
ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1991/429 (ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ) 1991/429 1991
Τροποποίηση και συμπλήρωση ωρολογίων και αναλυτικών προγραμμάτων σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις. 1993/198 1993
Τροποποίηση ωρολογίων προγραμμάτων σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις. 1993/447 1993
Αξιολόγηση μαθητών του Γυμνασίου. 1994/409 1994
Τίτλος Κωδικός Ημερομηνία
Τροποποίηση αναλυτικών προγραμμάτων σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. 1996/369 1996